Colla. XIII. abbatis Theremōiſ
ſint onerati vel originali vel actuali pctō: nec vera ſit illa ſētētia: Omnes em̄ peccauer̄t ⁊ egēt gloria dei:nec ꝑ oēs hoīes mors ꝑtranſiſſe credat̉. Et intātū oēs qui pereūt ꝯtradei pereūt voluntatē: vt nec ipſammortē deus feciſſe dicat̉: ita ſcriptura teſtāte: Quia deꝰ mortē nō fecitnec gaudet in ꝑditiōe viuoꝝ. Et inde eſt ꝙ pleꝝqꝫ dū ꝓ nobis ꝯtrariapoſtulamꝰ: vel tardius vl̓ nequaqͣꝫnoſtra exaudit̉ oratio: ⁊ rurſus: eaque credimus eſſe ꝯtraria: vtilit̓ vtbenigniſſimꝰ medicus: etiā inuitiſſimis dn̄s inferre dignat̉: ac nōnunqͣꝫꝑnitioſas diſpoſitiōes noſtras letaleſqꝫ conatus: ab effectu deteſtabiliretardat ac reuocat: ac ꝓperātes admortē: retrahit ad ſalutē: ⁊ de inferni faucibꝰ extrahit ignorātes.De gratia dei ⁊ arbitrij libertate: Capl̓m. VIII.Uam curā atqꝫ ꝓuidentiamq Ycirca nos ſuā: ſub figura meretricis hieruſalē ⁊ ꝑnicioſaad idoloꝝ cultū alacritate tēdentꝭ:ꝑ Oſee ꝓphetā ſermo diuinꝰ elegāter exp̄ſſit: Dicēte nāqꝫ ea: Uadampoſt amatores meos: qui dāt panesmihi ⁊ aquas meas: lanā meā ⁊ linū meū: oleū meū ⁊ potū meū: reſpōdit: ſaluti eius nō volūtati ꝯſulensdiuina dignatio: Ecce ego ſepiā viāeius ſpinis: ⁊ ſepiā eā maceria: ⁊ ſemitas ſuas nō inueniet: ⁊ ſequeturamatores ſuos: ⁊ nō app̄hēdet eos:et queret eos: nec īueniet illos: ⁊ dicet: Reuertar ad viꝝ meū priorem:quia bn̄ mihi erat tūc magꝭ qͣꝫ nūc.Ac rurſus ꝯtumacias noſtras atqꝫꝯtēptus: quibꝰ eū ad ſalutares inuitantem recurſus rebelli ſpiritu dedignamur: tali cōparatione deſcribit:Et dixi inquit: Patrē vocabis meꝫ⁊ poſt me ingredi nō ceſſabis: Sedquomō ſi ꝯtēnat ml̓ier amatorē ſuum: ſic ꝯtepſit me domus iſrael: aitdn̄s. Satꝭ ꝯgrue: qm̄ hieruſalē ad-
ultere cōparauerat a ſuo cōiuge diſcedēti: amorē quoqꝫ ac ꝑſeuerātiābenignitatis ſue viro qui a feminadeſerit̉: cōparauit. Pietaſ em̄ ac dilectio dei: quā circa humanū genusſemꝑ impēdit: eo ꝙ nullis ita vincatur iniurijs: vt a cura noſtre ſalutisabſcedat: ⁊ quodāmodo ſuꝑata iniquitatibꝰ noſtris a principali ſuo ꝓpoſito reuocet̉: magis ꝓprie exprimi alia cōparatiōe nō potuit: qͣꝫ exemplo viri ardētiſſimo amore feminā diligentis: qui quāto magis negligi ſe ac deſpici ab ea ſenſerit: tātovehemētioris circa eam zeli ardoreflāmat. Adeſt igit̉ inſeparabiliternobis ſemꝑ diuina ꝓtectio: tantaqꝫeſt erga creaturā ſua pietas creatoris: vt nō ſolū comitet̉ eam ſed etiāprecedat iugiter ꝓuidētia. Quā expertus ꝓpheta aꝑtiſſime ꝯfitet̉ dicens: Deus meus miſericordia eiusp̄ueniet me. Qui cū in nobis ortumquendā bone volūtatis inſpexerit:illuminat eā ꝯfeſtim atqꝫ ꝯfortat: ⁊incitat ad ſalutē: incrementū tribuens ei: quā vel ipſe plātauit vel noſtro conatu viderit emerſiſſe. Namanteqͣꝫ clamēt inquit ego audiā: adhuc loquentibꝰ eis ego audiam. Etiterū: Ad vocē clamoris tui ſtatimvt audierit reſpōdebit tibi. Et nō ſolū ſancta deſideria benignꝰ inſpiratſed etiā occaſiones preſtruit vite: ⁊oportunitatē boni effectꝰ: ac ſalutaris vie directionē demōſtrat errantibus.De virtute bonę volūtatisnr̄ę: ⁊ grę dei: Ca. IX.Nde nō facile humana rativ one diſcernit̉: quēadmodūdn̄s petētibꝰ tribuat: a querentibus īueniat̉: aperiatqꝫ pulſantibus: ⁊ rurſus inueniat̉ a nō querētibus ſe: palā appareat inter illos qͥeū nō interrogabāt: ⁊ tota die expādat manus ſuas ad ppl̓m nō credentem ſibi ⁊ ꝯtradicentē: reſiſtētes ac
Ro. 3.
Sapīe. jͣ.
Oſee .⁊.
Ibidem.
Ibidem.
Hiere. 3
Psͣ. 5
Eſa. 1
Eiuſi