De tribꝰ generibus monachoꝝ
mitas. Si vnqͣꝫ ergo ſil̓is inter frēsfuerit oborta tēptatio: neqͣqͣꝫ a curſu tranqͥllitatis excuſſi: blaſphemisſeculariū obtrectationibꝰ aditū reſeremꝰ. Nec ꝑuerſos atqꝫ execrabilesquoſqꝫ ſanctoꝝ viroꝝ numero inſertos latitare miremur: qꝛ dū in huiuſſeculi area cōculcamur atqꝫ conterimur: neceſſe eſt etiā paleas igni perpetuo deputandas: inter electiſſimafrumēta miſceri. Deniqꝫ ſi vl̓ ſathaninter archangelos: vel iudam interapoſtolos: vel nicolaum prauiſſimehereſeos inuent̓oreꝫ inter diaconosreminiſcamur electos: hoc qd̓ neqͥſſimi homines ſanctoꝝ ordini deprehendunt̉ inſerti: mirū eſſe non poterit. Nam licet hunc nicolaū quidamaſſerant nō illum fuiſſe qui ad opusminiſterij ab apoſtolis eſt electus: nihilominus tn̄ eum de illo diſcipulorum fuiſſe numero negare non poſſunt: quos oēs tales tanqꝫ ꝑfectos ītemꝑe illo fuiſſe manifeſtum eſt: quales nūc ꝑpaucos vix ī cenobijs inuenimus. Nō ergo ruinā illius ſupradicti fratris: qui in illa eremo tamlugubri lapſus ē caſu: neqꝫ illā horribilem maculam: quā tn̄ ille ingentibus penitētie lachrymis poſt diluit: ſꝫ beati pafnutij nobis ꝓponamꝰexempla. Nec ſubuerſione illius deſtruamur: cuius antiquū inuidie vitium etiā auxit in peius affectata religio: ſꝫ huius humilitatē tota virtuteſectemur: quam non illi quies eremiſubito genuit: ſꝫ inter homines acqͥſitā ꝯſūmauit atqꝫ excoluit ſolitudoDe inuidie malo:Capitulum. XVII.Ciendū ſane eſt: inuidie morbum difficilius ad medelamqͣꝫ cetera vitia ꝑuenire. Naꝫeum que ſemel veneni ſui peſte corruperit: pene dixerim carere remedio. Ipſaqꝫ nāqꝫ eſt luēs: de qua figuraliter dicit̉ per ꝓphetā: Ecce egomittam vobis ſerpētes regulos qui-
bus non eſt incantatio: ⁊ mordebūtvos. Recte igitur a ꝓpheta mortiferis baſiliſci venenis morſus inuidiecomparatur: qua primus ille venenorum omnium auctor ⁊ princeps⁊ perijt ⁊ peremit. Naꝫ ante ſuus qͣꝫeius cui inuiderat interemptor: priuſ qͣꝫ in hominē mortis virus effunderet ipſe ſe perdidit. Inuidia enimdiaboli mors introiuit in orbeꝫ terrarum: imitant̉ autē illum qui ſuntex parte illiꝰ. Sicut em̄ ille qui primus eiuſdē mali peſte corruptus eſtnec medelam penitentie: nec fomentum alicuius curationis admiſit: ita⁊ hi qui eiſdeꝫ ſe percutiendos morſibus tradiderūt: omnem opē ſanctiincantatoris excludunt: quia cū vtiqꝫ non culpa eorum quibus liuent:ſed ꝓſperitate crucientur: erubeſcētes ipſam prodere veritatē: extrinſecus ſibi quaſdaꝫ ſuperfluas ⁊ ineptas cauſas offenſionis inquirunt.Quaruꝫ quia om̄imodis falſe ſuntvana curatio eſt: cum illud mortiferum virus quod nolūt prodere: lateat in medullis. De quibus alibi ille ſapientiſſimus cōpetenter expreſſit: Si momorderit ſerpens non in ſibilo: non eſt abundnatia incantatori. Iſti em̄ ſunt taciti morſus quibꝰſolis ſapientiū medicina non ſubuenit. Nam vſqꝫādeo incurabilis eſtiſta pernicies: vt blandimentis exaſperetur: infletur obſequijs: mūeribꝰirritet̉: quia vt idem Salomon ait:Nihil tuſtinet zelus. Quanto enimamplius alius: aut humilitatis ſubiectione: aut patientie virtute: aut munificentie laude profecerit: tāto illemaioribus inuidie ſtimulis incitat̉:qͥ nō niſi ruinā aut mortē eius cui īuidet ꝯcupiſcit. Deniqꝫ illoꝝ vndecim patriarchaꝝ zelus intantū nulla innoxij fratris ſubiectione potuitdeliniri: vt d̓ his ſcriptura cōmemoret: Inuidebāt aūt ei frēs ſui: eo ꝙdiligeret eū pater ſuꝰ: ⁊ nō poteratei loqͥ quicqͣꝫ pacificū: donet zelꝰ eo-
Hiere. 8
ꝓuerb̓. 6.
Eccͣs. 10
Gen̄. 37.
Sap̄. 2.