De velle bonū et agere malū.
ita ſolitudinis ſecreta ſectatus eſt:vniuerſorūqꝫ mortaliū cōſortia decliuauit: vt nunqͣꝫ cogitatiōibꝰ ſuꝑfluis laberet̉: intuitu rerū vel occupationibus actuū terrenoꝝ ab illa q̄vere ſola ⁊ bona eſt dei ꝯtēplationedeciderit? Quis tm̄ ſpūs vnqͣꝫ potuit retinere feruorē: vt nō interdū lubricis cogitatiōibꝰ ab ipſa qͦꝫ orationis intentiōe trāflatus: repente deceleſtibꝰ ad terrena corruerit? Quisnr̄m vt cetera ꝑuagationū tꝑa p̄termittā: nō illo etiā momēto quo deoſupplicās ad ſublimia erigit mentē:quodam ſtupore collapſus: etiā ꝑ idvel inuitꝰ offendat: ꝑ qd̓ ſperabat veniā delictoꝝ? Quis inqͣꝫ tam exercitatus ac vigilās eſt: vt dum pſalmūdeo canit: nunqͣꝫ a ſcripture ſenſu eiꝰanimꝰ abducat̉? Quis tā familiarisdeo tanqꝫ cōiunctus: qͥ apl̓icū illudimperiū: quo ſine intermiſſiōe orarenos precipit: vel vno die ſe gaudeatexecutū? Que licꝫ oīa nōnullis qͥ ſūtcraſſioribꝰ vitijs inuoluti: leuia atqꝫa peccato pene aliena videant̉: ſciētibꝰ tn̄ ꝑfectiōis bonū: etiā minimaꝫrerū ml̓titudo grauiſſima eſt. Uelutſi in aliquā magnā domū multis inſtrumētis: vaſculis: ſarcinis: īpeditā:vnū integra viſuū acie ꝑſpicacẻ: alterū cui oculoꝝ lumē obtuderit lippitudo: parit̓ ponamꝰ ingreſſos: nōnocū ille cui ad videnda oīa hebes eritobtutus: nihil illic aliud eſſe eſtimetniſi armaria: lectos: ſcāna: p̄ſepia: etquicqͥd nō tā ocl̓is ſpeculātis qͣꝫ manibꝰ palpātis occurrerit: econtra hicqui clariſſimo luminū vigore etiā occulta rimatꝰ ē: multa illic minutiſſima ⁊ q̄ vix poſſint etiā numero cōp̄hēdi: ineſſe ꝓnūciet: q̄ ſi aliqn̄ ī vnūcumulū congregent̉: paucorū q̄ illepalpauerat magnitudinē numeroſitate cōpēſent: aut etiā fortaſſe trāſcēdāt. Ita igit̉ ſancti atqꝫ: vt ita dicā:vidētes: qͥbꝰ ſummū ꝑfectiōis ē ſtudiū: etiā illa q̄ velut tenebroſus animi nr̄i nō intuet̉ aſpectꝰ: ī ſemetip̄isſagacit̉ dep̄hendūt: acerrimeqꝫ codēnat: vſqꝫādeo vt qͥ ſicut nr̄e videt̉ ī-
curie: ne tenuis qͥd ē peccati neuo candorē ꝯſcīe fuſcauerūt: multꝭ ſibi maculis videant̉ aſꝑgi: ſi nō dicā vanecogitatiōis īprobitas in atria mētisirrepſerit: ſꝫ vel pſalmi qͥ dicēdus eſt:recordatio orationis tꝑe intentionēſupplicātꝭ auerterit. Si enī inquiūtcū ſublimi homī: nō dicā ꝓ vita ac ſalute nr̄a: ſꝫ etiā ꝓ alicuiꝰ lucri cōmodo: ſupplicamus: totā in eū ⁊ mētis⁊ corꝑis aciē defigētes: de nutu eiustrepida expectatiōe pendemꝰ: nō mediocriter formidātes: ne qd̓ forte ineptū aut incōgruū verbū miſcd̓iā audiētis auertat. Tū deinde ſi nobis īforo aut iudicū ſeculariū tribunalibꝰcōſtitutis: aſſiſtēte etiā aduerſario īmedia ꝓſecutiōe atqꝫ cōflictu: tuſſis:ſcreatus: riſus: oſcitatio: ſomnꝰ: obrepſerit: quāta in ꝑniciē noſtrā vigilātiſſimꝰ inimicus ſeueritatē iudiciscōmouebit inuidia? quāto magis cūilli occultoꝝ oīm cognitori ꝓ īminēti ꝑpetue mortis ꝑiculo ſupplicamꝰ:p̄ſertim cū ediuerſo callidꝰ ſeductorparit̓ ⁊ crimīator aſſiſtat: intēta atqꝫſollicita or̄one iudicātis: pietas implorāda eſt: nec iniuſte: nō ſolū nonleui peccato ſꝫ etiā grauiſſimo crimīeīpietatis aſtrīgit̉: qͥ p̄cē dn̄o fundēs:ſubito a ꝯſpectu eiꝰ qͣſi ab ocl̓is nō vidētis nec audiētis: cogitatiōis īprobe vanitatē ſecutꝰ abſceſſerit. Illi aūtqͥ oculos cordis ſui ꝯtegūt craſſo velamīe vitioꝝ: ac ẜm ſnīaꝫ ſaluatorꝭ:vidūtes nō vidēt: ⁊ audiētes nō audiūt neqꝫ intelligūt: vix ī receſſibꝰ pectoris ſui etiā illa q̄ magna ſt̓ ⁊ capitalia crimīa ꝯtēplant̉: nll̓as aūt cogitationū ſb̓reptiōes: ſꝫ neqꝫ illos in ſelubricos occultoſqꝫ pruritꝰ qui mentē tenui atqꝫ ſubtili ſuggeſtione compungūt: nec captiuitates aīe ſue poſſunt purgatis obtutibꝰ intueri: ſꝫ īuerecūdis ſemꝑ cogitatiōibꝰ euagātes:nec dolere norūt cū ab illa ꝯtēplation q̄ ſingl̓aris ē: diſtrahunt̉: nec habent qd̓ ſe doleāt amiſiſſe: quippe qͥmentē ſuā ingruentibꝰ vt libitū eſt cogitatiōibꝰ expādentes: nihil habent
C 4
1. Theſ. 3
Met. .33.