De nocturnis illuſionibus.
amiſit. De ipſo igit̉ ac de eius ſil̓ibusſanctis illud etiam quod a dauid canit̉: debemꝰ accipere: A dn̄o greſſushominis dirigent̉ ⁊ viam eius voletnimis: Cum ceciderit non collidet̉:qꝛ dominꝰ ſupponit manū ſuā. Cuiꝰenim greſſus a domino dirigunt̉: qͥdaliud poteſt eſſe ꝙͣ iuſtus? Et tamēde hocipſo dicit̉: Cum ceciderit noncollidet̉. Quid eſt cum ceciderit: niſicū lapſum peccati alicuiꝰ incurrerit:Non collidet̉ inquit: id eſt nequaqͣdiu opprimet̉ incurſione peccati: ſedlicꝫ ad p̄ſens videat̉ eliſus: tamē diuino quod implorat erectus auxilio:celeri reſurrectiōe ſtabilitatē iuſticienon amittit: vel etiā ſi ad p̄ſens perfragilitatem carnis aliquid admiſerit: ſuppoſitione manus dn̄ice reꝑarabit̉. Nec enim ſanctus eſſe deſinitpoſt ruinā: qui cum ſe fiducia operūſuorū iuſtificari nō poſſe cognoſcat:⁊ a tantis peccatorū nexibus credatſola domini gratia liberandum: cumapoſtolo ꝓclamare non deſinit: Infelix ego homo: quis me liberabit decorpore mortis huiꝰ? Gratia dei: perieſum chriſtū dominū noſtrū.Quomō intelligendum ſitillud apoſtoli: Non enī qd̓volo bonū facio: Ca. XIIIIn Fineſtimabilē abyſſuꝫ puritaAm cum apoſtolus Paulustis: reſiſtentibus cogitationūeſtibus penetrari ab homīe nō poſſecognoſcens: diu velut ꝑ ꝓfunda iactatus: ante dixiſſet: Non em̄ quodvolo bonū facio: ſed quod odi malūhoc ago. Et rurſum: Si autē qd̓ nolohoc facio: iam nō ego operor illud: ſquod habitat in me peccatū: ⁊ cōdelector legi dei ẜm interiorē hominē:video autem aliā legem in membrismeis repugnantē legi mentis mee: ⁊captiuū me ducentē in legem peccati que eſt in membris meis. omni velſua vel nature ipſius fragilitate perſpecta: tam īmenſe altitudinis vaſtitate ꝑterritus: ad tutiſſimū portū di-
uini confugit auxilij: ⁊ quaſi de nauigij ſui oneribꝰ mortalitatis opp̄ſſus:naturali infirmitatate deſperans: abeo cui impoſſibile nihil eſt: naufragiorū depoſcit remedia: cū quodā miſerabili vociferans eiulatu: Infelixego homo: quis me liberabit de corpore mortis huiꝰ? Statimqꝫ abſolutionem quā deſperauit de imbecillitate nature: de dei benignitate p̄ſumpſit: cōfidēter adiūgens: Gratia deiꝑ ieſum chriſtū dominū noſtrū.Obiectio eo ꝙ ex peccatoꝝpotius perſona hoc apoſtolus dixiſſe credendus ſit:Capi. XV.Ermanus: Multi hoc apoſtog Ilicū ita intelligi debere diffiniunt: vt hoc eum nō ex ſua:ſed ex peccatorū ꝑſona dixiſſe cōfirment: eorum ſcꝫ qui volentes ſemetipſos a corporalibꝰ illecebris ac voliptatibus abſtinere: obſtricti vitijspriſtinis: ⁊ oblectatiōe carnaliū paſſionū captiuati: ſemetipſos cohibere non poſſunt: dum inolita cōſuetudine vitiorū: velut immiti quadamtyrannidis dn̄atione depreſſi: ad libertatem pudicitie reſpirare nō poſſunt. Quo em̄ beato apoſtolo quemad ſummū ꝑfectionis totius culmencertū eſt ꝑueniſſe: illud poterit cōuenire qd̓ dicit: Nō em̄ quod volo bonum facio: ſed qd̓ odi malū hoc ago:Ilud etiā qd̓ ſubiūgit: Si autē qd̓nolo hoc ago: iā nō ego operor illud:ſed qd̓ habitat in me peccatū: necnōetiā hoc: Cōdelector enī legi dei ẜminteriorē hominē: video antē aliamlegem in membris meis: repugnantēlegi mentis mee: ⁊ captiuū me ducentem in legem peccati: que eſt in membris meis? In quo igitur hec ꝑſoneapoſtolice poſſunt coaptari? Quidenim eſt boni quod ille non potueritimplere? Et econtrario: Quid illudeſt mali qd̓ nolens ⁊ odiens: tamē cogente natura inuitus admiſerit? Ad
C
Ibidem.
Roma. 7
Psͣ .36.
Ubi sͣ.
Ibidem.
Roma
Ubi. sͣ.