Collatio. XXIII. abbatis Theone
ego ſum: ⁊ ī medio populi polluta labia habentis ego habito. Qui ſicutarbitror labiorū ſuorū immūdiciamnec tūc quidem fortaſſe ſenſiſſet: niſivera ꝑfectione ⁊ integra puritate cōtemplationē dei meruiſſet agnoſcere: cuiꝰ intuitu pollutionē ſuam ſibiante incognitam repente cognouit.Cum enī ait: Ue mihi: quia vir pollutus labijs ego ſum: de ſuorū hoc eumlabiorū non de populi pollutione cōfeſſum id quod ſequitur manifeſtat:Et in medio populi polluta labia habentis ego habito. Sed etiā cū orāspeccatorū quaſi vniuerſaliū immūdiciam confitet̉: non iniquoꝝ tm̄ ſedetiā iuſtorū plebem generali ſupplicatione complectit̉: dicens: Ecce tuiratus es ⁊ peccauimus: in ipſis fuimus ſemꝑ ⁊ ſaluabimur: facti ſumusvt immūdi omnes nos: tanqͣꝫ pannus menſtruate vniuerſe iuſticie noſtre. Rogo: quid euidētiꝰ hac poteſteſſe ſententia: qua non vnam tm̄: ſedvniuerſas iuſticias noſtras ꝓphetacomplexus: ⁊ circūſpiciens omnia q̄vel immūda vel horrida iudicant̉:quia nihil in hominū conuerſationeſordidius neqꝫ impuriꝰ potuit reperire: panno mēſtruate eas comparare maluit?Etiam iuſtos ⁊ ſanctos ſinepeccato nō eſſe: Ca. XVIII.Ruſtra gͦ manifeſtiſſime veritati ſpinoſe obiectionis acumē opponit̉: ſicut pauloatedixiſtis: Si nemo ſine peccato: nullꝰeſt ſanctus: ⁊ ſi nemo ſanctus: nullergo ſaluabit̉. Hoc enim ꝓphete teſtimonio: poteſt nodus huiꝰ queſtionis abſolui: Ecce inquit tu iratus es⁊ nos peccauimus: id eſt cum elationem noſtri cordis vel negligentiasauerſatꝰ: tuo nos auxilio denudaſti:confeſtim nos vorago abſorbuit peccatorū: velut ſi qͥs ſplendidiſſimo ſolis diceret elemēto: Ecce tu occubuiſti: ⁊ nos ilico tenebroſa contexit obſcuritas. Et tamē cum hic ſanctꝰ pec-
caſſe ſe dicat: ⁊ non ſolū peccaſſe: ſedetiā ī ipſis ſemꝑ ꝑmanſiſſe peccatis:nō deſperat penitꝰ de ſalute: ſed ſubijcit: In ipſis fuimꝰ ſemper ⁊ ſaluabimur. Hāc ego ſententia: Ecce tu iratus es ⁊ peccauimus: illi apoſtolicecomparabo: Infelix ego homo: quisme liberabit de corꝑe mortis huius?Rurſum id quod ꝓpheta ſubiungit.In ipſis fuimus ſemꝑ ⁊ ſaluabimur:ꝯſequētibꝰ apoſtoli cōgruit verbis:Gratia dei per ieſum chriſtū dominūnoſtrū. Similiter etiā illud eiuſdemꝓphete: Ue mihi: quia vir pollutuslabijs ego ſum: ⁊ ī medio populi polluta labia habentis ego habito. videtur ſupradictos ſapere ſermones:Infelix ego homo quis me liberabitde corpore mortis huiꝰ; Itemqꝫ qd̓ſequit ī ꝓpheta: Et ecce volauit adme vnus de ſeraphin: ⁊ in manu eicarbū culus ſiue calculus: quē forcipe tulerat de altari: ⁊ tetigit os meū⁊ dixit: Ecce hͦ tetigi labia tua: ⁊ auferet̉ iniquitas tua: ⁊ pecccatū tuūmundabit̉. Tale eſt vt pauli videat̉ore prolatum qui ait: Gratia dei perieſum chriſtū dominū noſtrū. Uidetis ergo quēadmodum omnes ſanctinon tam ex ꝑſona populi qͣꝫ ex ſua: ⁊peccatores ſe veraciter fateant̉: ⁊ tamē nequaꝙͣ de ſua ſalute deſperent:ſed iuſtificationis plenitudinē quāpro cōditione fragilitatis humanecōſequi ſe poſſe diffidunt: de gratiadomini ⁊ miſeratiōe p̄ſumūt.Ꝙ in ipſa quoqꝫ orationishora: peccatū declinari vixpoſſit: Capl. XIX.Eminē ꝟo in hac vita qͣꝫuisn ſanctū: immunem eſſe a debitis peccatorū: etiam magiſteriū nos edocet ſaluatoris: qui diſcipulis ſuis ꝑfecte orationis formulātradens: inter reliqua illic ſublimiaſacratiſſimaqꝫ mandata: que nō niſiſanctis perfectiſqꝫ ſunt tradita: ⁊ malis ⁊ infidelibus conuenire non poſſunt: hoc iuſſit interſeri: Et dimitte
As. 64.
Roma.
Eſa. §.
Paij. 5