illuſionibus.De nocturnis

rem etiā ſcripturaꝝ obiectione ꝯfutās: Nō tēptab̓ inqͥt dn̄m deū tuū.Tēptatꝰ eſt etiā tumore ſuꝑbie ẜmſimilitudinē noſtrā: cū ei a diaboloꝓmitterent̉ oīa regna mundi ⁊ gloria eoꝝ: ſed irriſa atqꝫ obiurgata eſtnequitia tēptatoris. Reſpōdit enimei: Uade ſathanas. Scriptū eſt enī:Dn̄m deū tuū adorab̓: ⁊ illi ſoli ſeruies. His aūt teſtimonijſ edocemur:vt fraudulētis ſuggeſtiōībus inimici: nos quoqꝫ ſil̓iter memoria ſcpͥturarū debeamus obſiſtere. Rurſumtēptatus eſt ſuꝑbia ẜm ſimilitudinēnr̄am: cū idē inſidiaꝝ artifex: regnūqd̓ ab ip̄o oblatū ante reſpuerat: ꝑhoīes ei moliret̉ ingerere: ſed abſqpctō inſidias tēptatoris irriſit. Cuꝫem̄ cognouiſſet ieſus ꝙ vēturi eētvt raperēt eū: ⁊ faceret eū regem: fugit iterū in montē ipſe ſolus. Tēptatus eſt ẜm ſimilitudinē noſtrā: cumverberatꝰ flagris: cū palmis ceſus:cū ſputoꝝ horrore reſperſus eſt: cuꝫad extremū pertulit crucis exquiſitaſupplicia: ſꝫ nullis vnqꝫ: nō dicā cōtumelijs: veꝝ ne ſupplicijs quidemad tumorē vel leuiſſime indignationis impulſus eſt: qui ⁊ in patibuloꝯſtitutꝰ: miſericorditer ꝓ clamauit:Pater ignoſce eis: non enim ſciuntquid faciūt.Ꝙ in ſimilitudine carnispeccati ſolus venerit chriſtus:Capl̓m. XI.Uēadmodū ꝟo ⁊ illud acci¶ Opiet̉ ꝙ eū apl̓s in ſil̓itudinecarnis pctī veniſſe cōmemorat: ſi etiā nos nulla pctī labe pollutā habere poſſumꝰ carnē. Nā ⁊ hocde illo qͥ ſolꝰ eſt abſqꝫ pctō: tā qͣꝫ ſingulare mēorat̉: Miſit deus filiū ſuūin ſil̓itudine carnis peccati: qꝛ veraꝫatqꝫ integrā ſuſcipiēs ſubſtātiā carnis hūane: nō ip̄m pctm̄ in ea: ſed ſimilitudinē peccati ſuſcepiſſe credendus ē. Similitudo em̄ nō ad carnisveritatē: ẜm prauū qūorūdā here-

ticoꝝ ſenſum: ſꝫ ad pctī eſt imaginēreferēda. Erat em̄ in ip̄o vera quidē caro ſꝫ abſqꝫ pctō: ſil̓is ſiquidempeccatrici. Illud ſiquidē ad humane ſubſtātie ꝑtinet veritatē: hoc ꝟoad vitia refert̉ ⁊ mores. Habebat ſimilitudinē carnis pctī: cū velut homo ignarus ac ꝓ cibo ſollicitus percōtaret̉: Quot panes habetꝰ? ſed ſicut peccato nequaqͣꝫ caro illius: itanec aīa ignorātie ſubiacebat. Deniqꝫ ſtatim eu āgeliſta ſubiungit: Hocaut ē dicebat ieſus tēptans eum: ipſeem̄ ſciebat quid eſſet facturꝰ. Habebat carnē ſil̓em peccatrici: cū velutſitiēs a ſamaritana muliere poſceretpotū: ſed nō erat peccati ſorde polluta: quia econtrario multer prouocata eſt petere aquā viuam: que illamnunqꝫ ſitire permitteret: ſed fieretin ea fons aque ſalientis in vitā eternam. Habebat carnis iſtius veritatem cum dormiret in naui: ſed ne pariter nauigantes peccati ſimilitudine fallerent̉: ſurgens increpauit vētos ⁊ mare: ⁊ facta eſt tranquillitasmagna. Cōmuni cum omnibus ſorte peccato ſubditus videbatur: cumdiceret̉ de ipſo: Hic homo ſi eſſet ꝓpheta: ſciret vtiqꝫ que ⁊ qualis eſtmulier que tangit eum: quia peccatrix eſt: ſed peccati non habuit veritatem: quia blaſphemam cogitationem arguens phariſei: ſtatim mulieris peccata dimiſit. Peccatricem cūceteris gerere putabatur carnē: cumvelut homo in mortis diſcrimine cōſtitutus: et imminentium ſuppliciorum terrore ꝑculſus oraret: Paterſi poſſibile eſt trāſeat a me calix iſte.Et: Triſtis eſt aīa mea vſqꝫ ad mortem: ſed peccati contagium neſciebat illa triſticia: quia vite auctormortem formidare non poterat. Aitenim: Nemo tollit a me animaꝫ meam: ſed ego pono eam a meipſo:poteſtatem habeo ponendi eam: etpoteſtatem habeo iterum ſumendieana.

patt. 26t. 27.

Hatt. 4Peut̓. 6.

Lucꝭ̓. 23.

Ioh̓ .6.

Gal̓. 4

Ioh̓. .6.

Ioh̓ 10.

Ibidem.

Mat. 26

Lucꝭ. 7.

Matt .8.

Ioh̓ .4.