re. contrahi. ob. inſti.¶ Leuiſſima culpa non eſt preuidere qd̓Iapientiſſimus preuidiſſet vt poſui remin capſa et cum claue clauſa et credebameſſe clauſam claue ammota non probanſan eſſet c lauſa. Et ſimiliter de leui depoſitarius non obligatur ſi res depoſitadetur. niſi partes ſic conuenerint. Sedde lata culpa ſemper tenebitur Et etiāeſt lata culpa neſcire iura ciuilia. l. leges.C. de legibus. vbi caſus ad litteraꝫ quiaomnes debent ſcire iura ciuilia. Non ergo excuſatur dicens Neſciebaꝫ quod lexprohibebat. Etiam in maleficijs ignorātia craſſiſſima et negligentia maxima lata culpā eſt que dolo cōꝑatur. Sed caſusfortuitus eſt inopinatus rei euentus quinullo hominū remedio preuideri poteſt.vt. C. de pigno. acci. l. que fortuitis ⁊ inſti. eodem. titu. §. Item is cui vide. .s. cul¶ Latitare eſt ſe malicioſe occultare animo fraudandi creditores ſuos agere volentes. ff. quibus. ca. poſſeſ. e. l. fulciniꝰ.§. Quid ſit latitare. et habetur in glo. c.Conſultationibus. ij. de offi. dele.¶ Latini ſunt vel dicebantur olim quidāqui ita erant a dn̄is manumiſſi vt erantin vita liberi et gauderent plenaria liberIlnulitate in bonis ſuis ſed in morte ſerui eranquare poſt obitum eorum non poterant.ſuccedere parentibus. et ergo bona eorūtanꝙͣ ſeruoꝝ ad dominos deuoluebant̉Et hered es eorum nihil poſt mortem eorum conſequebantur Sed contrariaꝫ haand ons. en inbent condictionem dediticij vt .s. dictuꝫeſt in litte. D. et in deſuetudineꝫ abierūtquia peſſima conditio erat Unde inſti. d̓liberti. Verſus. Uita latini gaudent dediticij morte¶ Carue ſunt deformationes hominumpropter appoſitionem coloris.¶ Laudum eſt ſententia arbitri. et laudare eſt ſententiam arbitralem ferre.Item laudare debet arbiter in loco vbicompromiſſum eſt factum. aliasnon vaſet laudum. l. Si cum dies. §. ſi arbiter flde arbi. Sed quomodo locuſ accipiaturdicit ludouicus de roma. quod ꝓ ciuitate et allegat ſpecū. ſingulariter in ti. de arbi. ver. Atem queritur an ſtricte. et. §. ſequitur. Item laudum arbitrorum nō poteſt reſcindi pretextu inſtrumentorum d̓nouo repertoruꝫ ſi equiperās arbitramētum tranſactioni. Si autem vis equiparare reductioni appellationis tunc poſſetſicut in appellatione in qua non probatūprobabo. dicit fridericus de ſenis in cōſilio. cc. xxxvij. quod incipit petrus teſta¶ Legatus eſt ille cui certa patria vel ꝓuincia cōmittitur gubernanda vt. in. ca.Nouit. de app. poteſt etiam dici legatusquicunqꝫ ab aliquo ad aliquos eſt miſſꝰ.Aliter legatos dicimus eoſdem quos aduocatos vel patronos cauſaꝝ qui in forēſibus negocijs preeminentibus litigantibus ſuum prebent patrocinium. Et notaꝙ tria ſunt genera. legatorum quidam delatere domini pape mittuntur. vt cardinales quos appel ant fratres. Et talespoſſunt abſoluere homines ſue et alterius prouincie in prouincia et extra ⁊ equiparantur pro conſulibus Aij ſunt non d̓latere ſed datiui Illi ſimpliciter in legationem mittuntur vt prelati qui tantumabſoluunt prouinciales et in prouincia.non extra conſtitutos. Et equiparanturpreſidibus prouinciarum Tercij ſunt uatiui qui ſuarum eccleſiarum pretextu legatione funguntur. vt archiepiſcopus.cantuarienſis de quo in. c. i. de offi. dele.no. li. vi. Et tales ſunt quatuor ſcꝫ. archiepiſcopus eboracenſis. Cantuarienſis.Remenſis et piſanus. vt. no. in al. c. i. e.ti. li. vi. al. Et legatus ꝑ litteras de ſua legatione fidem facere debet ſi exigatur. vtC de manda. princi. l. vnica. Et eius vice fungitur a quo deſtinatur et vicem alterius gerit quare honorandus eſt ſicutille cuius vicem gerit. lxxxix. di. c. vl. vldicitur quod dyaconus non debet ſedereante preſſbiterum niſi locuꝫ habuerit ſuipatriarche tunc enim ſicut illius locuꝫ tenens honorabitur vt. lxxxxiiij. diſ. c. i.