LiberV.
Uibuſlibet eſcis refectus vēLater ſeminaria luxurie parit:nec p̄ualet mens diſcretionūguber nacula moderari: ciboꝝ pondere p̄focata. Non em̄ ſola crapulavini mentē inebriare cōſueuit: verūetiā cunctaꝝ eſcarum nimietas: vacillantem ea ac nutabundā reddit:omniqꝫ integritatis ac puritatis cōtemplatione diſpoliat. Sodomitiscauſa ſubuerſionis atqꝫ luxurie: nōvini crapula: ſed ſaturitas extitit panis. Audi dn̄m ꝑ ꝓphetā hieruſalēincreꝑantem: Quid enī peccauit ſoror tua ſodoma: niſi quia panē ſuūin ſaturitate ⁊ abundantia comedebat? Et quia per ſaturitatē panis inextīguibili carnis fuerāt ardore ſuccenſi: iudicio dei celitꝰ ſunt igne ſulphureo concremati. Ꝙ ſi illos ſolanimietas panis ad tā preruptū flagitioꝝ precipitiū: vitio ſatietatis īpegit: quid cenſendū eſt de his qui vegetato corꝑe: perceptionē carniū acvini immoderata vbertate p̄ſumūt:nō quātū expetit imbecillitas: ſꝫ qͣꝫtū animi libido ſuggerit: vſurpates?Qua ratiōe infirmitas carnis puritate cordis nequeat impdire:Ca. VII.Nfirmitas carnis ad puritatem cordis non officit: ſi hectantummodo que fragilitascarnis: nō que voluptas exigit: vſurpent̉. Facilius vidimus viros qͥ abeſcis corpulentioribus omnimodistemperarēt: qͣꝫ moderate vſos ꝓ neceſſitate cōceſſis: ⁊ qui totum ſibi ꝓcontinentie amore denegarent: qͣꝫ qͥeas ſub infirmitatis occaſiōe ſumentes: menſuram ſufficientie cuſtodirēt. Habꝫ etiā corporis imbecillitascontinentie ſue palmam: dummodoeſcis defectioni carnis indultis: adhūc indigentē ſe refectiōe defraudet:tantumqꝫ eſus indulgeat: quantumſufficere ad viuendi vſum temperan-
tie diſcretio rigida iudicauerit: nonquantum deſiderij appetitus expoſcit. Eſculētiores cibi vt ꝓcurāt corporis ſanitatē: ita caſtitatis nō adimunt puritatē: ſi cum moderationeſumantur. Quicquid em̄ fortitudinis cauſa eſu eorum percipitur: egritudinis labore ac defectione conſumitur. Ꝙobreꝫ vt nulli ſtatui virtparſimonie adimitur: ita ne integritatis quidem cōſummatio denegatur.Quo perfectę continentięfine eſca ſumenda ſit:Capitulū. VIII.Eriſſima eſt itaqꝫ patrū prov batiſſimaqꝫ ſentētia: ieiuniorum ⁊ continentie modum inmēſura parcitatis tantum ⁊ caſtigatione cōſiſtere: et hunc eſſe perfectevirtutis in cōmune omnibus finē: vtab eſcis quas ſumere ſuſtētandi corporis neceſſitate cōpellimur: adhucin appetitu earuꝫ poſiti temperemꝰ.Quāuis enī quis corpore ſit infirmus: perfectā virtutem quā robuſtꝰac ſanus in omnibus poſſidebit: ſideſideria que fragilitas carnis nonexigit: mentis rigore caſtiget. Apoſtolus nāqꝫ ait: Et carnis curā ne feceritis in deſiderijs. Nō ergo curaꝫeius om̄imodis interdixit: ſed vt indeſiderijs fieret: denegauit. Voluptuoſam ademit diligentiā carnis: gubernationē vite neceſſariā nō excluſit: illud ne indulgētia carnis ad deſiderioꝝ occupationes noxias deuoluamur: hoc vero ne corruptū nr̄o vitio corpus: ſpiritales ac neceſſariasfunctiones implere non poſſit.De menſura caſtigationuꝫaſſumendarū: remedioqꝫ ieCap. IX.uinijUmma igit cōtinentie nō ſola temporis ratiōe: nec eſcaꝝqualitate tantummodo: ſedante omnia conſcientie iudicio colli
Ezech̓. 1
Gen̄. 19.
Roma. 13