ctus talis p̄dij pignori obligari vel vēdivt no. ibi. fa. l. quid ergo. §. ſed ſi mortuūff. dele. i.¶ Remiſſio eſt cauſe ꝯmiſſe ad cōmittentem facta mmiſſio. Itē qn̄qꝫ ſignificat idēꝙ indulgentia ẜm ſpe. ⁊ ſic ſumit̉ in ti. d̓pe. et re.¶ Remuneratio. nō fit ẜm oꝑa ſed quoad intentiones. nam deus nō remuneratbonū quod fit. ſed bonum quod bene fit.Ideo dr̄ quod deus nō eſt remuneratornominū. ſed aduerbioꝝ vt de colluſi. c. i.vbi glo. neqꝫ ad actus deus reſpicit ſꝫ adcor et ad ſpontaneas volūtates. xv. q. vic. i. in fi.¶ Renūciare. eſt remittere vel negare.Re. s. lex acqui. vnde dr̄ liberū eſt vnicuiqꝫ iuri ſuo renūciare .i. remittere ius ſuūet negare eo ſe velle vti. vt ī. c. ad apoſtolicam de regula. et. vij. q. i. ꝙͣ ꝑiculoſum.de fo. cōpe. ſi diligenti. nō poteſt tamē qͥsrenūciare iuri ſuo cū ex ſua renūciatōneetiā iuri alterius p̄iudicium generet̉. nechijs ꝑ que deo ⁊ homini obligat̉. vt votiſpollicitationibus. iuramentis. ꝯuentōnibus ꝯ ꝓmiſſis. ⁊ matrimonio. quāuis iuri exigendi deditū bene renūciare poſſit.c. quidam de ꝯuerſi. cōiuga. Itē renuncianſ beneficio nō pōt illud repetere. c. ſuper hoc de renū. niſi vi vel metu renūciauerit tunc ip̄m nō amittit vt. c. ꝓx. p̄al. ⁊c. accepta de reſti. ſpoli. ⁊ pōt quis renunciare beneficio ꝑſonali non illi qd̓ eſt collegio indultum de pacto non facto vt dehoc no. in. c. ſi diligenti p̄alle.¶ Renūciatio ꝓprie. eſt rei vel iuris ſpōtanea refutacio et pōt fieri ꝑ illū ad queꝑtinet illud cui renunciat̉. alias generaliter renūciatio pōt fieri ꝑ quēlibet de reſua vel iure ſuo ꝓprio. vt. vij. q. i. quā ꝑiculoſum. C. de pac. l. ſi quis in ꝯſcribendo. c. ad apoſtolicam ⁊. c. ſi diligenti p̄al¶ Repeticō. capitur in iure ꝓ reacception in teſtamento vel ſubſtitutione heredum. vt dū querit̉ de repetitione emolimenti. oneris cōdictionis. modi. vel alterius qualitatis ⁊ ſignificat̉ eodem modoquo ꝓbabilit̓ ſignificari ꝯcludit̉. ꝟ. gra.teſtator heredē inſtituit qui legata ab eoreliquic et vulgariter ei ſubſtituit ibi repeticio facta cenſetur a ſubſtituto vt in. llicet. ff. de le. i. ⁊ racō ſumit̉ ex voluntatein ſubſtitutione. Item ibi. teſtator heredem inſtituit ticio et ab eo nomine ꝓpriolegata reliquit vulgariterqꝫ ei ſubſtituitibi non cenſet̉ repeticio facta a ſubſtituto. vt. l. i. §. ad quid ibi nominatim. ff. adl. falci. de hoc vide no. in. l. licet p̄alle. ꝑbarth. vbi multos ponit caſus.¶ Replicatio ẜm ſpe. e. ti. d̓ excep. §. mitum. eſt exceptionis facte excluſio ⁊ ſic ēquedam exceptio ꝯpetens actori ꝯtra exceptionem rei. ⁊ iſtā ſemꝑ opponit actoret contra replicationem actoris dat̉ duplicatio reo. Et iteꝝ ꝯtra duplicationemrei datur actori triplicatio. ⁊ ſic in infinitum extendere licet. inſti. eo. ti. in pͥn. dereplicatione vide io. an. ꝑmodum ſūme.in. c. a nobis de excep.¶ Repromiſſio. eſt ꝓmiſſionis iam facteꝯfirmatō vi .s. ꝓmiſſio.¶ Repreſſalia. eſt poteſtas pignorandi.ꝯtra quemlibet de terra debitoris datacreditori ꝓ iniurijs ⁊ dampnis. de hijs repreſſalijs dicit̉ de iniur; ⁊ damp. da. c. etſi pignorationes li. vi. vbi ꝓhibent̉ extendi ꝯtra ꝑſonas eccleſiafticas ſub pena excōicationis vel interdicti. vnde breuiterrep̄ſſalie dicuntur qn̄ aliquis oriundus.de vna terra ſpoliatur vel damnificaturab alio oriundo ab alia terra vel etiam ſidebitum nō ſoluerit ei tūc eī datur poteſtas iſti ſpoliato ꝙ ei ſatiſfaciat ꝯtra quēlibet interra illa. vnd̓ eſt ſpoliator vel debitor.¶ Repudium. eſt renūciatio ab vxore.miſſa marito vel ecōtra quia mittens cōdictiani alterius petit renūciari. Itē dici poteſt repudium quod ſub teſtimonio.trium teſtium. vel a p̄ſenti remittit̉. etiārepudium eſt reſidentiū diſcordantia.Ande dicitur libellus repudij ſcripturain qua alter alterius ꝯdictioni renūciat.in libello aūt repudij ſcribebant̉ hec verba ſcꝫ res tuas tibi habeto vel res tuastibi agito. nec tamen pōt mulier mittererepudiū niſi cauſa approbata. vt ſi fortemaritus ꝓpter naturalem imbecillitateꝫminime coire poſſit. in libello vero diſcuciendoꝝ ſponſaliū hec verba erant in vſucondictione nō vtor. ff. de diuor. ⁊ repu.