loqui ſano intellectu ſpoliatꝰ intelligit̉ incaſu quo criminalit̓ accuſat̉ qui tota ſuaſubſtantia vel maiori ꝑte ipſius ſe ꝑ violētiam deſtitutū affirmat qꝛ nec nudi ꝯtendere nec inermes inimicis nos opponeredebemꝰ hꝫ enī ſpoliatꝰ pͥuilegiū vt nō poſſit exui iam nudatꝰ vt eſt tex. in. c. freq̄nꝰde reſti. ſpō. li. vi. Dn̄. Canrabit vacuuſcorā latrone viator. vide Goff. in ſū. d̓ reſti. ſpō. vbi p̄dictā diffinitionē ſpoliatiouis ſubtiliter declarat.¶ Sponſus ⁊ ſponſa ſūt qui int̓ ſe de futuris nuptijs ꝓmittūt ꝑoba de futuro aſpondeo ſic dicti. id eſt. ꝓmitto vt. l. iij. ff.de ſpon.¶ Sponſa dr̄ etiā quā pater ſpondet alicui futurā ſpōſaꝫ ſeu vxorē vt. l. ij. ff. e. t.¶ Spōſalia ſunt futurarū nuptiarū conuentio ⁊ repromiſſio. ff. e. ti. l. i. et. xxx. q.v. nr̄ateſ. ⁊ ita iſte ꝯſenſus ē d̓ fututo matrimonio. Conſenſus ꝟo nuptiarū eſt depn̄ti mr̄imonio. Sed dicit. Placen. eūdēeſſe ꝯſenſum ſponſaliū ⁊ nuptiarū. Sponſalia aūt dicta ſunt a ſpōdeo nā moriſ fuit veteribꝰ ſtipulari ⁊ ſpondere ſibi vxores fururas. vt. l. ij. ff. e. ti. Inde ſponſaꝙ a ppl̓o facta ē ⁊ certa ſtipulatio pōt int̓uenire ſed nō ē neceſſaria. Et nota ꝙ ſpōſalia diſſolui pn̄t pluribꝰ modis ẜm Io.an. in tractatulo ſnō ſuꝑ. iiij. decre. et nota ſuꝑ rub. de ſpon.¶ Sponſalicia largitas dr̄ qd̓ dat ſponſus ſponſe ſine animo tn̄ recōpēſandi ſedoīno gratis vel econuerſo ⁊ iſta donatiodr̄ ꝯtractus iure ciuili. Et illoꝝ ſunt qͣttuor .ſ. ſtipulatio litterarū obligatio contractus emphiteoticꝰ ⁊ ſpōſalitiā largitas vt in. §. ius aūt gentiū inſti. de iu. na.gen. et ci. in glo. ſuper verbo pone.¶ Sportule ſunt ſalaria aꝓparitoruꝫ velẜm Azo. C. e. ti. forte apparitores iſta nōſibi ſed ꝓ fiſco recipiebat ⁊ illa reponebant̉ in ſporta vel in aliqͦ ſimili vaſe etcorbe in qͣ ꝯſueuerūt aliqͣ portari ⁊ ita ſb̓tuta cuſtodia fiſco ꝯſeruabant̉ ⁊ ſic cōtinentia ponunt̉ ꝓ ꝯtentis. vt. C. de ſpor.et ſup̄. l. iij. in rub.¶ Spurius eſt filius ex inceſtuoſis nuptijs natus ⁊ dr̄ a greca voce ſporas qd̓ eſtvulgo ꝯceptus vel ſine patre nomē ſumpſiſſe. vt. ff. de ſta. ho. l. vulgo ꝯcepti. veleſt natus de ꝯcubina vt de renun. c. niſicū pridem. §. ꝑſone ꝟo in glo. que diſtinguit nochū ſpuriū manſere ⁊ naturalemSt¶ Stabularij dicuntur qui aduocatꝭ hoſpitibus ⁊ ſtabulis ꝓponuntur a ſtabulisſic dicti. Qui ꝟo ſic receperūt hoſpiteset ſine equis vocantur caupones.¶ Stationarij dicuntur milites qui vt alicui teneant ſtatiouē ſunt ꝯſtituti poſſuntet iam dici libroꝝ venditores qꝛ ſtationēfaciunt pro libris vendendis. Item dicuntur elimoſynarū queſtores in. c. cū exeo. de peni. et remiſſ. vbi ꝓhibet̉ talibusp̄dicare ⁊ ponitur ibi forma de verbo adverbū eoꝝ que tales dicere debent ppl̓o.¶ Stadiū eſt octaua ꝑs militaris italiciqd̓ vt hiſtoriace refert̉ Hercules vno anhelitu currebat ⁊ poſtea ſtabat. ⁊ ē ſpācium centū ⁊ trigintā paſſuū ẜm Uzo. iuſti. d̓ re. di. §. vniuerſitatꝭ. ī glo. ꝟ. ſtadiāG Status eſt ꝯdictio hoīs in qͣ vt plurimū poteſt. vt ait Plato.¶ Status liber. e xibertas ꝯceſſa ſub ꝯdictione vt dicēdo lego ſeruo meo libertatēſi nauis ex aſia venerit. l. i. d̓ ꝟ. obli. ff. ⁊cͣ¶ Statuimꝰ bn̄ ſignificat ſnīam diffintiuam vt. c. in his. de. ꝟ. ſig. Et importatcōmunit̉ nouū ius ſecus decernimꝰ ⁊ īnouamus vt in. c. decernimꝰ. de iudi. et. c. innouamꝰ. de tre. ⁊ pa. Nam decernimuſdiſcuſſionē dubij innouamꝰ antiqui iurisrenouatione ⁊ ſtatuimꝰ noui iurꝭ ꝓmulgationem importat.¶ Statutū. eſt ius ab hoīe poſitū vel diſpoſitio ex qua ius ꝓducitur. inſti. de iurena gen. et ci. et ſignificatur ius ſtatuti exverbis in ſtatuto poſitis que ſignific antqd̓ ſonant aut ſtrictius aut extenſius velaliter ꝓut obſcuritas eoꝝ declaratur ſeuquouis medio ꝓbabili ꝯcludit̉. Nam inquibuſdā ſtatutis verba clare ſumūtur īſuis ꝓprijs ſignificatis non reſtringendonec extendēdo vt ibi ſtatutū imꝑatorꝭ dicit ꝙ iudex qui dimittit̉ ab admīſtratiōenō ſoluat pecūias vſure ab eo debite necab eo exigatur nec a fide iuſſore. l. ꝯſtitutionibꝰ. ff. ad municipa. ⁊cͣ. Qn̄qꝫ aūt re-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten