Cercius ſi ꝓ dote fideiubeat. l. fi. eo. ti.Quartus ſi ꝓ libertate alicuius ⁊ in cauſa pia. Quintus ſi apud minorem intercedat. ff. de mino. l. ſi apud. Scd̓o caſu auteſt certificata aut nō ſi pͥmū. valet renūciatio ẜuata ſolemnitate videlicꝫ cū inſtrumento publico ⁊ teſtium ſubſcriptione. ſiẜm nō valet. Iallit tn̄ in duobus caſibusPrimo quando fit renūciatio in iudiciovalet colorem et fauore iudicij. ſcd̓o ſi interuenit iuramentum valet Secundumbar. in. l. ſciendū. ff. de. ver. obli. ⁊ ſcd̓mbal. in aucͣ. ſacramenta puberū. C. ſi aduerſus ven. Terco caſu cōtingit ꝯtra legem fideiubere duobus modis. Primoꝓ marito non in ſui vtilitatem ſed mariti. ſecunda omiſſa ſolemnitate inſtrumenti et teſtium. hec addit bal. ſuper additonibus io. an. in ſpe. ti. de diſputa. ⁊ alle.¶ Sena conſul. iunianū poſtvocationēad libertatem ꝓducit ꝓpriū heredem ſeruum vel emptum. ſiue dominus ex iuſtacauſa abſit ſiue latitet. ſiue nō vult manumittere ſit ſeruilis ꝯdictionis ſcitis pͥuatis pactis ſuā velit mutare ſententiaꝫſiue ꝯdictionem pena ꝯtra colluſorem ꝓmiſſa et detegenti p̄mia taliter donandovt de iure patronatus nanſciſcatur.¶ Sena. ꝯſu. voluſianū ſtatuit ꝙ qui imꝓbe in litemᶠ coeūt aut quicquid ex ꝯdemnatione in rem ipſius redditū ſiue relatūſit. l. iulia de pͥuata vi tenetur.¶ Sena conſu fauianū in diſuetudinemabijt introducens adoptionē fieri ꝑ tresmares adoptantes et tres intercedenteſemancipationes.¶ Sena. cōſu. largicianum merito eſt abrogatum latinā inducens libertatē quāquis morte ſua recipiebatur extra libertatem.¶ Sententia ẜm azo. in ſumma. C. quomodo et quando iudex ſen. ꝓfer. debet.Qn̄qꝫ pōt dici cuiuſcūqꝫ orationis ſignificato. qn̄qꝫ ponit̉ ꝓ opiniōe magiſtrorum. qn̄qꝫ dicitur quicquid alicui de re aliqua placet. quandoqꝫ eſt deportatō. qn̄qꝫ excōmunicatio vel interdictū. ſed improprie. quia excōicatio vel interdictumpocius punit quā finem cauſe imponit.IIdeo potius poteſt pena dici ꝙͣ ſententia vel diffinitio quandoqꝫ ſententiā dicitur. quocumqꝫ iudicantis preceptum nōnature. nō iuri non bonis moribus ꝯtrarium. Et ſcd̓m hanc ſignificationem diſtīguitur. Quia ſentenciarum. alia eſt diffinitiua alia interlocutoria. alia cōuentionalis. Alia que dicitur preceptum. aliamulcta. alia diſpenſationis Et poteſt ſicdeſcribi. Sententia diffinitiua Eſt diffinitio iudicialis ꝯtrauerſie finem imponēſff. eo. ti. l. i. Et addunt quidā ad diffinitōnem indubitata. et que nullo remedio attemptari poſſit per. l. eleganter. §. ſi poſtrem iudicatā. ff. de tranſaet. Uel ſic deſcribitur ſententia diffinitiua Eſt diffinitio iudicialis ꝯtrauerſie finem imponensex ꝓnunciatione iudicis damnationē velabſolutionem ꝯtinens. et hec pͥncipalemdiffinit queſtionem vt quādo auditis vtriuſqꝫ partis allegationibꝰ cauſa terminatur et finis principali negocio imponit̉quam ſemel latam iudex reuocare nō pōtet iudex eſſe deſinit ⁊ officio ſuo fungiturlicet retineat iuriſdictionem ad exequendum de offi. dele. c. in litteris. et. c. querenti. Sed an corrigere poſſit ſi dicat abſoluo ꝓ ꝯdemno vide goff. in ſumma deſen. et. re. iudi.¶ Sententia interlocutoria. eſt ſentētiaſemiplena que profertur inter p̓ncipiū etfinem cauſe non ſuꝑ principali. ſed emergentibus et inedentibus queſtionibus.puta ſuꝑ libello offerendo vel concipēdovel danda dilatione aut deneganda et ſimilibus pͥncipali cauſa durante. vt quaudo iudex nō reſidens ꝓ tribunali interloquendo inter ꝑtes ſine ſolemnitate ſcripture aliquid ꝓnunciat de plano vel ſuperaliquo incidēti vel emergēti extra pͥmumintentū pͥncipale. ⁊ hāc p̄t reuocare iudexſiue ſit ordinariꝰ ſiue delegatus ſiue arbiter debet tn̄ cū cauſe cognitione ferri ⁊ iudice ꝯcedente non ꝓcedente. iij. q. iiij. §.ſpacium. ẜm. goff. Et ſententiā interlocutoriā fer: iudex ꝯtra eū ꝯtumacē qn̄ citato reo et nō veniēte ꝓnūciat actorē foremittendū in poſſeſſionē rei aut bonoꝝ ꝓmenſura debiti declarati vel rei petite d̓emergenti queſtione vt quādo eſt queſtōinter partes vel aduocatos vtrū aliqͥs ſitrecipiendus in teſtimonium ⁊cͣ. vt ſupra