De remiſſione quinquageſime
dē ſex ⁊ trigīta dies ꝑ ſabbata ſexiesreuoluta ꝯſummant.Quare vocetur quadrageſima cū triginta ⁊ ſex tantumodo diebus ieiunetur:Capl̓m. XXVIII.Na ergo quemadmodū dixi¶ v Imus rō: idēqꝫ eſt ieiunioruꝫmodꝰ: licet in hebdomadaꝝnūero diſcrepare videat̉. Sed ꝓfecto cū rōnē hꝰ rei hūana obliteraſſet incuria: tēpus hͦ qͦ anniuerſarievt dictum eſt decime deo trigīta ſexſemis ieiunijs offerunt̉: qͣdrageſimenomē accepit: qd̓ fortaſſe vl̓ ꝓpter hͦviſum ſit hͦ vocabulo debere cēſeri:ꝙ moyſes vl̓ helias vel ip̄e dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ qͣdraginta diebusieiunaſſe tradunt̉. Ad cuiꝰ nūeri ſacramētū illi quoqꝫ qͣdraginta anniquibꝰ iſrl̓ eſt ī ſolitudine cōmoratꝰ:Et qͣdraginta ſil̓iter māſiōes quibꝰeā myſtice ꝑtrā ſiſſe deſcribit̉: nō incōgrue coaptant̉. Et fortaſſe ip̄a decimatio recte qͣſi ab vſu telonei quadrageſime nomē accepit. Ita em̄ illapublica vulgo vocat exactio: ex quatāta lucri portio regis cōmodis deputat̉: quantū ⁊ a nobis a rege omniū ſeculoꝝ ꝓ vſu vite noſtre legitimū quadrageſime vectigal exigit̉.Sane licet hoc ad ꝓpoſitā nō ꝑtineat queſtionē: tn̄ qꝛ ſe obtulit narratōis occaſio. Nec hoc quidē p̄tereundū puto ꝙ frequētiſſime ſeniores noſtri iccirco illis diebꝰ maximeimpugnari om̄e monachoꝝ genꝰ antiqua inimice gētis ꝯſuetudine teſtabant̉: ⁊ ad trāſmigrandū de ſuis ſedibus acriꝰ ꝑurgeri: eo ꝙ ẜm illā ſimilitudinē qua tūc egyptij filios iſrſviolētis afflictiōibus opprimebāt̉:nūc quoqꝫ verū iſrael: id eſt monachorū plebē intellectuales egyptiduris ac lutulētis operibꝰ incuruare conent̉: ne ꝑ amicā deo quietemterrā egyptiā deſerentes: ad eremūvirtutū ſalubriter trāſeamus: ita vt
aduerſum nos pharao infremēs dicat: Ocioſi ſunt: ⁊ iccirco vociferantur dicētes: Eamꝰ ⁊ ſacrificemꝰ domino deo noſtro. Opprimant̉ laboribus ⁊ ſolliciti ſint in oꝑibꝰ ſuis: etnō ſint ſolliciti in verbis vanis. Nāvtiqꝫ vanitas impioꝝ ſanctū dn̄i ſacrificiū qd̓ nō niſi ī eremo liberi cordis offert̉: ſūmā eē aſtruit vanitatē: Abomīatio ē em̄ pctōri religioꝘ perfecti ſupergrediantur legem quadrageſiCapl̓m. XXIX.mę:Ac igit̉ qͣdrageſime lege quiIh ꝑiuſtus atqꝫ ꝑfectus eſt: nō teFnet̉: nec exigui huiꝰ canonisſubiectiōe ꝯtentus eſt: quem ꝓfectoillis qui ꝑ totū anni ſpaciū delitijsvl̓ negocijs ſecularibus implicant̉:eccleſiaꝝ principes ſtatuerūt: vt velhac legali quodāmodo neceſſitateconſtricti: his ſaltē diebꝰ vacare dn̄ocogerent̉: ac dieꝝ vite ſue quos totos quaſi fructus quoſdā fuerāt voraturi vel decimas dn̄o dedicarent.Ceterū iuſti quibꝰ lex nō eſt poſita:quiqꝫ ſpiritalibꝰ officijs nō exiguaꝫillā: id eſt decimā partē: ſꝫ totū viteſue tēpus impēdunt: qꝛ liberi ſunt adecimaꝝ legaliū functione: iccirco ſieos uꝑueniēs honeſta ⁊ ſancta ueceſſitas coartarit: audēt ſtationē ieiunij abſqꝫ vlla diſceptatōe laxare.Nō em̄ ab eis decimarum exiguitasmutilat̉: qui oīa ſua dn̄o ſecū parit̓obtulerunt. Quod ꝓfecto abſqꝫ ſū.mo fraudis reatu facere ille nō poterit: qui nihil volūtarie offerēs deo:inexcuſabiliter ſoluere decimas ſuaslegis neceſſitate cōpellit̉. Quapropter liquido cōprobatur perfectumeſſe nō poſſe famulū legis: qui vel illa que prohibent̉ cauet: vel illa queprecipiunt̉ exequitur: ſed illos vere eſſe ꝑfectos qui etiam his que a lege conceſſa ſunt non vtunt̉. Et hacratione cū d̓ moyſaica lege dicatur:Nihil enī ad perfectū duxit lex: nō-
B 2
.j. Cīo. jͣ.
Eccͣi .j.
Exo. 5.
Heb̓ .7.