Collatio. XXIII. abbatis Theone
ꝓpoſitū qd̓ pͥncipaliter teneant: velqd̓ omnimodis cōcupiſcāt. Nec ſanenos aliud in hūc errorē p̄cipitat: niſiqꝛ anamartēti: id eſt impeccātie ip̄ivirtutē penitꝰ ignorātes: exiſtimamnullā oīo culpā ex iſtis ocioſis ac lubricis cogitationum excurſibus nospoſſe cōtrahere: ſed hebetudine ſtupefacti: ⁊ velut oculoꝝ cecitate ꝑcuſſi: nihil in nobis niſi crimina capitalia cōtemplamur: eaqꝫ tm̄ modo credimꝰ euit āda: que legū qͦꝫ ſeculariūſeueritate damnant̉: quibꝰ ſi nos immunes vel paululū ſenſerimus: nihilnobis ineſſe peccati ꝓtinus arbitramur. Proinde ab illo videntiū numero ſegregati: qꝛ minutias multaꝝſordium q̄ intra nos aggeſte ſunt: nōvidemꝰ: noquaqͣꝫ ſalubri cōpunctiōemordemur: ſi ſenſum noſtrū interpellauerit egritudo triſticię: nec dolemvane glorie ſubtili ſuggeſtiōe pulſati: nec de emiſſa tardius vel tepidiusor̄one deflemꝰ: nec reputamꝰ ad culpā cur pſallentibꝰ vel orātibꝰ nobisaliqͥd aliud qͣꝫ ip̄a or̄o vel pſalmꝰ occurrerit: nec illud horremꝰ ꝙ ml̓ta q̄vl̓ loqͥ vel agere corā̓ hoībꝰ pudet noerubeſcimꝰ: vel ad horā corde cōctꝑeqd̓ diuino patere nouimꝰ cōſpectui:nec pollutionē turpiū ſomnioꝝ largafletuū ablutiōe purgamꝰ: nec lugemqd̓ ī ipſa elemoſyne pietate: cum velfratrū neceſſitatibus ſubuenimꝰ: velalimoniā pauꝑibꝰ mīſtramꝰ: ſerenitatē nr̄e hilaritatꝭ obnubit auara cūctatto: nec feriri nos vllo credimꝰ detrimēto: cū derelicta memoria dei: eaq̄ ſūt tꝑalia atqꝫ corporea cogitamꝰ:ita vt nobis Salomonis illud aꝑtet̉eloquiū: Feriūt me ſed non dolui: ⁊deluſerūt me: ego aūt neſciuiꝘ paucorū ſit intelligerepeccata: Capi. VIII.Cōtra hi qͥ ſumma totiꝰ voluptatis ⁊ gaudij ⁊ btītudinisſue: in diuinarū ac ſpiritaliū1rerū tm̄ ꝯtēplatiōe ꝯſtituūt: cū ab eainuiti vel paululū violētis cogitatiouibꝰ abſtrahunt̉: velut quoddā in
ſe ſacrilegij genus p̄ſenti penitudinispuniūt vltīōe: ac viliſſimā creaturāad quā ſit detortꝰ mētis intuitꝰ: creatori ſuo ſe p̄tuliſſe lugētes: pene dixerim impietatis ſibi crimē aſcribūt: ⁊licꝫ ad cōſpiciendā diuīe gl̓ie claritatē: oculos cordis ſui ſūma alaeritatecōuertant: tn̄ etiā breuiſſimas carnaliū cogitationū tenebras nō ferētes:quicqͥd ab illo vero lumīe mētꝭ aſpectū retrahit: execrant̉. Deniqꝫ cū hūcbeatus apl̓us Ioh̓es affectū cunctisvellet infūdere: Filioli inqͥt nolite diligere mūdū: neqꝫ ea q̄ in mūdo ſunt:Si qͥs diligit niundū nō eſt charitasdei in ipſo: qꝛ om̄e qd̓ in mūdo eſt: cōcupiſcētia carnis: ⁊ cōcupiſcētia oculoꝝ ⁊ ſuꝑbia vite eſt: ⁊ ambitio ſeculiq̄ nō eſt ex pr̄e: ſed ex mūdo ē: ⁊ mundus perit ⁊ cōcupiſcētia eiꝰ: qui aūtfacit volūtatē dei manet in eternū.Faſtidiūt gͦ ſancti vniu̓ſa ī qͥbꝰ mūdus iſte verſat̉: ſꝫ impoſſibile ē vt nōad ea vel breui cogitationū rapiant̉exceſſu: nulluſqꝫ etiā nūc hoīm excepto dn̄o ⁊ ſaluatore nr̄o: naturalē ꝑuagationē mētis: ita defixus ſemꝑ indei cōtemplatiōe cōtinuit: vt nunqͣꝫab ea raptus mūdane cuiuſqͣꝫ rei delectatiōe peccaret: dicente ſcriptura:Sidera ip̄a nō ſunt mūda ī cōſpectueius. Et iterū: Si in fanctis ſuis noncōfidit: ⁊ in angelis ſuis repperit prauitatem: ſiue vt emēdatior trāſlatiohabet: Ecce int̓ ſanctos eiꝰ nemo im-mutabilis: ⁊ celi nō ſunt mūdi in cōſpectu eius.Qua cautiōe memoriā deimonachus debeat cuſtodiCapl. IX.re:Ecte igit̉ ſanctos qͥ memoriādei ſtabilit̓ retinētes: qͣſi ꝑ extētas ī ſb̓lime lineas: ſuſpēſoferunt̉ inceſſu: ſcenobatis qͦs vulgofunābulos vocāt: dixerī cōꝑandos:qͥ ſummā ſue ſalutis ac vite in anguſtiſſimo funiculi illiꝰ tramite collocātes: atrociſſimā ſe mortē ꝓtinꝰ incurfuros eſſe non ambigūt: ſi vel exigna
Prou̓. 23
Eiuſd̓. 15
Iob .25
i. Iob̓. i.