Liber.VIII.
Ꝙ aduerſus philargyriaꝫvictoriā nō aliter poſſit niſinuditatē ꝯqͣri: Ca. XXVIIIAc eſt igit̉ de philargyria ꝑfeh Icta victoria: vt ꝑuiſſime cuiuiſlibet ſtipis in corde nr̄o reſidere nō ſinamꝰ igniculū: certi qd̓ reſtīguēdi eū nō habebimꝰ vlteriꝰ facultatē: ſi quātulā cūqꝫ ſcintille huiꝰ innobis materiā fouerimus.Quēadmodū poſſit nuditas a monacho ſuſtentari:¶ ¶ Uā ꝟtute nō al̓s retinere vaCa. XXIX.lebimꝰ illibatā: niſi in mona.ſterio ꝯſiſtētes: ẜm apl̓m habētes victū ⁊ veſtimētū his ꝯtēti fuerimus.Remedia cōtra morbū philargyrie:Ca. XXX.Amnationē gͦ ānanie ⁊ ſaphid re memoriter retinētes: horreſcamꝰ aliqͥd ex his reſeruare: q̄renūciātes penitꝰ abdicare deuouimus. Giezi qͦꝫ ꝑtimeſcamꝰ exēplū: qͥob philargyrie culpaꝫ et̓ne ſuppliciolepre mulctatur: ⁊ aliqͥd ex his q̄ necan poſſedimꝰ caueamꝰ acqͥrere. Necnō etiā iude vel meritū vel exitū formidātes: qͥcꝙͣ pecunie reſumere: quāſemel a nobis abiecimꝰ: tota ꝟtute vitemꝰ. Suꝑ hec oīa ꝯſiderātes cōditionē fragilis īcerteqꝫ nature noſtre:caueamꝰ ne dies dn̄i ſicut fur ī nocteſuꝑueniēs: maculatā vel vno obolonoſtrā cōſcientiā dep̄hendat: qͥ oēsfructꝰ noſtre renūciatiōis euacuās:illud qd̓ in euāgelio diuiti dictuꝫ ē:ad nos qͦqꝫ faciat voce dn̄ica dirigi:Stulte hac nocte aīam tuā repetunta te: que aūt p̄paraſti cuiꝰ erunt? Nihilqꝫ d̓ craſtino cogitāteſ: nū ꝙͣ nos d̓mōaſterij diſciplina patiamur euelli.Ꝙ nō poſſit qͥs philargyriam vincere in cęnobio ꝑſeuerās: ⁊ quēadmodū poſſitibidē ꝑmanere: Ca. XXXI.
Uod ſine dubio nequaꝙͣ permittemur implere: ſed ne ſb̓ īſtitutiōis quidē regula ꝑmanere: niſi pͥns patiētie ꝟtꝰ q̄ nō aliūde ꝙͣ de hūilitatis fonte ꝓcedit: ī nobis fuerit firma ſoliditate fūdata. Illa nāqꝫ nulli cōmotiōes nouit inferre: hec ꝟo ſibi illatas magnanimitertolerare.Explicit d̓ ſpiritu philargyrię liber ſeptimus.Incipit annotatio capl̓orūlibri octaui de ſpiritū irę.Ca. j. Proemiale.De his qui dicūt irā nō eē noxiā ſi delīquētibꝰ iraſcamur:qꝛ ⁊ ip̄e deꝰ iraſci dicatur.iij De his q̄ in deo ex nr̄e natureꝯſuetudine noīantur.iiij Qualiter de affectibꝰ mēbriſqꝫ hūanis que indemutabili ⁊ incorporeo deo aſcribilegimꝰ: ſentiendū ſit:vCuius placiditatis monachuꝫeſſe conueniat.vjDe iniuſta iracundie commotion vel iuſta.vij In qͦ tātūmō nobis ira ſit neceſſaria: vl̓ qͥbꝰ beati dauidexēplis ira ſalubrit̓ aſſūat̉.v ¶ De ira aduerſus noſmetipſosſuſcipienda.ixDe qͦ ſole dicat̉: vt nō occidatſuꝑ iracundiam veſtram.xDe his qͦꝝ iracūdie ne occaſusqͥdē ſolis iſtiꝰ modū ponit.xjꝘ hic finis triſticie vel ire ſit:vt hoc quod preualet vnuſquiſqꝫ perficiat.Ꝙ ne momentaneaꝫ quidemxijiram liceat retentari.xiijDe reconciliatione fraterna.Ꝙ vetus qͦꝫ lex iram non tanxiiijtuꝫ de effectu: ſed etiā de cogitatiōe conuellat.xv De ſuꝑ flua ſeceſſione eoꝝ qͥ abīemēdatꝭ moribꝰ n̄ recedūt.xvj Ꝙ tranqͥllitas cordis nr̄i non
Luce. 12
1. Cīo. 6
4. Be. 5