Collatio. XXIIII. abbatis Abraam
em̄ hec oīa: ac de cordibus vr̄is euulſapenitꝰ iā fuiſſent: ſi vel rōnem ip̄iꝰ abrenūciatiōis: vel pͥncipalē ſolitudiniscām in qͣ cōſiſtimꝰ cepiſſetꝭ. Iōqꝫ vosilla ocij egritudine ſentio laborare: q̄ īꝓuerbijs ita notat̉: In deſiderijs ē oīsocioſus. Et iterū: Deſideria occidūt pigrū. Nā ⁊ nobis poterāt hͦ q̄ cōmemoraſtis carnaliū comodoꝝ nō deeſſe cōpēdia: ſi credidiſſemꝰ ea nr̄o cōuenireꝓpoſito: aut talē ex illis amenitatū voluptatibꝰ fructū nob̓ iudicaſſemꝰ poſſeꝯferri: qͣlis iſte eſt qͥ de hͦ locoꝝ ſqualore ⁊ corꝑis ꝯtritiōe cōqͥrit̉. Nec ſumlta parētū ſolatio deſtituti: vt deſint qͥde ſuis ſubſtātijs ſuſtētare nos gaudeant: niſi nobis illa ſnīa ſaluatorꝭ occurrens: qͥcqͥd ad fotū hꝰ ꝑtinet carnis excluderet: qͣ dicit̉: Qui nō reliq̄rit ſiueoderit patrē ⁊ marrē ⁊ filios ⁊ fratreſ:nō pōt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Ꝙ ſi parētūqꝫ eſſemꝰ p̄ſidio deſtituti: certe vel potentū mūdi iſtiꝰ obſeqͥa deeſſe nō poſſent: qͥ ꝓmptiſſima largitate ncc̄itatbꝰnris cū omī gratiarū actiōe ſb̓m īſtraregauderēt: qͦꝝ munificētia ſuſtētati: parandi victꝰ ſollicitudine careremꝰ: niſinos vehemēt̓ illa ꝓphetica maledictiodet̓reret: nā Maledictꝰ inqͥt hō: qͥ ponit ſpē ſuā ī hoīe. Et: Nolite ꝯfidere īpͥncipibꝰ. Potuimꝰ etiā cellulas ſaltēnr̄as ſuꝑ nili flumīs alueū collocātes:aquā hr̄e p̄ foribꝰ: ne eā a qͣttuor milibus paſſuū nr̄is cogeremur deferre ceruicibꝰ: niſi nos ad tolerantiā laborisiſtiꝰ indefeſſos beatꝰ apl̓s reddēs hociugit̓ aīaret eloqͥo: Unuſqͥſqꝫ inqͥenꝓpriā mercedē accipiet ẜꝫ ſuū laborē.Nec ignoramꝰ eē nonll̓a ī regiōibꝰ noſtris amena ſecreta: ī qͥbꝰ pomoꝝ copia⁊ hortoꝝ gr̄a vel vbertas: ncc̄itatē victus nr̄i minimo labore corꝑis expedirēt: niſi īpingēdā nob̓ illā exprobrationē q̄ ad illū ī euāgelio directa ē diuitē vereremur: qꝛ recepiſti ꝯſolatōꝫ tuāī vita tua. Sed deſpectꝭ illis oībꝰ: ⁊ cūvniu̓ſa mūdi hꝰ voluptate ꝯtēptꝭ: histm̄ ſqualoribus delectamur: vniu̓ſiſqꝫdelitijs horrēdā ſolitudinis iſtiꝰ p̄ferimꝰ vaſtitatē: neqꝫ huic arenarū amari-
tudini quātaſuis vberes glebe diuitiaſcōꝑamꝰ: nō tꝑalia hꝰ corꝑis lucra: ſedeterna ſpūs emolumēta ſectātes. Parū eſt em̄ renūciaſſe monachū ſemel: ideſt in pͥmordio ꝯuerſiōis ſue ꝯtēpſiſſepn̄tia: niſi eis qͦtidie r̄nūciare ꝑſtiterit.Uſqꝫ in finē nāqꝫ hꝰ vite illud nob̓ dicendū ē cū ꝓph̓a: Et diē hoīs nō deſideraui tu ſcis. Un̄ ⁊ dn̄s ī euāgelio: Siqͥs vult inqͥt poſt me venire abneget ſemeripſum: ⁊ tollat crucē ſuā quotidie⁊ ſequat̉ me.De qualitate locoꝝ q̄ ab anachoretꝭ expeti debeat: Ca. IIIC idcirco ei qͥ de īterioris hoīspuritate ꝑuigilem ſollicitudinēgerit: expetēda ſt̓ loca: q̄ mentēetꝰ nulla ad culture diſtētionē vbertatis ſue fecūditate ſollicitēt: nec d̓ cellule fixa atqꝫ īmobili ſtatione ꝑturbent:atqꝫ ad aliqd̓ ſubdiuale opꝰ ꝓdire cōpellāt: ⁊ ita velut in aꝑtū effuſis cogitatiōibꝰ: omnē mētis directionē ac ſb̓tiliſſimū certe illiꝰ deſtinatiōis intuitūꝑ diu̓ſa diſꝑgat: q̄ a nemīe ꝓrſus qͣꝫuisſollicito ac vigilati vel caueri poterūtvel videri: niſi qͥ aīm ſuū atqꝫ corpusiugit̓ intra parietū ſepta cōcluſerit: vtita qͥs velut piſcator egregiꝰ: victū ſibiapl̓ica arte ꝓſpiciēs: in trāquilliſſimicordis ſui ꝓfūdo: agmīa cogitationū.natantia intētꝰ atqꝫ īmobilis captet: ⁊tanqͣꝫ de ꝓminēti ſcopulo curioſe ꝓfūda ꝓſpectās: qͣs ad ſe hamo trahere debeat ſalutari: qͥs ꝟo tā qͣꝫ malos ac noxtos piſces negligat ac refutet: ſagacidiſcretione dijudicet.Quę a ſolitarijs operationūgenera debeat eligi: Ca. IIII.N hac gͦ vnuſqͥſqꝫ cuſtodia iugiter ꝑſeuerās: efficacit̓ illud īplebit: qd̓ ꝑ Abacuc ꝓphetā ſatis euide̓t̓ expͥmit̉: Suꝑ cuſtodiā meāſtabo: vt aſcendā ſuꝑ petrā ⁊ ſpeculabor vt videā qͥd loquat̉ in me: ⁊ quidreſpondeā ad arguentē me. Qd̓ quāti laboris ac difficultatis ſit: exꝑimentis illoꝝ qͥ in illa calami ſiue purfurionis eremo cōmorant̉: manifeſtiſſime cō
Hiere. 17Bs. 165
Luce .14
Luce .3.
Prou̓. 21
1. Cor̄. 3.
ī ab acut
Hiere.Luce. 5