Collatō. XXII. abbatis Theone

Ꝙ iuſti et ſancti omnesnon fuerint in ſimilitudineſed in veritate peccati:Capl̓m. XI.N hoc ergo ille homo qͥ natꝰex virgine eſt: magna cūctisqui ex vtriuſqꝫ ſexus cōmixtiōe ꝓducimur: diſtātia ſegregat̉:ꝙ cū oēs nō ſimilitudinē ſed veritatem peccati in carne geſtemꝰ: ille nōveritatē ſed ſimilitudinē peccati invere carnis aſſumptiōe ſuſceꝑit. Deniqꝫ licet ſcriptū de eo in Eſaia propheta phariſei aꝑtiſſime meminiſſent: Qui peccatū nō fecit: nec inuētus eſt dolus in ore eiꝰ: tamē ita ſimilitudine carnis peccati fallebant̉ vtdicerent: Ecce hō vorax ⁊ potatorvini: publicanoꝝ ⁊ peccatoꝝ amicꝰ.et ad illū qui illuminatus fuerat cecū: Da gloriā deo: nos em̄ ſcimꝰ qꝛhic homo peccator ē. Et ad pylatū:Niſi eēt hic hō peccator: non eumfradidiſſemus tibi. Huius ergo reique illi tantū ſingularis ac ꝓpria ē:eqͣlitatē ſibi blaſphemie: ſuꝑbie crimine vendicabit: quiſquis ſe eſſe ſine peccato auſus fuerit ꝓfiteri: Cōſequens em̄ eſt vt ſimilitudinē carnis peccati ⁊ nō veritatē peccati habere ſe dicat.Ꝙ non ſint tam grauiapeccata ſanctorum vt eisauferant merituꝫ ſancti tatis:Capl̓m. XIII.Eteꝝ iuſtos ⁊ ſanctos viroscnō eſſe īmunes a culpā: maLnifeſte ſcriptura ꝓnūciat dicens: Septies in die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgit. Quid em̄ aliud eſt cadere qͣꝫpeccare? Et tamē cū dicat̉ ſepties cadere: nihilominꝰ ꝓnunciat̉ iuſtus:nec iuſticie eius p̄iudicat lapſus fragilitatis humane: quia multū intereſt inter ſancti ⁊ peccatoris hoīs lapſum. Aliud eſt em̄ admittere mortale peccatū: ⁊ aliud eſt cogitatione

que peccato nō caret preueniri: velignorātie aut obliuiōis errore: autfacilitate ocioſi ſermonis offendere:aut ad punctū in fidei theoria aliquid heſitare: aut ſubtili quadā cenodoxie titillatiōe pulſari: aut neceſſitate nature aliquatiſper a ſummaꝑfectiōe recedere. Hec em̄ ſūt ſeptēlapſuū genera: in quibꝰ ſanctus licꝫnonunqͣꝫ cadat: tn̄ iuſtꝰ eſſe nō deſinit: que qͣꝫuis leuia eſſe videant̉ acparua: tamē faciunt eū ſine peccatoeſſe nō poſſe. Habet em̄ ꝓ quibꝰ qͦtidianā gerēs penitudinē: ⁊ veniā veraciter debeat poſtulare: ⁊ ꝓ ſuis indeſinēter orare peccatis: dicēs: Dimitte nobis debita noſtra. Et vt euidētiſſimis ꝓbemus exemplis ⁊ erraſſe nōnullos ſctōꝝ: ⁊ tamen a ſua nōdiſceſſiſſe iuſticia: certe ille beatiſſimus ⁊ apl̓oꝝ eximiꝰ Petrus: quidaliud credēdus eſt fuiſſe qͣꝫ ſctūs: p̄ſertim id tꝑis quo ei a dn̄o dicebat̉:Beatus es ſimo bariona: qꝛ caro ⁊ſanguis non reuelauit tibi: ſed patermeus qui in celis eſt: ⁊ tibi dabo claues regni celoꝝ: ⁊ qd̓cūqꝫ ligauerisſuꝑ terrā: erit ligatū ⁊ in celis: ⁊ qd̓cūqꝫ ſoluerꝭ ſuꝑ terrā: erit ſolutū ⁊in celis? Quid hac dn̄ica laude preclarius? quid hac ptāte ac beatitudine pōt eſſe ſb̓limius? ⁊ tamē poſtpaululū: cū ignorās myſteriū paſſionis: tāte vtilitati humani generisinſciꝰ obuiaret dicēs: Abſit a te dn̄enō erit tibi hoc: meret̉ audire: Uadepoſt me ſathanas: ſcādalū es mihi:qꝛ nō ſapis ea q̄ dei ſunt: ſed ea quehoīm. Nūquid nā cū his eū verbisipſa equitas increparet: aut nequaqͣꝫ cecidiſſe: aut in ſanctitate atqꝫ iuſticia nō ꝑmāſiſſe credēdꝰ eſt? Quiillo etiā tꝑe nūquid ruinā manifeſte negādus eſt ꝑtuliſſe: quo īminente perſecutoꝝ metu: ter dn̄m negarecōpulſus eſt? Sed ꝯfeſtim penitudine ſubſequēte: amariſſimis lachrymis maculā tāti criminis abluēdo:ſanctitatis atqꝫ iuſticie meritum nō

ꝓuer .24

Mart. I1

Eiud̓ .jº.

Eſa. 53.

Ioh̓ .9.

1 Matt. 6.

Matt. j.

Ibidem