De ſpiritu gaſtrimargīe.
cōtinentie virtute p̄fert̉: alius ſimplicitatis gr̄a decorat̉. Hic magnanimitatis: ille inſericordie: iſte vigiliaꝝ: hic taciturnitatis: ille laborisſtudio ſuꝑeminet ceteros. Et idcirco monachum ſpiritalia mella cōdere cupientē: velut apem prudentiſſimā debere vnam quāqꝫ virtutem abhis qui eam familiariꝰ poſſidēt: deflorare: ⁊ in ſui pectoris vaſe diligēter recondere: ne quid minus aliqͥdhabeat diſcutere: ſed hoc tantū quidvirtutis habeat ꝯtemplari ſtudioſeqꝫ decerꝑe. Cūctas nanqꝫ ſi ab vnovolumus mutuari: aut difficile: autcerte nunꝙͣ idonea ad imitandū nobis exempla poterūt reperiri. Quialicet necdū chriſtū omnia factū ẜmapl̓m videamus in omnibus: tn̄ hocmodo poſſumus eū: id eſt per ꝑtesin omnibꝰ inuenire. De ipſo em̄ dicitur: Qui factꝰ eſt nobis ex deo ſapiētia: iuſticia: ſanctitas ⁊ redemptio.Dum ergo in alio ſapiētia: in alio iuſticia: in alio ſanctitas: in alio māſuetudo: in alio caſtitas: in alio humilitas: in alio patiētia reperit̉: mēbratim chriſtus ꝑ vnumquēqꝫ nūc ſanctoꝝ diuiſus eſt. Cōcurrentibꝰ verovniuerſis in vnitatē fidei ac virtutꝭ:reddit̉ in virum perfectū: plenitudinē ſui corporis: in ſinguloꝝ mēbrorū comꝑage ac ꝓprietate perficiēs.Donec ergo veniat illud tempꝰ quoſit deus omīa in omnibꝰ: in pn̄ti pōthoc quo diximus mō: id eſt per ꝑtesvirtutū eſſe in omnibꝰ deus: licet nōdum per plenitudinem earum om̄iaſit in omnibꝰ. Quia licet vnus religionis noſtre ſit finis: ꝓfeſſiones tamen diuerſe quibꝰ ad deū tendimꝰ:ſicut in collationibus ſenioꝝ pleniꝰdiſputandum eſt. Ideoqꝫ diſcretionis ⁊ continentie forma ab his ē nobis pecularius expetenda: a quibusvirtutes has per gratiā ſpirituſſancti vberius videmus effluere: nō ꝙvllus que in multos diuiſa ſunt ſolus poſſit acquirere: ſed vt in his bo
nis quoꝝ capaces eſſe poſſumus: adeoꝝ nos imitationeꝫ qui ea peculiarius obtinuere: tēdamus.Ꝙ nō poſſit ab omībꝰ vniformis ieiuniorū regula cuſtodiri:Ca. V.Taqꝫ ſuper leiuniorū modohaud poteſt facile vniformiſregula cuſtodiri: quia nec robur vnū cunctis corporibꝰ ineſt: necſicut cetere virtutes animi ſolius rigore patrant̉. Et idcirco quia nō inſola fortitudine mentis animeqꝫ cōſiſtunt: cum corporis em̄ poſſibilitate participant: talem ſuper his diffinitionē traditam nobis accepimus:diuerſum eſſe refectionis quidem tēpus ac modum ⁊ qualitatē: ꝓ impari ſcilicet corpoꝝ ſtatu vel etate acſexu: vnā tamen eſſe omnibus ꝓ mētis cōtinentia ⁊ animi virtute caſtigationis regulam. Neqꝫ em̄ cunctispoſſibile eſt hebdomadibꝰ ꝓtelareieiunia: ſed ne triduana quidē vel biduana inedia refectionē cibi differre. A multis quippe egritudine etmaxime ſenio iaꝫ defeſſis: ne vſqꝫ adoccaſum quidem ſolis ieiuniū ſineafflictione tolerat̉. Non omnibꝰ infuſoꝝ leguminū eſus cōuenit eneruatus: nec cunctis puroꝝ olerum habil̓eſt parſimōia: nec vniuerſis ſicci panis refectio caſtigata cōcedit̉. Altquantitate librarum duaꝝ ſaturitatem non ſentit: alius libre vnius ſiue vnciarum ſex edulio pregrauat̉:attamen vnus in omnibus his continentie finis eſt: ne quis iuxta menſuram capacitatis ſue ſaturitatis oneretur ingluuie. Non em̄ qualitas ſola ſed etiā quantitas eſcarum: aciemcordis obtundit: ac mente cum carne pariter impinguata: noxiuꝫ vitiorum fomitem igneumqꝫ ſuccendit.Ꝙ nō ſolo vino mens inebrietur: Cap̄. VI.
c 5
i. coꝝ. 1.
1. Coꝝ. I