De ſpiritu ire.
in alteriꝰ arbitrio: ſed in nr̄adebeat dicione conſiſtere.xvij Quo ſtudio eremū debeamusexpetere: ⁊ qualium inibi ſitprofectus.xviij Qua comꝑatiōe eſtimādi ſintqui tunc tantū patiētes ſūtcū a nemine prouocant̉.xix De āputāda ira ẜm euāgeliū.xxIn eo qd̓ in euāgelio ſcriptuꝫeſt: Qui iraſcitur fratri ſuo:vtrū recipiendū ſit qd̓ adiectū eſt (ſine cauſa)xxx Remedia qͥbꝰ irā de cordibusnr̄is eradicare poſſimus.Explicit ānotatio capl̓orū.Incipit liber octauꝰ de ſpiritū irę.Proęmiale Ca. I.Partumqͦꝫ certamē eſt ire: qd̓qmortiferū virus d̓ receſſibꝰ aīe nr̄e fūditꝰ ēSeruēdū. Hac em̄ ī cordibꝰ nr̄is inſidēte: ⁊ oculū mētis noxijs tenebris occecāte: nec iudiciū recte diſcretionis acqͥrere: nec honeſteꝯtēplatiōis intuitū: nec maturitateꝫconſilij poſſidere: nec vite participes:nec iuſticie tenaces: ſed ne ſpirital̓ qͥdē ac veri luminis capaces poterimꝰexiſtere: qꝛ turbatꝰ ē inqͥt p̄ ira oculꝰmeꝰ. Nec ſapīe ꝑticipes effici tā etſiſapiētes oīm ꝓnūciari opiniōe videamur: qꝛ ira in ſinu īſipiētiū reqͥeſcit.Sed ne vitā qͥdē īmortalitatꝭ ꝯſeqͥpoterimꝰ: quāuis prudentes videamur definitiōe hoīm iudicari: qꝛ iraꝑdit etiā prudētes. Nec iuſticie moderamina ꝑſpicaci diſcretiōe cordisvalebimꝰ obtinere: licet ꝑfecti ſanctiqꝫ cūctoꝝ opinatiōibus eſtimemur:jͣ. qꝛ ira viri iuſticiā dei nō oꝑat̉. Ip̄aꝫqͦꝫ honeſtatis grauitatē q̄ etiā virisſeculi huius ſolet fāmiliaris exiſtere:ull̓o mō poſſidere poterimꝰ: licet no-
biles ⁊ honeſti nataliū p̄rogatiua putemur: qꝛ vir iracūdus īhoneſtꝰ eſt.Cōſilij etiā maturitatē nullatenꝰ valebimꝰ obtinere: ꝙͣuis graues ⁊ ſumma ſcientia prediti videamur: qꝛ viriracūdus agit fine ꝯſilio. Sꝫ nec qͥeti eſſe a ꝑturbatiōibꝰ noxijs: nec poterimꝰ carere peccatis: tā etſi nequaꝙͣnobis inquietudines ab alijs inferātur: qꝛ vir animoſus parit rixas: viraūt iracūdus effodit peccata.De his qui dicūt irā nō eſſenoxia: ſi delinquētibus iraſcamur: quia ⁊ ip̄e deus iraſci dicatur: Ca. II.Onnullos audiuimꝰ hūc aīen. ꝑnicioſū morbuꝫ ita excuſaretemptantes: vt eum deteſtabiliore interpretatione ſcripturarumextenuare geſtirent: dicētes non eſſenoxiū ſi delinquētibꝰ fratribꝰ iraſcamur: ſiquidē inquiūt ip̄e deꝰ ꝯͣ eos qͦeū vel ſcire nolūt vl̓ ſciētes ꝯtēnūt:furere atqꝫ iraſci dicat̉: vt ibi: Et iratus ē furore dn̄s ī populū ſuū: Ul̓ cūorat ꝓpheta: dicēs: Dn̄e ne in furore tuo arguas me: neqꝫ in ira tua corripias me: nō intelligētes ꝙ dū hoībus occaſionē peſtiferi vitij volūt cōcedere: īmēſitati diuine ac fōti totiuſpuritatis iniuriā carnalis paſſionisadmiſceant.De his quę in deo ex noſtręnaturę conſuetudine nominatur:Ca. III.I em̄ hec cū dicūt̉ d̓ deo: carnali ⁊ pingui ſenſu ẜm lr̄e ſignificationē accipienda ſūt: gͦ ⁊ dormit cū dr̄: Exurge qͣre obdormis domine. de qͦ alibi dr̄: Ecce nō dormitabit neqꝫ dormiet qͥ cuſtodit iſrael. etſtat ac ſedet cū dicit: Telū mihi eſt ſedes: terra aūt ſcabellū pēdū meorū.qui mētit̉ celū palmo ⁊ terrā pugillo ꝯcludit. ⁊ crapulat̉ a vino cū dr̄:Et exurrexit ſic̄ dormiēs dn̄s potenscrapulatꝰ a vino: qͥ ſolꝰ hꝫ īmortalitatē: ⁊ lucē habitat inacceſſibilē.it
e 5
acꝭ .1.
Eſa. 5.Mō .6.
Eſa. 66.
Eiuſ. 40
Psͣ. 77.
Psͣ .43.Qsͣ. 140