De remiſſione quinquageſime.l
geſime diligētius acquiſita: quīquageſime remiſſiōe d̓pereat: nihil qꝫ nōbis ꝓſit acqͥſiſſe ieiunijs qd̓ mox amittere cogat incauta ſaturitas: preſertim cū etiā hoſtis noſtri nō ignota verſutia: tūc p̄cipue munitionemnoſtre puritatis impugnet: cū eiꝰ cuſtodiā ſenſerit ſolēnitatꝭ celebritatelaxatā. Quāobrē vigilātiſſime ꝓuidendū eſt: ne vnqͣꝫ mentis noſtrevigor: blādis ſeductiōibꝰ eneruet̉:ne vt ſupra iā dictū eſt: caſtimoniepuritate quadrageſime labore queſit ā: quinquageſime requie ac ſecuritate ꝑdamus. Et iccirco nulla penitus in ciboꝝ qualitate vel mō admittat̉ adiectio: ſꝫ ab eſcis qͣꝝ ꝯtinētia diebꝰ ieiunij ꝓ integritate pudicitie vtebamur: etiā diebꝰ celeberrimis ſil̓iter tēperemꝰ: ne leticia feſtiuitatis ꝑnicioſiſſimā nobis carnalium incētiuoꝝ ſuſcitās pugnā: ꝟtat̉in luctū: illāqꝫ nobis excellētiorē q̄gaudio incorruptōis exultat: feſtiuitatē mētis eripiat: ⁊ incipiamꝰ poſtbreuē carnal̓ leticie vanitatē: amiſſam cordis pudiciciā lōgo penitentie merore d̓flere. Studēdū qͥnimoeſt: vt nō fruſtra ad nos illa ꝓphetice adhortatiōis cōmonitio dirigat̉:Celebra iuda feſtiuitates tuaſ: ⁊ redde vota tua. Si em̄ ꝯtinētie iugitatē interiecta dieꝝ ſolēnitas nō mutarit: ſpiritalibꝰ ferijs iugiter perfruemur: ⁊ ita nobis a ſeruili operationeceſſantibus: erit mēſis ex mēſe ⁊ ſabbatū ex ſabbato.Interrogatio de diuerſaobſeruatione quadrageſimę: Capl̓m. XXIIII.Ermanꝰ: Quid cauſe eſt vt¶ g ſex hebdomadibꝰ quadrageſima celebret̉: licꝫ in qͥbuſdā ꝓuincijs religiōis forſitan ꝓpenſior cura: adieciſſe hebdomada etiāſeptimā videat̉: cū neuter numerusdie dn̄ico ſabbatoqꝫ ſubtracto: quadraginta dieꝝ impleat ſummā? Sex
em̄ ⁊ triginta dies in ipſis hebdomadibus tantūmodo ꝯcludunt̉.Reſpōſio eo ꝙ ad anni decimas quadrageſimę ieiunium referatur:Capl̓m XXV.Heonas: Licet quorundampia ſimplicitas huius rei amputet queſtionē: tn̄ quia etiam illa q̄ alius interrogatione indigna duxiſſet: ſcrupuloſius ꝑſcrutā.tes integrā obſeruātie noſtre ac myſterij veritatē deſideratꝭ agnoſcere:euidētiſſimā huius etiā rei ꝑcipiterationē: vt manifeſtius approbetisnihil irrationabile noſtros tradiduſe maiores. Lege moyſaica vniuerſo ppl̓o generalis eſt ꝓmulgata preceptio: Decimas tuas ⁊ pͥmitias offeres dn̄o deo tuo. Itaqꝫ qui ſubſtātiarū noſtraꝝ oīmqꝫ fructuum decimas offerre precipimur: ml̓to magiſneceſſe eſt vt ip̄iuſ quoqꝫ ꝯuerſationis noſtre ⁊ humani vſus operūqꝫnoſtroꝝ decimas offeramꝰ: q̄ ꝓfectoin ſupputatōe quadrageſime euidenter implent̉. Omniū em̄ dierum numerus quibus reuolutus in orbē annus includit̉: triginta ſex ſemis dierum numero decimat̉. In ſeptē ꝟohebdomadibus ſi dies dn̄ici ⁊ ſabbata ſubtrahant̉: quinqꝫ ⁊ triginta ſuperſunt dies ieiunijs deputati: ſedadiecta illa vigiliarum die qua vſqꝫin galloꝝ cantum illuceſcente dominica: ieiunium ſabbati protelat̉: nōſolum ſex ⁊ triginta dierum numerus adimpletur: verumētiam prodecimis quinqꝫ dierū qui reſidui videbantur: ſi illud quod ſupereſt adiectū noctis ſpaciū computetur: plenitudini totius ſumme omnino nondeerit.Quomodo etiam primitias noſtras domino debeamus offerre:Capl̓m. XXVI.
Eſa. 66.
Naū .j
Exo. 22.