De velle bonū: et agere malū.
pes eoꝝ titubatione deuiauerit: autmodū illiꝰ ſalutaris directiōis exceſſerit. Qui dum arte mirifica aeriosgreſſus ꝑ inania moliunt̉: ſi illā anguſtiore veſtigio ſemitam: non cautaatqꝫ ſollicita moderatiōe ſeruauerīt:terra q̄ oībꝰ velut naturalis ē baſis:⁊ ſolidiſſimū cūctis ac tutiſſimū firmamētū: ſit illis p̄ſens ac manifeſtaꝑnicies: non qꝛ illiꝰ natura mutet̉: ſꝫqꝛ illi ad eā p̄cipiti carnis pōdere dilabant̉. Ita etiā indefeſſa illa dei bonitas: īmutabiliſqꝫ ſub̓a: neminē ledit: ſꝫ nos declinādo a ſūmis atqꝫ adima tendēdo: nobiſipſis cōciſcimusmortē: īmo ip̄a declinatio mors efficit̉ declināti. Ve enī inqͥt eis qm̄ receſſerūt a me: vaſtabūt̉ quoniā preuaricati ſunt ī me. Et iterum: Ue eiscum receſſero ab eis. Arguet nāqꝫ temalicia tua: ⁊ auerſio tua increpabitte: Scito ⁊ vide: qꝛ malū ⁊ amarū ēreliquiſſe te dn̄m deū tuū. Funiculisnāqꝫ ſuoꝝ pctōꝝ vnuſqͥſqꝫ ꝯſtrīgit̉:Ad qͥs ſatꝭ cōpetēter a dn̄o increpatio iſta dirigit̉: Ecce inqͥt oēs vos accēditis igne: accīcti flāmis: ambulate in lumīe ignis vr̄i: ⁊ in flāmis qͣsſuccēdiſtis. Et iteꝝ: Qui incēdit inquit maliciā: ꝑibit ab ea.Ꝙ hi qui ad ꝑfectionē tendunt in veritate humilient̉:et dei gratia ſemꝑ ſe ſentiātindigere: Capi. X.Um gͦ ſemetip̄os quotidie ſēc Itiāt ſancti terrene cogitatiōispōdere p̄grauatos: ab illa mētis ſb̓limitate decidere: ⁊ īuitos īmoꝟo etiā neſciētes in legē peccati mortiſqꝫ traduci: atqꝫ vt cetera p̄termittā: illis ſaltē q̄ ſuꝑiꝰ cōprehēdi bonisquidē ac iuſtis: ſꝫ tn̄ t̓ renis a ꝯſpectudei oꝑibꝰ auocari: habēt ꝓfecto proqͥbꝰ ad deū iugit̓ ingemiſcāt: habet ꝓquibꝰ ī veritate hūiliati atqꝫ cōpuncti: non verbis tm̄mō ſꝫ affectu ſemetip̄os ꝓ nūciēt pctōres: ⁊ veniā ꝓ oībus ꝙ quotidie ſuꝑati fragilitate carnis incurrūt a gr̄a dn̄i iugiter poſtu-
lātes: veras penitētie lachrymas indeſinēter effundāt: quippe qͥ videātijſdē ip̄is ſe ꝓ quibꝰ cōtinuo dolorevexati ſt̄: ⁊ iā vſqꝫ ad deū iugit̉ ingemiſcūt eſtibꝰ īuolutos: etiā ip̄as ſupplicatōes ſuas offerre ſe ſine cogitationū anxietate nō poſſe. Exꝑti igit̉ ſehūanis viribꝰ deſideratū finē obſiſtēte carnis ſarcina n̄ poſſe ꝯtingere: neqꝫ illi p̄cipuo ſummoqꝫ bono ẜm cordis ſui deſideriū poſſe cōiūgi: ſꝫ ab eiꝰītuitu captiuos ad mūdana traduci:ad gratiā dei qͥ impios iuſtificat cōuolātes: cum apl̓o ꝓteſtant̉: Infelixego hō qͥs me liberabit de corꝑe mortis hꝰ? Gra dei ꝑ ieſū chriſtū dn̄m noſtrū. Sentiūt em̄ ſe bonū iſtud qd̓ volūt nō poſſe ꝑficere: ſed illud qd̓ nolūt qd̓qꝫ oderūt malū: id eſt cogitationū motus ⁊ curaꝫ corꝑaliū rerumſemꝑ incidere.Expoſitio illius ſententię:Condelector enim legi deiſcd̓m interiorē hominē ⁊cͣ.Capl. XI.T cōdelectant̉ quidē legi deiẜm interiorē hoīem: qͥ viſibilia vniu̓ſa trāſcēdētes: conāt̉deo ſoli ſꝑ vniri: ſꝫ vidēt aliā legē inmēbris ſuis: id eſt ī natura hūane cōditiōis inſertā q̄ repugnat legi mētiseoꝝ: ⁊ ꝑtrahit ſenſū violēta lege heccati: cōpellēs ſcꝫ eos relicto illo pͥncipali bono t̓ rene cogitatiōi ſubmitti.Que qͣꝫuis neceſſaria atqꝫ corꝑi vtilit videat̉: cū diſpēſatiōi religioſe cuiuſpiā nec̄itatꝭ īpēdit̉: cōꝑatiōe tn̄ illiꝰ boni qd̓ ſāctoꝝ oīm oblectat ītuitū: mala vtiqꝫ ab eis ac fugiēda decernit̉: qͥ ꝑ eā qͦ quomō vel ad modicū tēpus ab illiꝰ ꝑfecte beatitudinisgaudio retrahunt̉. Uere enī lex peccati ē quā hūano generi p̄naricatioſui induxit auctoris: ꝑ illius noxā inquē lata eſt eqͥſſimi iudicis illa ſnīa:Maledicta t̓ra īoꝑibꝰ tuis: ſpinas⁊ tribulos germīabit tibi: ⁊ in fudore vultꝰ tui edes panē tuū. Hec inqͣꝫeſt lex mēbris oīm inſerta mortaliū:
Ibidē. 9.
Prou̓. 5
Hiere. 2.
Oſee. 7
Eſa. 50.
Gen̄. .3.
Roma. 7