De nocturnisilluſionibus.
illam que ꝓmittit̉ eis beatitudinempoſſidere: Hec em̄ ait dn̄s eunuchi:Qui cuſtodierīt ſabbata mea ⁊ elegerint que volui: ⁊ tenuerint fedusmeū: dabo eis in domo mea ⁊ in muris meis locū: ⁊ nomē melius a filijs⁊ filiabꝰ: nomē ſempit̓nū dabo eisqd̓ nō peribit. Qui ſūt iſti filij ⁊ filie: quibꝰ intantū iſti p̄ferunt̉ eunuchi: vt etiā locū ac nomē melius accepturi eſſe dicant̉: niſi illi ſancti qͥſub veteri teſtamēto in coniugiorūcopula ꝑmanētes: per obſeruatiammandatoꝝ in adoptionē filioꝝ deinō īmerito ꝑuenerūt? Qd̓ etiā nomen eſt illud qd̓ eis velut precipuūquiddā vice remuneratiōis ſummeꝓmittit̉: niſi hoc qd̓ chriſti vocabulo dicunt̉ eſſe cenſendi? De quo nomine ⁊ alibi idē ꝓpheta: Et ẜuos ſuos inquit vocabit nomine alio: in qͦqui benedictus eſt ſuꝑ terrā: benedicet̉ in deo: amē: ⁊ qui iurat in terra:iurabit in deo: amē. Et iterū: Et vocabit̉ inquit tibi nomē nouū qd̓ osdn̄i noīauit. Quiqꝫ ꝓ hac cordis etcorꝑis puritatē: etiā illa p̄cipna acſingulari beatitudine ꝑfruent̉: vt illud canticū iugiter canāt: qd̓ nemoalius ſctōꝝ canere poteſt: niſi iſti ſoli qui ſequunt̉ agnū quocunqꝫ vadit. Uirgines em̄ ſunt: ⁊ cū mulieribus ſe nō coinquinauerūt. Proinde ſi ad hāc ſublimiſſimā virginumgloriā volumꝰ ꝑuenire: omni virtute incorruptionē mētis ac ſpiritꝰ excolamus: ne in illaꝝ inſipiētiū virginū nūero collabamur: quibꝰ iccirco nō ſit reputata ꝟginitas: qꝛ a cōmixtiōe carnali īmunes ſeſe tm̄modo ſeruauerūt: ⁊ ob hoc ꝟgines quidem: ſed fatue nūcupant̉: qꝛ deficiente in vaſis eorum oleo puritatꝭ interne: claritas ac ſplēdor corporalisvirginitatꝭ extinguit̉: interioris em̄fotū ⁊c pabulo puritatis: ſb̓m īſtrari neceſſe eſt etiācteriori homini caſtitatē: eāqꝫ iugiter ad ꝑſeuerantiāincorruptiōis ꝑpetue aīari. Et ideo
fatue ille virgines glorioſum ſponſithalamum cū illis prudentibus nonmerent̉ intrare: que integrū ſpirituꝫſuū ⁊ animaꝫ ⁊ corpus ſine querelain diem dn̄i noſtri ieſu chriſti conſeruauerunt. Illi namqꝫ ſunt veri atqꝫincorrupti virgines chriſti: illi admirabiles atqꝫ egregij reputant̉ eunuchi: nō qui metuūt: ſed quibus nonlibet fornicari: nec qui īpudicitie reprimunt frena: ſꝫ qui ip̄am quoqꝫ minimam mentis titillationē et tenuiſſima libidinis incitamēta vicerūt: ⁊eo vſqꝫ extenuauerūt illuꝫ carnis: vtita diexrim: ſenſuꝫ: vt nō ſolum ex cōmotione eius nulla oblectatōne: ſedne exigua quidē titillatōne tāgant̉.Ꝙ nunqͣꝫ dignum ſe cōmunione dominica quiſpiamdebeat iudicare:.VII.CapitulumAnta aūt cor noſtꝝ hūilitatis debemꝰ vallare cuſtodia:tvt hanc definitioneꝫ ꝑpetuaſenſuū ſtabilitate teneamus: nequaqͣꝫ nos poſſe ad tantū purificatōnismerituꝫ ꝑuenire: vt licet hec q̄ ſupradixi ꝑ dei gratiā oīa fecerimus: indignos tn̄ nos cōmunione ſacri corporis eſſe credamus. Primuꝫ: qꝛ celeſtis illius manne tāta maieſtas eſt:vt nemo hac lutea carne circūdatuſ:ꝓ ſuo merito eius edulium ⁊ non exgratuita dn̄i largitate ꝑcipiat. Deinde qꝛ nullus ita circūſpectus in huius midi poteſt eſſe cōflictu: vt eumſaltem rara vl̓ leuia peccatoꝝ tela nōferiāt: quia impoſſibile eſt vt nō autignorantia: aut negligentia: aut vanitate: aut obreptione: aut cogitatōne: aut neceſſitate: aut obliuiōe peccetur. Nam etſi ad tam p̄celſum qͥsvirtutum culmen aſcenderit: vt apoſtolicum illud nō iactāter exclamet:Mihi aūt ꝓ minimo eſt vt a vobisdiiudicer: aut ab humano die: ſꝫ neqꝫmeipſum iudico: nihil em̄ mihi conſcius ſuꝫ: ſciat ſe tn̄ abſqꝫ peccato eē
iuſd̓. 6.
Apocͣ. jͣ
Eſa. 56.
iuſd̓. 65
ſ. Coꝝ. 4