Colla. XIX. abbatis Ioannis.
annem: cuius verba pariter et hūilitatē q̄ ſanctis oībus preminebat:nequaqͣꝫ ſilentio p̄tereunda cenſuimus: ſciētes eū hac maxime ꝑfectione viguiſſe: q̄ cū ſit virtutū omniummater ac totius ſpiritalis ſtructurefundamentum ſolidiſſimū: a noſtrispenitus exulat inſtitutis. Unde nōmirū eſt nec ad illorū ſublimitatemnos poſſe cōſcēdere: qui nō dicā vſqꝫ ad ſenectaꝫ ſb̓ cenobij permanerenō poſſumus diſciplina: ſꝫ vix biennio ſubiectionis iugum ferre ꝯtenti:ad p̄ſumptionem noxie libertatis.tinus euolamus: cū tn̄ ipſo illo ꝑuotemꝑe nō ẜm illā diſtrictionis regulam: ſꝫ ꝓ noſtri arbitrij libertate vtcunqꝫ ſenioris ſubijciamur imperio:vt nō patiētie fructū ediſcere: ſꝫ tempus adipiſcende licētie expectare vtdeamur. Hunc igit̉ ſenē cū in abbatis pauli cenobio vidiſſemus: etateꝫprimū ⁊ gratiā viri qua erat p̄ditusadmirati: demiſſo in terrā vultū p̄cari cepimꝰ: vt nobis pādere dignaret̉quā ob cauſaꝫ relicta eremi libertate: ⁊ illa profeſſione ſublimi: qua eūpre ceteris eiuſdē vite viris fama celebrauerat: ſubire iugū cenobij maluiſſet. Ille velut imparē ſe anachore.tice diſcipline: ⁊ ſublimitate tante ꝑfectiōis indignum: ad iuniorū ſcholas reuertiſſe dicebat: ſi tamē vel ipſorum inſtituta ẜm ꝓfeſſionis meritum poſſet implere. Cuius rn̄ſionishumilitatē cū refragatio noſtre dep̄cationis excluderet: ad extremuꝫ itaexorſus eſt:Reſponſio abbatis Ioannis cur eremuꝫ reliquiſſet:Capitulum III.Nachoreticā diſciplinā quāa. me deſeruiſſe miramini: nonſolum nō reſpuo nec refuto:ſꝫ tota potius veneratiōe cōplectoratqꝫ ſuſcipio. In qͣ poſt triginta annos: quos in cenobij congregationetranſegerā: ita alios viginti expleſſeme gaudeo: vt inter illos qͥ eam vel
mediocriter appetebāt: nō vſqꝫqͣqꝫſegnicie denotarer. Sed qꝛ deguſtata eius puritas: ſollicitudīe interdūcarnaliū rerū interpolata ſordebat:recurrere ad cenobiū cōmodiꝰ viſuꝫeſt: vt ⁊ prōptior arrepti planiorisꝓpoſiti ꝯſummatio ſequeret̉: ⁊ minꝰde p̄ſumpta ſb̓limioris ꝓfeſſiōis difficultate periculū. Meliꝰ em̄ ē deuotum in minoribꝰ: qͣꝫ indeuotū in maioribus ꝓmiſſionibꝰ inueniri. Et idcirco ſi qͥd elatius īmo liberiꝰ fortaſſe ꝓtulero: q̄ſo vt nō iactātie vicio ſꝫedificatiōis vr̄e depromptuꝫ ſtudiocēſeatꝭ: qꝛ vobis tā ſtudioſe q̄rentibus: nihil de veritate exiſtimo ſb̓trahendū. Arbitror em̄ inſtructiōis vobis aliqͥd poſſe ꝯferri: ſi pauliſꝑ hūilitate ſepoſita ſimpliciter omnē ꝓpoſiti mei patefecero ꝟitatē. Contidoem̄ qꝛ nec apud vos de libertate dictorū cenodoxie notā: neqꝫ apud cōſcientiā meā de ſupp̄ſſione veritatꝭquiddā mendacij crimen incurram.De virtute p̄dicti ſenis quāī anachoretica exercuit diCapl̓m IIII.ſciplina:I qͥs igit̉ ſecretis eremi deleFctatus: obliuioni tradere potuit humana cōſortia: ac ẜmhieremiā dicere: Et diē hoīs nō deſideraui: tu ſcis: ego quoqꝫ id dn̄o ſuāgr̄am largiēte vel aſſecutū vel certeaſſeqͥ anniſum fuiſſe me fateor. Itaqꝫ pio dn̄i nr̄i munere memini me inhuiuſmōi raptū freq̄nter exceſſum:vt obliuiſcerer me ſarcīa corꝑee fragilitatꝭ īdutū: mentēqꝫ meā ita oēsexteriores ſenſus ſb̓ito reſpuiſſe: ⁊ acūctis materialibꝰ rebꝰ om̄imōis exulaſſe: vt neqꝫ oculi neqꝫ aures meoꝓprio fungerent̉ officio: ⁊ ita diuīemeditatiōibꝰ ac ſpiritalibꝰ theorijsanimꝰ replebat̉: vt ſepe ad veſperacibū me ꝑcepiſſe neſcirē: ac ſequentidie de heſterna abſolutiōe ieiunij penitus dubitarē. Ob quā etiā cauſaꝫſeptē dieꝝ cibus: hͦ eſt ſeptē paximaciorū paria ſeq̄ſtratim in ꝓcherio .l.
Hiere .1.