De protectione de i.

lōge poſitos vocet: inuitos attrahatad ſalut ē: peccare cupientibus explēde copiā ſubtrahat volūtatis: ad nequiciā ꝓperantibus benignus obſiſtat. Cui autē facile pateat: quo ſalutis ſūma noſtro tribuat̉ arbitrio: dequo dicit̉: Si volneritis ⁊ audieritme: que bona ſunt terre manducabitis. ⁊ quomō non volentis neqꝫ currentis: ſed miſerentis ſit dei. Quidetiā ſit illud: ꝙ deus reddet vnicuiqꝫẜm opera eius. ⁊ deus eſt qui oꝑat̉ īvobis ⁊ velle ⁊ ꝑficere pro bona voluntate: Et hoc nō ex vobis: ſed deidonuꝫ eſt: nō ex operibus: vt ne quisglorietur. Quid ſit etiā illud qd̓ dicitur: Appropinquate deo ⁊ appropinquabit vobis. Et qd̓ alibi dicit:Nemo venit ad me niſi pater qui miſit me: attraxerit eū. Quid ſit qd̓ dicitur: Rectos curſus fac pedibus tuis:⁊ vias tuas dirige. ⁊ quid ſit qd̓ dicimus orantes: Dirige in cōſpectu tuoviam meā. Et: ꝑfice greſſus meos inſemitis tuis: vt non moueant̉ veſtigia mea. Quid ſit ꝙ iterum cōmonemur: Facite vobis cor nouū ⁊ ſpiritū nouū. ⁊ qͥd ſit illud qd̓ repromittitur: Dabo eis cor nouū: ⁊ ſpiritumnouū tribuam in viſceribus eorum:⁊ auferam cor lapideū de carne eoꝝ:⁊ dabo eis cor carneuꝫ: vt in p̄ceptismeis ambulent: ⁊ iudicia mea cuſtodiant. Quid ſit ꝙ p̄cepit dn̄s: dicēs:Laua a malicia cor tuū hieruſalē vtſalua fias. ⁊ quid ſit qd̓ id ip̄m propheta a domino poſtulat: dicēs: Cormundū crea in me deus. Et iterum:Lanabis me ⁊ ſuper niuem dealbabor. Quid ſit qd̓ ad nos dicit̉: Illuminate vobis lumen ſcientie. Et qͥdſit qd̓ de deo dicit̉: Qui docet hominem ſcientiā. ⁊ dn̄s illuminat cecos.vel certe qd̓ orantes dicimus cuꝫ ꝓpheta: Illumina ocl̓os meos: ne vnꝙͣ obdormiam in morte: niſi quod inhis omnibus ⁊ gratia dei ⁊ libertasnoſtri declarat̉ arbitrij: ⁊ quia etiaꝫſuis interdū motibus homo ad vir-

tutum appetitus poſſit extendi: ſemper vero a domino indigeat adiuuari. Nec enim cū voluerit quis ſanitate perfruitur: aut de egritudinis morbo pro arbitrij ſui deſiderio liberat̉.Quid autē prodeſt ſanitatis gratiāconcupiſſe: niſi dominus qui vite ipſius vſum tribuit etiam vigorē incolumitatis impertiat? Vt autē euidētius clareat: etiaꝫ ꝑ nature bonū qd̓beneficio creatoris indultū eſt: nonunꝙͣ bonarū voluntatum prodireprincipia: que tamē niſi a domino dirigantur: ad conſummationeꝫ virtutum peruenire non poſſunt: Apl̓usteſtis eſt dicēs: Velle em̄ adiacet mihi: perficere autē bonū non inuenio.De liberi arbitrij infirmitate:Ca. X.Am libertatē ſcriptura diuīan) noſtri ꝯfirmat arbitrij: dicēs:Omni cuſtodia ſerua cor tuū.Sed infirmitatem eius apoſtolꝰ manifeſtat: dicens: Dominus cuſtodiatcorda veſtra: ⁊ intelligentias vr̄asin chriſto ieſu. Uirtutē liberi arbitridauid enunciat: dicēs: Inclinaui cormeū ad faciendas iuſtificationes tuas. Sed infirmitatē eius idem orāsſimiliter docet: Inclina inquiēs cormeum in teſtimonia tua ⁊ nō in auariciā. Salomō quoqꝫ: Inclinet corda noſtra ad ſe vt ambulemꝰ in vniuerſis vijs eius: ⁊ cuſtodiamus mandata eius: ⁊ cerimonias eius: ⁊ iudicia eius. Poteſtatē deſignat arbitrijnoſtri pſalmigraphus dicens: Cohibe linguam tuā a malo: et labia tuane loquantur dolum. Infirmitatemeius noſtra proteſtatur oratio dicentibus nobis: Pone domīe cuſtodiāori meo: ⁊ oſtiū circumſtantie labijsmeis. Arbitrij noſtri facultas a dn̄odeclaratur cū dicitur: Solue vincu-la colli tui captiua filia ſion. Fragilitatem eius propheta decantat dicēsDominus ſoluit cōpeditos. Et: Dirupiſti vincula mea: tibi ſacrificabo-

bs. 93.145.

Hhll̓. 2

Ro. 9.inſdē. 2

psͣ. .12.

bs. 50.idem

ere. 4.

xxij. 18

Psͣ. 5.xā. 16.

Ih̓ .5.

Iacꝭ .4.

cpb̓ 2.

Eſa. 1.

niſd̓ .11.

psͣ .145.psͣ .115.

Eſa. 52.

psͣ. 142

13. Reg. 2.

psͣ. 33.

Ibidem.

psͣ .118.

phil̓. 4

prob̓. .4

Roma. I