De fine cenobite et eremite.
ad manuenſeꝫ ſportā die ſabbati reponunt̉: vt refectio p̄termiſſa nō lateat. Qua ꝯſuetudine illiꝰ qͦqꝫ obliuionis error excludit̉: vt expletumhebdomade curſuꝫ: ac ſolēnitatē diei ipſiꝰ reuolutā: finitꝰ panū indicetnumerus: feſtiuitaſqꝫ diei ſacre ⁊ cōgregatiōis ſolēnitas ſolitariū laterenō poſſit. Ꝙ ſi etiā hūc ordinem illequē p̄diximus mentis exceſſus forteturbauerit: nihilominꝰ qͦtidiani operis modꝰ: dieꝝ numeꝝ ſignās: arceterrorē. Et vt ceteras eremi ꝟtutesſilentio p̄termittā: non em̄ eſt nobisde eaꝝ nūeroſitate ac multitudine: ſde ſolitudinis ac cenobij fine tractādum: cauſas potiꝰ ob qͣs illā deſerere maluerim: qͣs etiā vos agnoſcerevoluiſtis: breuiter explicabo: oēſqꝫillos qͦs enūeraui ſolitudīs fructꝰ qͥbꝰ ediuſo ſb̓limioribꝰ meritꝭ duxerīpoſtponēdos: breui orōe ꝑſtrīgaꝫ.De cōmodis eręmi: Ca. V.q Pīeremo tūc tꝑis morabant̉:Uamdiu igit raritas eorū qͥlibertatē nobis largiēdo diffuſiore ſolitudinis vaſtitate blāditaeſt: qͣꝫdiu maioribus remoti ſecretis:freq̄ntiſſime ad celeſtes illos rapiebamur exceſſus: nec tāta viſitantiuꝫfratrū irruēs ml̓titudo: parāda humanitatꝭ neceſſitate: ſenſus noſtrosingentiū curarū diſtētionibꝰ aggrauabat: ſolitudinis plane tranquillaſecreta: ⁊ illā cōuerſationē angelicebeatitudini cōparandaꝫ: inſatiabilideſiderio ac toto animi ardore ſectatus ſuꝫ. Sꝫ cū maior vt dixi numerꝰfratrū: habitationē illiꝰ ſolitudiniscepiſſet expetere: ⁊ coāguſtata vaſtioris eremi libertate: nō mō ignē illūdiuine cōtemplatiōis frigeſcere feciſſet: ſꝫ etiā multimodis mentē carnalium rerū vinculis impediret: elegihuius diſcipline vtcūqꝫ implere ꝓpoſitū: qͣꝫ in illa tam ſublimi ꝓfeſſione carnaliū neceſſitatū ꝓuiſione torpere: vt ſi mihi illa libertas ac ſpiri-
tales denegant̉ exceſſus: abiecta tn̄craſtina dei penitꝰ ſollicitudine: euāgelici me p̄cepti ꝯſūmatio cōſolet̉: ⁊id qd̓ mihi de illa theorica ſb̓limitate ſb̓trahit̉: hac obediētie ſb̓i ectionerecōpēſet̉. Miſeꝝ nāqꝫ ē cuiuſlibetartꝭ ac ſtudij diſciplinā quēpiā ꝓfiteri: ⁊ ad ꝑfectionē eiꝰ minīe ꝑuenire.De vtilitate cęnobij: C. VIUamobre qͣꝫtis nunc in hac¶ Muerſatiōe ꝑfruar cōmodis:breuiter explicabo: vos vtrūilla ſolitudinis lucra his bn̄ficijs valeant cōpenſari: digeſta narrationeꝑpendite: ꝑ quā etiā hoc ꝓbare poſſibile eſt: vtrum faſtidio an deſiderioilliꝰ ſolitarie puritatꝭ: his maluerimcenobij anguſtijs coartari. In hacigit̉ cōuerſatione diurni oꝑis nullaꝓuiſio eſt: vēditiōis vel cōemptionis nulla diſtētio: nō animi panis īeuitabil̓ cura: non ſollicitudo corꝑaliū reꝝ: qͣ nō tm̄ ꝓprijs: verū etiā ml̓toꝝ adueniētiuꝫ vſibꝰ neceſſaria p̄parant̉: poſtremo nulla arrogantialaudis hūane q̄ immūdior his oībꝰin ꝯſpectu dei: etiā magnos eremi labores freq̄nter euacuat. Uerū vt inilla anachoretica diſciplina illos elationū ſpiritaliū fluctꝰ ⁊ exitiabil̓ cenodoxie ꝑicula p̄tereā: ad hoc generale cūctoꝝ pōdus .i. cōmunē ꝑandivictꝰ ſollicitudinē reuertamur: q̄ eovſqꝫ menſurā nō dico illiꝰ antiq̄ diſtrictiōis exceſſit: q̄ vſuꝫ olei penitꝰneſciebat: ſꝫ ne hac qͥdeꝫ nr̄i tꝑis remiſſiōe cepit eſſe contenta: in qͣ vnoolei ſextario itidēqꝫ lēticule modioaduenientiū vſibꝰ p̄parato: totiꝰ annue refectiōis explebant̉ officia: itavt duplicato nunc ac triplicato modio: neceſſitas victual̓ vix q̄at expediri. Et intm̄ apud nōnullos vis noxie huiꝰ remiſſiōis īcreuit: vt acetoamurcaqꝫ ꝑmixtis: non illam vnamolei admiſceant. guttam quā predeceſſores noſtri: qͥ eremi inſtituta maiore abſtinentie virtute ſectati ſunt:
3 4