De ſpiritali ſcientia.
Olent em̄ hi qui necdū ſunt1in illa quā arripuerunt ꝓfeſLſione fundati: cuꝫ audierintquoſdam in diuerſis ſtudijs ac ꝟtutibus predicari: ita eoꝝ laude ſuccēdi: vt imitari eoꝝ protinus geſtiantdiſciplinaꝫ: in quo irritos neceſſarioimpendit conatus hūana fragilitas.Impoſſibile nanqꝫ eſt vnū eundēqꝫhominē ſimul vniuerſis quas ſuperius comprehēdi fulgere virtutibus.Quas ſi quis voluerit pariter affectare: in id eū incidere neceſſe eſt: vtdū omnes ſequitur: nullā integrā cōſequat̉: magiſqꝫ ex hac mutatione acvarietate diſpendiū capiat qͣꝫ profectum. Multis em̄ vijs ad deū tenditur: ⁊ ideo vnuſquiſqꝫ illam quaꝫ ſemel arripuit irreuocabili curſus ſuiintentione conficiat: vt ſit in qualibet profeſſione perfectus.Exemplū caſtitatis quo docet nō omnia ab omnibusęmulanda:Ca. VII.Bſqꝫ illo diſpendio quo feririmonachū diximus: qui mobilitate mentis ad ſtudia cupittranſire diuerſa: etiam hinc periculūmortis incurritur: qd̓ nōnunꝙͣ rectequedā ab alijs geſta: malo ab alijs p̄ſumūtur exemplo: ⁊ que nōnullis bene ceſſerant: pernitioſa ab alijs ſentiuntur. Nam vt quiddam exempligratia proferamus: velut ſi quis illam viri illius imitari virtutem velit: quam ſolet abbas Ioannes: nonad imi tationis formulam: ſed tantūmodo ꝓ admiratione proferre. Nāquidam veniens ad p̄dictū ſenē habitu ſeculari: cū ei quaſdā frugū ſuarū primitias detuliſſet: ferociſſimoquēdā demonio arreptū ibidem repperit. Qui cū abbatis ioannis obteſtationes ac precepta deſpiciens: teſtaretur ſe nū ꝙͣ ad illius imperiū decorꝑe qd̓ obſederat migraturū: huiaduētu ꝑ̄territꝰ: cū reuerētiſſima nominis illius inclamatione diſceſſit.Cuius tam euidentē gratiā ſenex nō
mediocriter admiratus: eoqꝫ ampliobſtupeſcens ꝙ euꝫ ſeculari cernerethabitu: cepit ab eo vite ac profeſſionis eius ordinē diligenter īquirere.Cūqꝫ ille ſecularē ſe atqꝫ vxorio vinculo colligatū eſſe dixiſſet: beatꝰ ioannes excellētiā virtutis eius ⁊ gratie mente pertractans: que naͣm illieſſet conuerſatio attentius explorabat. Ille ſe ruſticū: ⁊ quotidiano manuū opere victū querere: nec vlliusboni eſſe ſe conſcium teſtabatur: niſiꝙ nūqͣꝫ an̄ ad ruris opera mane exercenda procederet: neqꝫ veſpere domū reuerteret̉: niſi in eccleſia ꝓ quotidiane vite commeatu largitori eiꝰdeo gratias retuliſſet: neqꝫ ſe vnquāde fructibus ſuis aliquid vſurpaſſe:niſi priꝰ deo primitias eoꝝ ac decīasobtuliſſet: ⁊ nunꝙͣ ſe boues ſuos peraliene meſſis traduxiſſe confiniū: niſi eoꝝ prius ora clauſiſſet: ne vel parum damni per incuriā eius ꝓximusſuſtineret. Et cū hec qͦꝫ abbati ioanni: necdum ad comparationeꝫ tantegratie qua eū p̄latum ſibi eſſe cernebat: idonea viderent̉: atqꝫ ab eo qͥdnam eſſet illud qd̓ tante gratie meritis conferri poſſet: ſciſcitas ſcrutare.tur: ille reuerentia tam ſollicite inqͥſitionis aſtrictus: vxorē ſe parentū viimperioqꝫ compulſum cum profiterimonachum vel let ante vndecim annos accepiſſe contfeſſus eſt: quā nemine etiam nunc conſcio ſororis loco a ſe virginē cuſtodiri teſtabatur.Qd̓ factū cū audiſſet ſenex: tāta eſtadmiratione ꝑmotus: vt coram ipſopublice ꝓclamaret: Nō īmerito demonē qui ſe deſpexerat: illiꝰ nō toleraſſe p̄ſentiā: cuiꝰ ipſe virtutē nō ſolū in iuuentutis ardore: ſed ne nuncquidē ſine diſcrimine caſtitatis auderet appetere. Qd̓ factū abbas ioānes licet ſūma admiratōe p̄tulerit:tn̄ neminem monachoꝝ vt experiret̉hortatꝰ ē: ſciens multa recte ab alijsgeſta: magnā alijs imitātibꝰ ītuliſſeꝑniciē: nec vſurpari ab oībus poſſe:qd̓ paucꝭ dn̄s ſpāli mūere ꝯtuliſſet.