De remiſſiōe quinquageſime.
ſtoli: Reliquū eſt vt ⁊ qui hn̄t vxores tāqͣꝫ nō habētes ſint. Lex dicit:Decimas tuas ⁊ pͥmitias nō tardab̓offerre. Gratia aūt dicit: Si vis ꝑfectus eſſe: vade ⁊ vēde oīa que habes ⁊ da pauꝑibus. Lex talionū cōuitioꝝ ⁊ iniuriaꝝ non ꝓhibet vltionem dicēs: Oculū ꝓ oculo: dentē ꝓdēte. Gratia ꝯgeminatiōe iniuriaꝝvel cedis q̄ fuerint irrogate: noſtraꝫpatientiā vult ꝓbari: ⁊ ad duplicisdiſpēdij tolerantiā paratos eſſe nosp̄cipit: Qui te ꝑcuſſerit inquiēs indexterā maxillā pbe ei ⁊ alterā: Et ille qui vult tecū iudicio cōtēdere: ettunicā tuā tollere: dimitte ei ⁊ pallium. Illa īimicos odio habēdos: hecita diligēdos eſſe decernit: vt ꝓ ip̄isdeo ſemꝑ cenſeat ſupplicandū.De eo ꝙ leuiora ſint euāzelij pręceptaqꝫ legis:Capl̓m. XXXIII.Um igit quis hoc euāgelicec Iꝑfectionis culmē aſcenderit:iſte ꝓfecto ſupra oēm legemtātarū virtutū meritis ſublimatus:⁊ vniuerſa q̄ ꝑ moyſen p̄cepta ſuntquaſi parua deſpiciēs: tatū ſub gr̄aſaluatoris ſe eſſe cognoſcit: cuiꝰ adiutorio ſe ad illū ſublimiſſimū ſtatūintelligit ꝑueniſſe. Nō ergo dn̄aturin eo peccatū: qꝛ charitas q̄ diffuſaeſt in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpiritū ſanctū qui datus eſt nobis: oēm alteriꝰcuiuſqꝫ rei excludit affectū: nec poteſt aut vetita ꝯcupiſcere aut imperata ꝯtēnere: cuius totū ſtudiū totū ꝙdeſideriū diuino amori ſemꝑ intentū: vſqꝫadeo viliū rerū oblectatiōenō capit̉: vt etiā his que ꝯceſſa ſūtnō vtat̉. In lege aūt in qua ꝯiugiorū iura ſeruant: qͣꝫuis cohibita luxurie euagatio. vni tantū femine mācipet̉: tamē nequaqͣꝫ poſſūt carnalisconcupiſcentie aculei non vigere: etdifficile eſt vt ignis cui etiā ſtudioſepabula ſuggerunt̉: ita p̄fixis terminis includat: vt non etiā extra eua-
gatus amburat quicquid attigerit.Cui etiā ſi ſua illa ita ſemꝑ occurratobiectio: vt exeſtuare extrinſecus nōſinat̉: tn̄ etiā dū cohibet̉ incēdit: qꝛvoluptas ip̄a culpabilis eſt: ⁊ ad velociſſimos adulterioꝝ raptat̉ exceſſus ꝯſuetudo ꝯcubitꝰ. Ceterū quosgratia ſaluatorꝭ ſancto īcorruptionis amore flāmauerit: ita oēs carnaliū deſiderioꝝ ſpinas dn̄ice charitatis igne ꝯſumunt: vt nec tepēs fauilla vitioꝝ refrigeriū integritatis imminuat. Legis ergo famuli a licitoꝝvſu ad illicita ꝓlabunt̉: gratie participes dū licita ꝯtemnūt: illicita nōnouerūt. Sicut aūt viuit in cōiugijamore peccatū: ita etiā in eo qui decimas ſuas ⁊ primitias tātū eſt reddere ꝯtentus: Neceſſe eſt em̄ eū dūtardat aut negligit: aut in qualitatoeaꝝ: aut in quātitate: aut in quotidiana diſtributiōe peccare. Qui em̄iubet̉ ea que ſua ſunt infatigabiliterindigētibꝰ miniſtrare: qͣꝫlibet ea ſūma fide ac deuotiōe diſpēſet: tamendifficile eſt vt nō laqueos peccatoꝝfrequēter incurrat. In illis vero quiꝯſiliū dn̄i nō ſpreuerūt: ſed omnemſubſtantiā ſuā pauꝑibus p̄rogāteſ:ſumpta ſua cruce largitorē celeſtisgratie ſubſequunt̉: pctm̄ nō poteſtdn̄ari. Nō em̄ eū diſpenſantē ſacratas iam chriſto opes ⁊ quaſi alienaspia diſtributiōe pecunias: infidelisſeruādi victus cura mordebit: necelemoſyne hilaritatem abijcit meſtacūctatio: qꝛ qd̓ ſemel totum obtulitdeo: id iā alienū ſine ꝓprie neceſſitatis recordatiōe aut anguſti victꝰtimore diſpergit: qui certꝰ eſt cū addeſideratā ꝑuenerit nuditatē: multo magis a deo ſe qͣꝫ volucrē celi eſſepaſcendū. Econtrario is qui ſubſtantiam retinens mūdialē: aut decimasfructuū ſuoꝝ atqꝫ primitias: aut ꝑtem pecuniaꝝ ꝯſtrictus legis antique ſanctione diſtribuit: licet peccatorū ſuoꝝ ignem maxime elemoſynerore reſtinguat: impoſſibile tamen
E
Exo. 21.
1. Coꝝ.Exo. 22.
Roma.
Leuit̓. 19Matt .5.
Matt. 5.
Mat .1.