Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De velle bonū: et agere maiū.

id eſt abductū ad ſollicitudines curaſqꝫ carnales: que lex peccati mortis operat̉: ingemiſcens ſuꝑ hac quāinuitus incurrerat lege peccati: confeſtim recurrit ad chriſtū: p̄ſentiſſima gratie eius redemptiōe ſaluatur.Quicquid ergo lex illa peccati: queſpinas ac tribulos cogitationū curarumqꝫ mortaliū naturaliter gignit:etiā in apoſtolici pectoris terra ſollicitudinis germinarit: iſta lex gratiemox auellit. Lex enim inquit ſpiritꝰvite in chriſto ieſu: liberauit me a lege peccati mortis.Quid ſit corpus peccati:Capl. XVI.Oc ergo ineuitabile corpusIveſt mortis: in qd̓ ꝑfecti quiqꝫqui guſtauerunt qͣꝫ ſuauis eſtdominus quotidie reuoluti: ſentiuntcum ꝓpheta qͣꝫ malū ſibi amarū ſitdiſcedere a domino deo ſuo: hoc eſtcorpus mortis quod a celeſti eos intuitu retrahens: ad terrena deducit:qd̓ pſallentes eos atqꝫ in oratiōeſtratos: vel hamanas effigies vel ſermones vl̓ negocia vel actus facit ſuper fluos retractare: Hoc eſt corpusmortis qd̓ emulantes angelicā ſanctitatem: volentes domino iugiterinherere: ꝑfectionē tamē huiꝰ boni:quia mortis corpus obſiſtit: īuenirenon poſſunt: ſed faciunt malū quodnolunt: id eſt traducunt̉ mente etiāad illa que ad profectū virtutū perfęctionēqꝫ non pertinent. Deniqꝫ vthoc de ſanctis atqꝫ ꝑfectis ſibiqꝫ ſimilibus: ſe dixiſſe beatus apoſtoluseuidēter exprimeret: digito quodāmodo ſemetipſum tactuqꝫ deſignās:cōtinuo infert: Itaqꝫ ego ipſe: id eſtqui hec ꝓnuncio: mee alteriusſciētie latebras pando. Hoc ſane elocutionis genere familiariter vti apoſtolus ſolet: ſiquādo vult ſe ſpecialit̓deſignare: ſicut ibi: Ego ipſe Paulusobſecro vos manſuetudine mo12. deſtiā chriſti. Et rurſum: Niſi egom. ipſe non grauaui vos. Et iterū: Sed

eſto: ego ipſe grauaui vos. Et alibi: Ego ipſe paulus dico vobis: ſi circūcidamini chriſtus vobis nihilderit. Et ad Romanos: Optabā enīego ipſe anathema eſſe a chriſto profratribus meis. Poteſt autē abſurde etiā ſic accipi: vt exp̄ſſius emphaſi ꝓnūciet: Itaqꝫ ego ipſe: id eſtquē noſtis eſſe apoſtolū chriſti: quētota ſuſpiciētia veneramini: quē creditis ſummū atqꝫ ꝑfectum eſſe: inquo loquit̉ chriſtus: cum mente ſeruiam legi dei: carne tamē legi peccatiſeruire me fateor: hoc eſt diſtentionecōditionis humane interdū de celeſtibus ad terrena deuoluor: ad curas humiliū rerū mentis mee altitudo ꝓlabitur: quā peccati legem itamomētis ſingulis me ſentio captiuari: vt qͣꝫuis immobili circa legem deideſiderio ꝑſeuerē: nullo tamē modovim huiꝰ captiuitatꝭ euadere me poſſe ſentiā: niſi cōfugero ſemꝑ ad gratiam ſaluatoris. ſancti omnes veraciterimmūdos ſe et peccatoreseſſe cōfeſſi ſunt: Ca. XVII.rijs ſancti onmēs hac ſubT idcirco quotidianis ſuſpiſtantie ſue fragilitate cōpuncti: dum cogitationum varietates:cōſcientie ſue latebras ac penetraliaꝑſcrutant̉: ſuppliciter clamant: Nonintres in iudiciū ſeruo tuo: qꝛiuſtiſicabitur in cōſpectu tuo oīs viuers. Et illud: Quis gloriabit̉ caſtūſe habere cor: aut quis fiduciā habebit ſe mūdū eſſe a peccato? Et iterū:Non eſt iuſtus homo in terra qui faciat bonū peccet. Et ita infirmāhominū imꝑfectāqꝫ iuſticiā: ac miſeri cordia dei ſemꝑ indigentē: indignāeſſe ſentiūt: vt vnus ex his cuiꝰ iniqͥtates peccata deus miſſo de altariignito verbi ſui carbone purgauit:poſt illā mirificā ꝯtemplationē dei:poſt intuitum ſublimiū ſeraphin: etreuelationē ſacramentorū celeſtiumdicat: Ue mihi: qꝛ vir pollutꝰ labijs

Roma. 7

2. Co. 52.Ibidem.

Roma. 8.

1. Co. 10.

Hiere. 2.

Eſa. 6.

Ecc̄s. 7.

Roma .9.

Gal̓. 5.

Prou̓. 20

Psͣ. 142

Roma. 7