Liber.XI.
ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtram: id eſtne tibi de virtutibus blandiaris: etdextrꝭ ſucceſſibꝰ ac ſpiritalibꝰ extollaris: nec deflectens ad ſiniſtrū tramitē vitioꝝ: ẜm apl̓m gloriā tibi exeis in tua ꝯfuſiōe ꝯquiras. Nā cuiſub ſpecie ſuccincte veſtis ac nitidecenodoxia non potuit generari: proſqualida ⁊ inculta ac viliorē conat̉inferri. Quē nō potuit ꝑ honoremdeijcere: hūilitate ſupplatat. Queꝫſciētie ⁊ elocutiōis ornatu nequiuitextollere: grauitate taciturnitatꝭ elidit. Si ieiunet in palā: gloria vanitatis pulſat̉: Si illud ꝯtēnende glorie cauſa cōtexerit: eodē vitio elationis obtundit̉. Ne vane glorie contagio maculet̉: or̄ones ꝓlixas ſb̓ fratrum vitat celebrare conſpectu: etꝙ eas latenter exerceat: nullumꝙhabeat conſciū facti: non effugit aculeos vanitatis.Qua cōparatiōe monſtret̉natura cenodoxię: Ca. V.Ulcre ſenioreſ noſtri naturap Pmorbi huiꝰ ī modū ceꝑe bolborūqꝫ deſcribunt: que vnodecorticata tegmine: alio rurſū īueniunt̉ induta: totienſqꝫ reꝑiunt̉ obtecta: quotiēs fuerint expoliata.Ꝙ cenodoxia nec bn̄ficioſolitudīs extiguat̉: Ca. VI.N ſolitudine quoqꝫ cūctoꝝmortaliū ꝯſortia gl̓ie cauſafugientē: ꝑſequi nō deſiſtit.Quāto qꝫ amplius vniuerſum quisvitauerit mundū: tāto eū acrius inſequit̉. Aliū ꝙ patiētiſſimꝰ ſit operis ac laboris: aliū ꝙ ad obediēdūꝓmptiſſimus: aliū ꝙ humilitate ceteros preponderet: conat̉ extollere.Alius ſciētie: alius lectiōis: aliꝰ vigiliaꝝ ꝓlixitate tēptatur. Nec aliasquemqꝫ hic morbꝰ niſi ſuis nitit̉ virtutibus ſauciare: in his offendiculatendēs interitus: in quibus vite ſtipendia conquirunt̉. Volētibꝰ quipe iter pietatis ac ꝑfectionis
re: nō alibi inimici inſidianteſ: niſi invia qua ambulāt: laqueos deceptionis abſcondūt: ẜm illā beati dauidſentētiā: In via hac qua ambulabāabſconderunt laqueū mihi: vt ī hacip̄a ſcilꝫ virtutū via qua gradimur:tendentes ad brauiū ſuperne vocationis: noſtris elati ſucceſſibꝰ corruamus: obligatiſqꝫ pedibꝰ aīe noſtreconcidamus: cenodoxie laqueis cōpediti. Et ita fit vt qͥ aduerſarij conflictu nō potuimus ſuperari: noſtritriūphi ſublimitate vincamur: ſeucerte quod eſt etiam aliud deceptionis genus: vt excedētes continentievel noſtre poſſibilitatis modū: ꝑſeuerantiā noſtri curſus infirmitatecorporis intercedēte perdamꝰ.Ꝙ cęnodoxia cuꝫ deiectafuerit: acrius reſurgat adluctamen: Ca. III.Unia vitiā ſuperata marceo Iſcunt: ⁊ deuicta per ſingulosdies infirmiora reddunt̉: etvel loco vel tempore minuunt̉ atqꝫdeferuēt: ſeu certe a cōtrarijs ꝟtutibus diſſidētia: vel cauent̉ faciliꝰ velvitant̉: hoc ꝟo deiectū: acrius reſurgit ad luctam: ⁊ cū putat̉ extinctuꝫ:ſua morte viuacius cōualeſcit. Cetera genera vitioꝝ eos tantū impugnare ſolent quos in certamīe ſuperarint: hoc vero ſuos victores acriꝰinſectatur. Quātoqꝫ fuerit validiꝰeliſum: tanto vehementius victorieipſius elatione cōgredit̉. Et hec eſtſubtilis inimici verſutia: vt militemchriſti proprijs faciat telis occūbere: quem hoſtilibus armis ſuperarenon potuit.Ꝙ cenodoxia nec eremonec ętate d̓ferueat: L. VIIILia interdū vitiā ſicut diximus etiā locoꝝ beneficio cōquieſcunt: ⁊ materia peccativel oportunitate eius ⁊ occaſione ſb̓tracta lenteſcere ſolēt ⁊ minui: hͦ ꝟodeſerta penetrat: nec lo-cū fugie
Psͣ