Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Collatio. XXI. abbatis Theone

quidē lāce anime puritatē: in alteravires corꝑis collocātes: ita vero cōſciētie iudicio vtraqꝫ pendamus: vtin neutrā partē vnius rei affectu p̄ponderāte ꝑuerſi: vel ad īmodicamdiſtrictionē: vel ad nimiā remiſſionē: equalitatis librā ꝓpenſius inclinemus: ⁊ illud nobis vel ꝓ remiſſionis vel ꝓ diſtrictiōis nimietate dicat̉: Nōne ſi recte offeras: nō autērecte diuidaſ: peccaſti? Illas etenimieiunioꝝ victimas: quas nobis violēta viſcerū ꝯuulſiōe inconſiderateextorquentes: dn̄o recte offerre noscredimus: ille qui diligit miſericordiā ⁊ iudiciū: execrat̉ dicēs: Ego dominꝰ diligēs iudiciū: ⁊ odio habēsrapinā in holocauſtū. Illos etiā qͥoblationū: id eſt officioꝝ atqꝫ actuum ſuoꝝ p̄cipua ad fotū carnis atqꝫvſus ꝓprios preſumētes: reliquiaseoꝝ dn̄o ac minimā deferūt portionē: velut operarios fraudulētos ſermo diuinus ita ꝯdēnat: Maledictqui facit opus dn̄i fraudulēter. Nōergo īmerito eū qui ſe ita iniquo fallit examine: increpat dn̄s dicēſ: Ueꝝtamē vani filij hominū: mēdaces filij hominū in ſtatheris: vt decipi āt.Et iccirco btūs apl̓s (vt diſcretiōismoderamina retinētes: in neutrampartē illecti nimietate vergamꝰ) ammonet dicēs: Rationabile obſequiūveſtrū. Quā rē etiā legiſlator ſimiliter int̓dicit: ita p̄cipiēs: Statheraiuſta: ⁊ equa ſint pōdera: iuſtuſ modius: equus qͣꝫ ſextariꝰ. Saiomonequoqꝫ parē ſuꝑ hoc ſententiā ꝓferente: Pōdus magnū ⁊ puſillū: etmēſure duplices: īmunda ſunt apd̓dn̄m vtraqꝫ: ⁊ qui facit ea in adinuētionibꝰ ſuis cōpediet̉. Proinde nōſolū illo quo diximꝰ: ſed etiā hͦ modo ſtudēdū eſt nobis: vt nec iniquapondera in cordibꝰ nr̄is: nec in horreis ꝯſciētie noſtre mēſuras duplices habeamus: id eſt ne ea ipſi q̄ diſtrictionis regulā molliunt: remiſſiore indulgētia p̄ſumentes: eos quibꝰ

verbū dn̄i p̄dicamus: diſtrictioribꝰpreceptis ⁊ grauioribꝰ qͣꝫ ipſi ꝑferrepoſſimꝰ pōderibꝰ obruamꝰ. Qd̓ cūfacimus: qͥd niſi duplici pōdere atqꝫmēſura p̄ceptoꝝ dn̄i mercē frugēqꝫvel appendimus vel metimur? Sꝫem̄ aliter ea nobis: aliter noſtris fratribus diſpenſemꝰ: recte increpamura domīo: eo ꝙ ſtatheras doloſas acmenſuras duplices habeamꝰ: ẜm illam ſententiā Salomonis qua dicitur: Abominatio eſt dn̄o pondꝰ duplex: ⁊ ſtathera doloſa: nō eſt bonūin ꝯſpectu eius. Hoc etiā modo reatum doloſi ponderis dupliciſqꝫ menſure euidēter incurrimꝰ: ſi diſtrictiora quedā que pͥuatim ꝑ noſtras cellulas exercere ꝯſueuimus: humanelaudis cupiditate corā fratribꝰ oſtētemꝰ: abſtinētiores ſcilicet ⁊ ſanctiores apparere affectātes humano cōſpectui qͣꝫ diuino. Qui morbus precipue nō modo vitandus: verū ētiāabominandus eſt nobis. Sed interim a queſtione ꝓpoſita paulo longius euagati: ad eandē a qua diſceſſimus reuertamur.De refectiōis tempore atqꝫmenſura: Cap. XXIII.Git̉ p̄dictoꝝ dieꝝ ita eſt cuſtodiēda ſolēnitas: vt corporis atqꝫ aīe cultui ꝓſit magꝭremiſſio indulta qͣꝫ noceat: quia necillius feſtiuitatis gaudium aculeoscarnis obtundere: nec īmitis ille aduerſarius dierū nouit reuerētia mitigari. Vt ergo ⁊ diebꝰ feſtiuis ſtatuta ꝯſuetudinis ſolennitas ꝯſeruetur: ⁊ ſaluberrimus parſimonie modus minime trāſcendat̉: ſufficit vtindulgentiā remiſſionis eouſqꝫ ꝓgredi patiamur: vt cibus qui horadiei nona fuerat capiēdus: paulo citius: id eſt ſexta hora pro feſtiuitatetēporis capiat̉: ea ratione dūtaxatvt eſcaꝝ ſolitus modꝰ vel qualitasnō mutet̉: ne puritas corporis: velntegritas mētꝭ: abſtinētia quadra-

ꝓuer. 20.

Leuit̓. jͣ.

Hier. 48

Ro. 12.

Eſa. 61.

Iden