LiberV.

tuit? Aut quo naͣm modo putāduseſt carnis aīeqꝫ laſciuiēt es ſtimuloſretudiſſe: qͥ ſuperbie vitiuꝫ ſimplexnon quiuit deuincere? Aut quēadmodū credendus eſt inſertaꝫ carniluxuriam ꝯculcaſſe: qui pecuniaruꝫꝯcupīam forinſecus ſitam atqꝫ a noſtra ſubſtātia alienā non valuit abdicare? Qua aūt rōne bellū carnis⁊ aīe triumphabit: qui idoneus nōfuit morbū curare triſticie? Quātalibet vrbs ſublimitate muroꝝ ⁊ clauſarum portarū firmitate muniatur:poſterule vnius qͣꝫuis paruiſſime ꝓditione vaſtabit̉. Quid em̄ differtvtrū per excelſa menia ⁊ ampla portarū ſpacia: an per anguſti cuniculilatibula pernioſus hoſtis penetralibus ciuitatis irreꝑat?De agone carnali: etiā ſpiritalis agonis imitationeꝫeſſe ſumendam:Ca. XII.Ui in agone contēdit: nō coronabit niſi legittime certa48uerit. Qui naturales appetitus carnis optat extinguere: extranaturam vicia collocata pͥmitus ſuperare feſtinet. Si em̄ apl̓ice ſententie vim volumus experiri: que ſintagonis mūdani leges ac diſciplina:primitus debemꝰ agnoſcere: vt itademum harum cōꝑatione ſcire poſſimꝰ: quid nos ī ſpiritali agone certantes beatꝰ apl̓us hoc exemplo voluerit edocere. In illis em̄ certaminibus que ẜm eundem apl̓um corruptibilem coronam vincentibus parant: mos iſte ſeruatur: vt is qͥ ſe adglorioſam coronam: ⁊ īmunitatispriuilegio decoratam preparare cōtendit: ⁊ perfecta cupit agonis ſubire certamina: priꝰ in olympiacis acpythijs certaminibꝰ indolem ſue iuuentutis ac rudimentoꝝ robur oſtētet. In his ſiquidē iuniores qͥ hasdiſciplinas cupiunt profiteri: vtruꝫmereant̉ vel debeant ad eas admit

ti: tam eius qui iſtis certaminibꝰ p̄ſidet: ꝙͣ totiꝰ populi iudicio cōprobantur. Cunqꝫ diligēter examinatꝰqͥs primū repertꝰ fuerit: nulla vitereſperſus infamia: deinde non ſeruitutis iugo ignobilis: ⁊ ob hoc indignus diſciplina hac: vel ꝯgreſſu eorum qui hanc profitētur: fuerit iudicatꝰ. Tertio ſi artis: ſi fortitudīsdigna preferat documēta: ⁊ iunioribus coeniſqꝫ decertans peritiam pariter ac virtutem ſue demonſtrauerit iuuentutis: ac proficiēs de epheborum luctamine: perfectis iam viris ⁊ experientia longa probatis: cōgredi permiſſus fuerit preſidentisexamine: ſeqꝫ non ſolum parem virtutis eorū aſſidua colluctatione ꝓbauerit: verū etiā frequēter īter hosquoqꝫ victorie palma fuerit cōſecutus: tum demū ad agonis preclaracertamina merebit̉ peruenire: in qͦbus non niſi victoribꝰ tantū: ⁊ hisqui multarū coronarū ſtipēdijs decorati ſunt: facultas conceditur decertandi. Si intelleximus carnalisagonis exēplū: ſpiritalis quoqꝫ certaminis que diſciplina vel ordo ſit:cōparatione huiꝰ debemꝰ agͦſcere.Ꝙ niſi gulę fuerimꝰ vitioliberati: nequaqꝫ poſſimuſad pugnas interioris hominis ꝑuenire: Ca. XIII.Portet nos qͦꝫ primū liberQo Vtarē nram: carnis ſubiectiōemōſtrare. A quo em̄ qͥs vincitur: eius ⁊ ſeruꝰ addicitur. Et omnis qͥ facit peccatū: ſeruus eſt pctī.Cunqꝫ nos nulla ꝯcupīe turpis reſperſos infamia examē certamini p̄ſidētis inuenerit: nec fuerimꝰ ab eovt ẜui carnis ⁊ ignobiles indigniqꝫolympiacꝭ vitioꝝ colluctatiōibꝰ iudicati: tūc poterimꝰ ꝯͣ coeuos nr̄osid eſt ꝯcupiſcētiam carnis ⁊ motusac ꝑturbationes anime inire certamen. Impoſſibile nāqꝫ eſt ſaturumventrē pugnas interioris hoīs ex

2. Timoth̓. 2.

Ioh̓. 8.

2. Pe .2.