Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber.VIII.

p̄termittā igͦrationē obliuionēip̄o legimꝰ in ſcpͥturꝭ ſanctꝭ freq̄nterīſerta: deinde liniamenta mēbroꝝtāqͣꝫ de hoīe figurali cōpoſito deſcribūt̉: capillis ſcꝫ capite naribuſ:oculis ac facie: manibꝰ ac brachijs:digitis vtero pedibuſqꝫ: oīa ẜm vi litere ſonū ſi voluerimꝰ admittere:deū liniamētꝭ mēbroꝝ corꝑea figura cōpoſitū: qd̓ dictū qͦꝫ nefas ē: qd̓qꝫ abſit a nob̓: neceſſe eſt eſtimari.Qualiter de affectibꝰ membriſqꝫ hūanis idemutabili īcorꝑeo deo aſcribi legimus: ſentiēdū ſit: Ca. IIIITaqꝫ vt hec ẜm lr̄am abſqꝫnefando ſacrilegio pn̄t intelligi ſuꝑ eo īuiſibilis: ineffabil̓:incōp̄hēſibilis: ineſtimabil̓: ſimplex īcōpoſitꝰ ſanctaꝝ ſcpͥturarū aucͣtedefinit̉: ita ne furoris qͥdē ire ꝑturbatio: ili indemutabili nature ſine īgēti blaſphemia pot̓it coaptari.huiuſcemōi ſignificatiōe mēbroꝝ diuinas efficiētias dei īmēſas oꝑationes eiꝰ ſentire debemꝰ: nob̓ niſihec vſitata vocabula membroꝝ neq̄unt ītimari: vtputa ſignificatiōe orꝭcollocutiōes eiꝰ in arcanos aīe ſenſus ſolēt clemēter infundi: vel qd̓ inpatribꝰ nr̄is atqꝫ ꝓphetis idē locutſit agnoſcamꝰ: in oculis īmēſitatēſpicacie vniu̓ſa pluſtrat ac ꝑſpicit: qd̓ nihil euꝫ ex his a nob̓ gerunt̉gerēda ve ſūt ſeu cogitant̉ lateat: ſcire poſſimꝰ: manuū nūcupatiōe ꝓuidētiā oꝑationē oīm ip̄e ſit creator ꝯditor: ſētiamꝰ: brachiū qͦꝫtutis gubernationis eiꝰ inſigniacuncta ſuſtētat moderat̉ ac regit. Etvt de ceteris taceā: canicies capitisqͥd aliud ꝙͣ lōgenitatē deitatis antiqͥtatē ſignificat: qua ſine vllo pͥncipio eſt: oīa tꝑa creaturas exceditvniu̓ſas? Ita igit̉ de ira dei vl̓ furore legimꝰ: ādrotathos: ideſt ẜm hūilitatē hūane ꝑturbatiōis:ſed digne de deo ꝑturbatiōe ali

enus ē: ſentire debemꝰ: ſcꝫ heciudicē vltorē oīm iniq̄ gerunt̉ in mūdo poſſimꝰ adu̓tere: retributorē terribilē actuū nr̄oꝝ his ꝟboꝝſignificatiōibꝰ formidātes: ꝯͣ illiꝰ volūtatē timeamus qͥcꝙͣ admittere. Illos etem̄ timere ꝯſueuit hūana natura: qͦs indignari nouit veret̉ offendere: vt in nōnullis eqͥſſimis iudicibus ſolet ab his aliqͦ reatu ſue ꝯſcientie remordent: ira vltrix timeri:ſcꝫ hec in animis eoꝝ iuſte iudicaturi ſūt ꝑturbatio ꝯſiſtat: ſꝫ qd̓ itametuētibꝰ ille ſētiat̉ affectꝰ: executiōe legū examinatiōe iuſticieeqͥlibratiōe ꝓcedit. Que tn̄ quātalibet fuerit māſuetudine ac lenitate ꝓlata: ab his ſuo merito penaplectēdi ſūt: furor grauis ira ſeuiſſima iudicat̉: longū ē nec pn̄tis oꝑis: ſivoluerimꝰ oīa de deo hūana ſignificatiōe figuraliter in ſcpͥturis dictaſūt: explanare. Hec ad pn̄tē nec̄itatē ꝯͣ furoris vitiū ꝑtinebāt dixiſſe ſufficiat: vt nullꝰ exinde ſibimet occaſionē morbi mortiſqꝫ ꝑpetue igͦrantiā trahat: vnde ſanctitas īmortalitas vite ſalutiſqꝫ remedia ꝯqͥrunt̉.Cuius piaciditatis monachū ꝯueniat:Ca. V.Taqꝫ monacpꝰ ad ꝑfectioneꝫtendes: agonē ſpiritalē legitiIme cupiēs decertare: ab irefuroriſqꝫ vitio alienꝰ exiſtat: audiat qͥd ſibi vas electiōis p̄cipiat: Hīſinqͥt ira. īdignatio clamor blaſphemia tollat a vob̓ malicia. dicit: oīs ira tollat̉ a vobis: nul penitꝰ velut neceſſariā vtilē nobis excipit. Delinquētēqꝫ fratrē ſi neceſſe ē: ita curare feſtinet: vt mede leuiori forſitā febricula laborātiꝓcurat īferre: ſemetip̄m iratꝰ deteriori morbo cecitatꝭ īuoluat. Oportet nāqꝫ illū alteriꝰ vulneri mederi cupit: lāguoris morbo alienū ſanūqꝫ ſb̓ſiſtere: ne illud euāgelicuꝫ dicat̉ ei: Medice pͥꝰ cura teip̄m. ac vi-

Luce .4.

Eph̓. 4.