De protectione dei.
ta concepta? nec propoſito noſtro aſſiſtit effectus: niſi virtus perficiendidomini fuerit miſeratione donata:ita vt cum ſit innumera multitudoillorum qui fideliter virtutum ſtudiis deſiderent inherere: ſummā tamēeorum qui hec perficere vel tolerarepreualeāt inuenias raritatem: vt p̄termittam quod ne tunc quidē: cumomnino nulla nos arcet infirmitas:facultas vniuerſa que volumus peragēdi noſtre ſubiacet poteſtati. Nāneqꝫ remotionis ſilentium: nec diſtrictionem iciuniorum: nec lectionis inſtantiam: illo etiā tempore quo poſſumus pro noſtro arbitrio retentamus: ſed quibuſdam occurrentibuscauſis: etiam inuitiſſimi frequēter retrahimur a ſalutaribus inſtitutiſ: itavt vel loci vel tēporis copiā in quohoc exercere poſſimꝰ: neceſſe ſit nosa domino dep̄cari: Nec ſufficere nobis id qd̓ poſſumus certum eſt: niſietiam oportunitas peragēdi ea quenobis vtiqꝫ poſſibilia ſunt a domino tribuatur: d̓ quibus ⁊ apoſtoluſ:Quoniā voluimꝰ inquit venire advos ⁊ ſemel ⁊ iterum: ⁊ impediuitnos ſathanas: ita vt nonnunqͣꝫ nosetiam vtiliter ab iſtis ſpiritalibꝰ ſentiamus ſtudijs auocari: vt dum nolentibus nobiſ interrumpitur noſtricurſus intentio: ⁊ infirmitati carnisaliquid relaxamus: etiam inuiti adſalutarem perſeuerantiam reſeruemur. De qua diſpenſatione dei: ſimile aliquid beatus apoſtolus: Propter quod inquit ter dominū rogaui vt diſcederet a me: ⁊ dixit mihi:Sufficit tibi gratia mea: Naꝫ virtꝰin infirmitate perficitur. Et iterum:Quid enim oremus ẜm qd̓ oportetneſcimus.De principali propoſitodei ⁊ prouidētia quotidiana:
Ropoſitum nāqꝫ dei quonon ob hoc hominem fecerat vt periret: ſed vt inperpetuum viueret: manetimmobile. Cuius benignitas cumbone voluntatis in nobis quantulamcunqꝫ ſcintillam emicuiſſe perſpexerit: vel quam ipſe tanqͣꝫ de dura ſilice noſtri cordis excuſſerit: confouet eam et exuſcitat: ſuaqꝫ inſpiratione confortat: volens omnes homines ſaluos fieri: et ad agnitioneꝫverit atis venire. Quia non eſt inquit voluntas ante patrem veſtrumqui in celis eſt: vt pereat vnꝰ ex puſillis iſtis. Et iterum: Nec vult inquit deus perire animam: ſed retractat cogitans ne penitus pereat quiabiectus eſt. Uerax nanqꝫ eſt ⁊ nonmentit̉ deus: cū obteſtatione diffiniens: Uiuo ego dicit dominus deus:quia nolo mortem impij: ſed vt cōuertatur a via ſua et viuat. Qui em̄vt pereat vnus ex puſillis non habet voluntatem: quomodo ſine ingenti ſacrilegio putandus eſt: nonvniuerſaliter omnes ſed quoſdamſaluos fieri velle pro omnibus? Ergo quicunqꝫ pereunt: contra illiuspereunt voluntatem: ita eo contravnumquemqꝫ eorum quotidie proclamante: Conuertimini a vijs veſtris peſſimis: et quare moriemini domus iſrael? Et iterum: Quotiens volui congregare filios tuosſicut gallina congregat pullos ſuosſub alas ſuas: ⁊ noluiſti? Et quareinquit auerſus eſt populus iſte ī hieruſalem: auerſione contentioſa? Indurauerunt facies ſuas: nolueruntreuerti. Preſto eſt ergo quotidiechriſti gratia: que dum vult omneshomines ſaluos fieri: ⁊ ad agnitionem veritatis venire: cunctos abſqꝫ vlla exceptione conuocat dicenſ:Uenite ad me om̄es qui laboratis ⁊onerati eſtis: ⁊ ego reficiā vos. Siaūt nō oēs vniuerſaliter: ſed quoſdam aduocat: ſequitur vt nec om̄es
o. 8.
Coꝝ. 12
Cheſ. 2
Exech̓ .33
2. Re. 14
Matt. 11
Mat. 18.
1. Tio. 2
Hiere. 8.
Mat. 23.
Ibidem.