Liber Quartus RacionaProba me deꝰ ⁊ tēpta me. Nōtēptat ut fallat iuxta illd̓. Deꝰnemē tēptat. Petīꝰ gͦ ne nosdeꝰ ī tēptatōꝫ īducat .i. ne permittat īduci. qꝛ ſic̄ d̓r. nō ē malū ī ciuitate qd̓ deꝰ nō fatiat .i.qd̓ fiei nō ꝑmittat. Scpͥtū ē eīFidel̓ deꝰ q̄ nō patit̉ vos tēptari ſuꝑ id qd̓ poteſtis. Quaſidicāꝰ. Da nob̓ ſꝑitū pietatis ⁊māſuetudīeꝫ ſꝑitꝰ ut ꝑ ſpm̄ pietatis vicāꝰ tēptatōꝫ exercēdonos ad piētatē ⁊ ꝑ māſuetudine ſpūs vicaꝰ ira. n̄ reddēdo malū ꝓ malo. Vīcāꝰ etiā īuidia q̄oppoīt̉ pietatiūt ita poſſideāꝰterra viuētuū. qua ꝑ ſꝑitu pietatis ⁊ ꝑ māſuetudīeꝫ ſpūs obtiebīꝰ. Nā pietas ꝓmiſſiōꝫ hꝫvite q̄ nūc ē ⁊ futue̓. Et bti mites. qm̄ ip̄i terra poſſidebūt. vn̄ps. Māfucti poſſidebūt terraꝫ.⁊ d̓lectabūt̉ ī multitudīe pae̓Ditte nob̓ d̓bita nr̄a ⁊cͣ. Debita dicūt̉ pca. q̄ nos d̓bitoe̓ˢpene ꝯſtituūt. Nō eī h̓ agit̉ ded̓bitis pecuīaꝝ ſꝫ offēſaꝝ. Tria aut ſūt d̓bita q̄ petīꝰ nob̓ ditti .ſ. pcꝫ ī deū pc̄ꝫ ī ꝓxīm ⁊ p̄cꝫīnos. Vn̄ peccauīꝰ cū pr̄ibꝰ nōſtris. iiuſte egīꝰ īīqͥtate fecīꝰ.Peccauīꝰ cū pr̄ibꝰ nr̄is ī deū. iniuſte egīꝰ ī ꝓxim. iīqͥtatē feciīnoſipos. Et qꝛ peccauīꝰ ī deuiō petīꝰ ut īpē dittat nob̓. qꝛ pelis. De expone dnīce cꝛatiōis.ccauīꝰ ī nos. iō petīꝰ ut dīttat̉nob̓ debita nr̄a. qꝛ peccauīꝰ inꝓrimū ideo petimꝰ ut dimittatnob̓ debita nr̄a: ſicut ⁊ nos dittimus debitoribꝰ nr̄is. Hoc pacto ergo ⁊ ea cōditione nobidimittunt̉: ſi nos debitoribuˢdimittamꝰ. alioqn̄ etiam dīſſareuocatur ī debitu. ẜm illd̓ euagelij. Serue nequa omne debitu dimiſi tibi quonam rogaſtime. None ergo oꝑtuit ⁊ te miſcreri conſeruo tuo. ſicut ⁊ egomiſertus ſū tui. Et iratꝰ dominꝰ eius tradidit eū tortoribus.quoaduſqꝫ redde̓t vniu̓ſuꝫ debitū. Sic̄ ⁊ pr̄ meꝰ celeſtis faciet vob̓ ſi nō dīſeritis vnuiqͥſqꝫ fr̄i ſuo de cordibꝰ vr̄is. Vtgº dn̄s cuidet̉ on̄de̓t ꝙ nullꝰ ētotiꝰ or̄ōis fructꝰ: niſi debitoribus dittamꝰ ī fi. cuiſde eua. ſb̓ixit ad oīa. Si dimiẜitis hoībꝰ p̄ca eoꝝ. dittet vob̓ pat̓ veſter celeſtis pcā vr̄a. Si autēnō dimiẜitis hoībus p̄ca eoruꝫnec pr̄ vr̄ dimittet vob̓ p̄ca vraUijs g qui debitoribꝰ nō dīttut hec oratio nō ꝓdeſſe videt̉quīimo videt̉ obee. Nam quipetit ſibi ditti ſicut debitōībusſuis ipſe dittit ꝓfecto ſi n̄ dīttitip̄e d̓bitōibꝰ videt̉ pēte̓ ut ſibin̄dittat̉. Sꝫ q̄rit̉ qͥd tēt̉ illi dimittere q̄ nec ſatiſface̓ vult nec