tamen de iure poſſidet. quia res ſacra velreligioſa nec ab ignorante nec a ſcientepoſſidetur. ⁊ dicitur poſſeſſio quaſi pedūpoſitō.¶ Poſſeſſionum alia ē iuris tantū. aliafacti tantū. alia facti ⁊ iuris ſiml̓. Et hecinterdū habet plus iuris minus facti int̓dum econuerſo vt no. de ꝯceſ. p̄ben. cumnoſtris et. C. de acqui poſ. l. i. Itē hug.de porta rauennata differentiā poſuit inter poſſeſſionem vacuam et vacantem vtin glo ij. C. vnde vi. l. fi. et io. ibi reꝓbatet fi. glo. ꝯcludit quod nō differunt. ſꝫ vacua ſiue vacans eſt que a nemine poſſidetur animo vel corpore ꝓpter longum tempus vel ꝓpter obliuionem ex longo tēpore. Et ꝙ nota ſi qͥs ꝓpria auctoritate poſſet ingredi poſſeſſionem alicuius rei ⁊ accedendo iudicem ab eo impetrat licentiāingrediendi talis ꝑ ſtatutum ſi oppoſitūcaueatur nō punitur. quia potuit ſine auctoritate iudicis ergo multomagis cū eiꝰauctoritate ingreditur hoc colligitur exglo. ver. in tranſitu. §. multis modis īſti.de liber. Itē poſſeſſio ciuilis quandoqꝫrequieſcit ſuꝑ naturali vt ſi tu poſſides.nomine meo vel p̄cario a me. quādoqꝫ n̄requieſcit vt in vſufructuario meo qͥ naturalem habet poſſeſſionem ex iure ſedego dn̄s habeo ciuilem rōne dominij nonre quieſcentem in naturali vſufructuarij.¶ Poſſeſſor bonoꝝ Re. s. bonoꝝ poſſeſſor vt filius emancipatus vel agnatuſ qͥdicuntur bonoꝝ poſſeſſores ex bonoꝝ edictali et decretali Nam ſtatiꝫ vt habētedictā et decretā poſſeſſionem ex hoc habent interdictū decretū ad hoc vt ꝯſequātur hereditatiſ poſſeſſionem. differūt heres ⁊ bonoꝝ poſſeſſor vt .s. bonoꝝ poſſeſſio. vnde aditis hereditatibus heres nōdeſiderat auctoritatem iudicis ſed bonorum poſſeſſor requirit auctoritateꝫ et pacientiam iudicis inſti. de bo. poſ. §º. quisautem.¶ Poſſeſſoriū iudiciū eſt triplex. ſcꝫ propoſſeſſione adipiſcenda. retinenda. ⁊ recuꝑanda. vt in. c. paſtoralis de cau. poſ.in glo. iiij. et. vi. s. incerdictum.¶ Poſſidere naturaliter dicitur quis cūeſt in re vel eius parte vel ſaltem cū res ēin conſpectu eius vt ipſam videat vel ꝑtem eius ſcd̓m azo. in ſum. C. de acqui. ⁊certi. poſ.¶ Poſſidere ciuiliter dicitur quis cumnec eſt in re nec res in conſpectu eius ſedpoſſeſſionem ſolo animo habet et rem d̓iure retinet ſcꝫ ꝙ talis ſit perſona in quācadere poſſit hmōi poſſeſſio vt no. io. anin regula ſine poſſeſſione li. vi. et allegatibi iura Nam layci quandoqꝫ de facto.poſſident decimas et ſpūalia vt no. bar.brix. xiiij. q. i. in pͥn. in glo. magna. in fi.Nam aliud eſt poſſidere et aliud legittīepoſſidere de reſti. ſpō. ad decimas li. vi.Et nota quod poſſeſſio ciuilis et naturaʸ̓ſimul vel ciuilis tantum requiritur ad p̄ſcriptionem ſed naturalis tantū nō ſufficit niſi alias ciuilit̓ poſſideret vt tractatꝓlixe dy. in regula ſine poſſeſſione li. vi.Et eſt rō. quia habens naturalem tantūacquirit eam elam ꝑ introitū qn̄ dominꝰeſt abſens quē credit ſibi queſtionē moturum et ſic mala fide habet naturalem.ergo non p̄ſcribit. §. qui ad nūdinaſ. l. clāpoſſidere. ff. de acqui. poſ.¶ Poſſidere clam eſt abſeute dn̄o ⁊ fructuario excluſo clāculo poſſeſſionem ingredi vt dn̄m poſſeſſione priuet.¶ Poſſidere vi eſt violenter poſſidere.¶ Poſſidere p̄cario eſt rem ad petitiones vel preces meas mihi ꝯceſſam ad vſum poſſidere ꝙͣdiu patit̉ is qui conceſſit¶ Poſſidere ꝓ indiuiſo eſt aliquā rē itapoſſidere vt nullam partem in ea habeatab alijs diuiſam. vel vt nulla ſit ꝑs quaꝫpoſſideat ſeꝑatam ſiue diuiſam.¶ Poſſidere pro herede eſt itapoſſidereꝙͣ putat ſe eſſe heredem verum cum non¶ Poſſidere ꝓ poſſeſſore dicitur ille quiita poſſidet quod ſcit ſe nullam cāꝫ iuſtāpoſſidendi habere vt ſi interrogatus fuerit quare poſſideat vel qūo nullam rationem pretendit quare poſſideat ſed dicitpoſſideo.¶ Poſſideri proprie dicuntur immobilia eo ꝙ eis pedibus quis inſiſtit. vnde aplanta venit iſta poſſeſſio.¶ Poſſidetur autem hoc iure quod iuſtehoc iuſte quod bene. quod autem male.poſſidetur alienum eſt.