Collatio XIIII. abbatis Neſterotis
De ſpiritali ſcientia:Capitulum. VIII.Ed ad expoſitionem ſcientiede qua ſumptū eſt ſermonisexordiuꝫ reuertamur. Itaqꝫſicut ſuperius diximus practice ergamultas profeſſiōes ac ſtudia diriuatur. Theoretice vero in duas diuiditur ꝑtes: id ē ī hiſtoricā interp̄tationem: ⁊ intelligentiā ſpiritalem. Vnde etiā ſalomon cū eccleſie multiformē gratiā enumeraſſet: adiecit: Omnes em̄ qui apud eā ſunt: veſtiti ſūtdupliciter. Spiritalis aūt ſcientie genera ſunt tria: tropologia: allegoria:anagoge: de quibus in ꝓuerbijs itadicitur: Tu aūt deſcribe tibi ea tripliciter: ſuꝑ latitudineꝫ cordis tui. Itaqꝫ hiſtoria p̄teritarū ac viſibiliū agnitioneꝫ complectit̉ rerū: que ita abApoſtolo replicat̉: Scriptum eſt em̄quia abraā duos filios habuit: vnūde ancilla: ⁊ aliū de libera: ſed qͥ deancilla ẜm carnē natus eſt: qui autēde libera per repromiſſionē. Ad allegoriam autē pertinent que ſequūt̉:quia ea que in veritate geſta ſunt: alterius ſacramenti formaꝫ p̄figuraſſedicunt̉. Hec em̄ inquit ſūt duo teſtamenta: Unū quidē de monte ſina: inſeruitutē generans: qd̓ eſt agar. Sina enī mons eſt in arabia: qui cōparatur huic que nūc eſt hieruſalē: ⁊ ſeruit cum filijs ſuis. Anagoge vero deſpiritalibus myſterijs ad ſublimioraquedā ⁊ ſacratiora celoꝝ ſecreta cōſcendēs: ab Apl̓o ita ſubijcit̉: Queautē ſurſū eſt hieruſalē libera ē: queē mater noſtra. Scriptū eſt enī: Letare ſterilis que nō paris: erūpe ⁊ clama que nō parturis: quia multi filideſerte magis qͣꝫ eius que habet virum. Tropologia eſt moralis explanatio: ad emendationē vite: ⁊ inſtructionē pertinēs actualē: velut ſi heceadē duo teſtamenta intelligamus:practicen ⁊ theoreticē diſciplinā. vl̓certe ſi hieruſalē aut ſion aīam hoīsvelimus accipere: ẜm illud: Lauda
hieruſalē dn̄m: lauda deū tuū ſion.Igit̉ p̄dicte quatuor figure in vnūita ſi volumꝰ ꝯfluūt: vt vna atqꝫ eadē hieruſalē quadrifariā poſſit intelligi: ẜm hiſtoriā ciuitas iudeoꝝ: ẜmallegoriaꝫ eccleſia chriſti: ẜm anagogen ciuitas dei illa celeſtis que ē mater oīm noſtrū: ẜm tropologiam aīahoīs que frequēter hoc noīe aut increpat̉ aut laudat̉ a dn̄o. De his qͣttuor interp̄tationū generibus beatꝰApl̓us ita dicit: Nūc autē fratres ſivenero ad vos linguis loquens: qͥdvobis ꝓdero: niſi vobis loquar: autin reuelatione aut in ſcientia: aut inꝓphetia: aut in doctrina? Reuelationaqꝫ ad allegoriā pertinet: per quāea que tegit hiſtorica narratio: ſpiritali ſenſu ⁊ expoſitione reſerant: vtverbi gratia: ſi illud aperire temptemus: quēadmodū patres noſtri omnes ſub nube fuerint: ⁊ oēs in moyſebaptizati ſint ī nube ⁊ ī mari: ⁊ quēadmodū oēs eandeꝫ eſcā ſpiritalemmanducauerint: ⁊ eundē ſpiritalē d̓ꝯſequēti petra biberint potuꝫ: petraautē erat chriſtus. Que expoſitio p̄figurationi corꝑis ⁊ ſanguinis chriſti quē quotidie ſumimus comꝑata:allegorie ꝯtinet rationē. Sciētia vero que ſimiliter ab apl̓o memoratur:tropologia eſt: qͣ vniu̓ſa q̄ ad diſcretionē ꝑtinēt actualē: vtrū vtilia velhoneſta ſint: prudēti examīatōe diſcernimus: vt eſt illud: Cū apud noſmetip̄os iudicare p̄cipimur: vtꝝ deceat mulierē nō velato capite oraredeū? Que rō vt dictū ē moralē cōtinet intellectū. Itē ꝓphetia quā tertio Apl̓us intulit loco: anagogenſonat: ꝑ quā ad īuiſibilia ac futura ſermo trāſfert̉: vt eſt illud: Nolumꝰ autē vos ignorare fratres de dormiētibus: vt nō ꝯtriſtemini ſicut ⁊ ceteriqͥ ſpem nō habēt: Si enī credimꝰ ꝙxp̄us mortuꝰ ē ⁊ reſurrexit: ita ⁊ deeos qͥ dormierūt ꝑ ieſū adducet cuꝫeo. Hoc enī vobis dicimus in verbodn̄i: qꝛ noſ qͥ viuimꝰ: qͥ reſidui ſumꝰ:
Ibidem.
prou̓. 31
psͣ. 147.
Eiuſd̓. 2
Ęſa. 54.
Gal̓. 4
I.
1. Co
1. C
.1. Co