De ſpiritu gaſtrimargie.
gēda eſt. Tantum enim debet vnūiquiſqꝫ ſibi frugalitatis indicere: qͣꝫtum corporee obluctationis pugnadepoſcit. Vtilis quidem ⁊ omnimodis obſeruanda eſt canonica ieiuniorum cuſtodia: ſed niſi hanc frugi tēperanter fuerit ciborum refectio ſubſecuta: ad integritatis calcem nō poterit peruenire. Longorū nanqꝫ ieiuniorū inedia ſaturitate corporis ſubſequente: laſſitudineꝫ potius temporalem qͣꝫ puritatem caſtitatis acquirit. Integritas mentis ventris coheret inedie. Non habet perpetuam caſtimonie puritatem: quiſquis nō iugem temperantie equalitatem tenere cōtentꝰ eſt. Quāuis enī diſtrictaſint ieiunia: ſuccedente ſuperflua remiſſione vacuantur: ⁊ in gaſtrimargie vitium protinus collabunt̉. Molior eſt rationabilis cuꝫ moderatione quotidiana refectio: qͣꝫ per interualla arduum longumqꝫ ieiunium.Nouit immoderata inedia non modo mentis labefactare conſtantiam:ſed etiam orationū efficaciam reddere laſſitudine corporis eneruatā.Ad conſeruandā mentis ⁊corporis puritate: abſtinetiam ciborum nō poſſe ſufficere:Cap̄. X.¶D integritatem mentis ⁊ coraporis conſeruandam: abſtinentia ciborum ſola non ſufficit: niſi fūerīt cetere quoqꝫ virtuteſanime coniugate. Humilitas igiturprimitus obedientie virtute: ⁊ cordis contritione: corporiſqꝫ fatigatione diſcenda eſt. Pecuniaꝝ non ſolūvitanda eſt poſſeſſio: ſed etiam deſiderium earuꝫ radicitus extirpandū.Non enim eas ſufficit non habere:quod plerumqꝫ ſolet etiam ex neceſſitate deſcendere: ſed ne ipſam quidem ſi forte oblate fuerint: habendirecipere voluntatem. Ire conterendus eſt furor: triſticie ſuperanda de
iectio. Cenodoxia: id ē vana gloriacontemenda. Superbie calcanduseſt faſtus: mentis quoqꝫ ipſius inſtabiles vagiqꝫ diſcurfus: aſſidua deimemoria refrenandi. Totienſqꝫ nohis ē ad contemplationē dei lubricacordis noſtri peruagatio reducēda:quotiens ſubtilis hoſtis ab hoc intuitu menteꝫ captiuare pertemptās:receſſibus noſtri cordis irrepſerit.Concupiſcētias cordis nōextingui niſi cum omni extirpatione vitiorum:Capitulū. XI.Mpoſſibile nanqꝫ eſt extingui ignita corporis incentina: priuſ qͣꝫ ceterorum quoqꝫ principalium vitiorum fomitesradicitus excidantur: de quibus ſingillatim diſtinctis libellis ſuo locodonante domino diſſeremus. Nuncvero propoſitum nobis eſt de gaſtrimargia: id eſt gule concupiſcentia:contra quam nobis primus conflictus eſt diſputare. Nunqͣꝫ igitur poterit ardentis concupiſcentie ſtimulos inhibere: quiſquis deſideria gule refrenare nequiuerit. Interioriahominis caſtitas: virtutis huius cōſummatione diſcernitur. Nunqͣꝫ em̄robuſtioribus emulis colluctari poſſe confidias: eum quem in leuiore cōflicu conſpexeris ab infirmioribusparuiſqꝫ ſuperari. Cunctarum nanqꝫ virtutum vna natura eſt: licet inmultas diuidi ſpecies ⁊ vocabula videatur: ſicut auri quoqꝫ vna ſubſtātia eſt: licet per multa variaqꝫ monilium genera pro artificum videaturingenio ac voluntate diſtincta. Itaqꝫ nullam perfecte poſſidere probabitur: quiſqꝫ eliſus in earum partedinoſcitur. Quo enim modo flagrātes eſtus cōcupiſcentie: qui non ſolainſtigatione corporis ſed ⁊ etiā mētꝭvitio ſuccēdūt̉: extinriſſe credēdꝰ ē:qui aculeos ire: cordis ſoluis intemperātia prorūpētes mitigare nō po-