philargyrie.De ſpiritu
em̄ eis: ⁊ debitores ſunt eorum. Qm̄ſi ſpiritaliū eoꝝ ꝑticipes facte ſūt gētes: debent ⁊ in carnalibꝰ miniſtrareeis. Ad corinthios qͦꝫ hoꝝ ſollicitudinē ſil̓r gerēs: monet eos vt an̄ aduentū ſuū collationē quā ad vſꝰ eorū mittere diſponebāt: ſollicitiꝰ p̄pararēt: De collectis aūt que fiūt in ſāctis: ſicut ordinaui eccleſijs galathie:ita ⁊ vos facite. Unuſqͥſqꝫ veſtruꝫ ꝑvnā ſabbati theſaurizet: apud ſemetip̄m recōdens qd̓ ei bene placuerit:vt nō cū venero tūc collecte fiāt. Cūaūt venero qͦs ꝓbaueritis per epiſtolas: hos trāſmittā ꝑferre gratiā vr̄aꝫin hieruſalē. Et vt eos ad largioremcollationē ꝓuocaret: infert: Qd̓ ſi dignū fuerit: vt ⁊ ego eā: mecū ibūt: ideſt: ſi talis fuerit oblatio veſtra quemea qͦꝫ mereat̉ ꝓſecutōe deferri. Adgalathas qͦꝫ cū p̄dicatōis miniſteriūcū apoſtolis partiret̉: ī hoc idē ſe deſtinatū a iacobo: petro ⁊ ioāne teſtatur: vt licet p̄dicationē ſuſciꝑet gentiū: paupeꝝ tn̄ qͥ erant hieroſolymis:nequa ꝙͣ ſollicitudinē curāqꝫ reſpueret: qͥ ꝓpter chriſtū vniuerſis rebꝰ ſuis renuciātes: ſpōtaneā ſubierāt egeſtatē. Et cū vidiſſent inquit gratiamdei q̄ data ē mihi iacobus ⁊ cephas⁊ ioanes qui videbant̉ colūne eſſe:dextras dederūt mihi ⁊ barnabe ſocietatis: vt nos inter gētes p̄dicare/mus: ip̄i aūt in circūciſiōe: tantū vtpauperū memores eſſemꝰ. Quā reꝫoī ſollicitudīe ſe teſtat̉ īpleſſe: dicēſ:Qd̓ ēt ſollicitꝰ fui hͦ ip̄m facere. Quiigit̉ ſūt beatiores: vtꝝ naͣ hi qui nuꝑde numero gentiū ꝯgregati: nec p̄ualentes euāgelicā ꝑfectionē ꝯſcendere: adhuc ſuis ſubſtātijs inherebant:in qͥbus magnus fructus ab apl̓o ducebat̉: ſi ſaltē ab idolorum cultura ⁊fornicatiōe ⁊ ſuffocatis ⁊ ſanguinereuocati: fidē chriſti cū ſuis facultatibus ſuſcepiſſent: an illi qui euāgelice ſatiſfaciētes ſentētie: crucē dn̄i qͦtidie portātes: nihil ſibi de ꝓprijs facultatibꝰ ſuꝑeſſe voluerūt? Cūqꝫ ip-
ſe beatꝰ apl̓s vinculis ⁊ careribꝰ obligatꝰ: ſeu vexatiōe itineris impeditus: ⁊ ob hoc ꝯſuetā victus ſubſtantiā parare vt erat ſolitꝰ ſuis manibꝰnō occurrens: a fratribus qui d̓ macedonia venerūt: ſupplemētū ſue neceſſitatis ſe aſſerit accepiſſe: Naꝫ qd̓mihi inquiēs deerat: ſuppleuerūt fratres qͥ venerunt a macedonia. Et adphilippēſes ip̄e referēs: Scitis em̄ ⁊vos philippeſes: qꝛ ī pͥncipio euāgelij qn̄ ꝓfectus ſum a macedonia: nulla eccleſia mihi cōmunicauit in ration dati ⁊ accepti: niſi vos ſoli: qꝛ ⁊theſſalonicā ⁊ ſemel ⁊ bis in vſū mihi miſiſtis: erūt ẜm iſtoꝝ ſētētiā quāmente tepida conceperunt: ⁊ iſti beatiores apoſtolo: quia de ſuis inueniuntur ei ſubſtantijs impertiſſe? Qd̓amēs quilibet dicere nō audebit.Ꝙ ſi apoſtolos imitari velimus: non debeam nr̄is definitiōibꝰ viuere: ſed illorūexēpla ſectari: Ca. XVIII.Uamobre ſi euāgelico preceq Ipto volumꝰ obedire: ⁊ apl̓i actotius illius eccleſie pͥmitiue:ſeu patrū qui virtutibus ac ꝑfectiōieoꝝ noſtris tꝑibus ſucceſſerūt: imitatores exiſtere: non noſtris diffinitionibus acquieſcamus: de hoc tepidoac miſerabili ſtatu ꝑfectiōꝫ nob̓ euāgelicā pollicētes: ſꝫ illoꝝ ſectāteſ veſtigia: circūuēire noſmetip̄os minīeſtudeamus: ⁊ ita monaſterij diſciplinā inſtitutionēqꝫ ꝑiter expetamꝰ: vtin veritate renūciemꝰ huic mūdo: nihil ex his que ꝯtēpſimus infidelitate nos retrahēte ſeruātes: quotidianū victum non recondita pecunia ſꝫopere proprio conquiramus.Sententia ſancti baſilij ep̄iaduerſus ſynciētium prolata:Ca. XIX.Ertur ſentētia ſanci baſilij ceFIſarienſis ep̄i ad quendā ꝓlata ſyncletiū: tali qͦ diximꝰ tēpore tor-
1. Cor̄. 16
Bal̓. 2.
2. Cor̄. 11
Phil̓. 4