tus ab eo qui ius p̄ſentandi habet ⁊ ydoneus non admiſſus a p̄lato ſi patronᶻ nōvariet habet ius in re. Et pōt agere ꝯtrainſtitutum a nemine vel a falſo patronop̄ſentatum de re iudi. cum bertoldus. ⁊. cdecernimus. xv. q. vij. Si autem verꝰ patronus variat primus p̄ſentatus non habet ius ad agendum contra ſecundum p̄ſentatum et inſtitutum ſed poteſt agere:contra p̄latum qui eum p̄ſentatuꝫ et ydoneum malicioſe non admiſit differēdo eūinſtituere et difficultates ingerendo vt ꝓuideat ei in beneficio competenti iuxta.c. paſtoralis. e. ti. Item ius patronatustranſfertur in alium gratuito titulo cumſit ſpirituali annexum niſi cum vniuerſitate tranſeat vt. c. cum ſeculū. e. ti. vndeverſus. Iura patronatus tranſire facitnouus heres. Res ꝑmutata donatio vēdicioqꝫ A Itē plerūqꝫ hoc nomē eccīe ꝓliure patronatus ſupponit. xvi. q. vlti. Siplures. xv. q. iij. nemini. et. c. i. de iure patro. Et ergo ſi quis vtatur tali ſimplicitate verborum dono tibi eccleſiā vel concedo intelligitur donare ius patronatusquod habet in ea. c. qͦd. aūt. e. ti.¶ Auſpublicum conſtat in ſacris ſacerdotibus et magiſtratibus ẜm yſi. li. v. ethi. ff. e. ti. l. i. §. publicum. Et. i. diſ. c. iuſpublicum. ꝟ. glo. dicit. Qui ledit ſacerdotes vel res ſacras ab omuibus tanꝙͣ.ꝓ publico crimine accuſuri pōt. ij. q. i. inprimis. Uel ſic. iuſpublicum eſt quod generaliter aliaſ principaliter ad publicaꝫdeſeruit vel ſpectat vtilitatem veluti nein portis vl̓ muris ciuitatis et alijs ſacriſiudicibus vel ſacerdotibus vel magiſtratibus aliquid cōmittatur vel inferatur.¶ Iuſpriuatū dr̄ quod ſpēaliter ad ſingularem vtilitatem ꝑtinet. Secūdario tn̄etiam ad rem publicam vt in pactis ⁊ cōuentionibus mutuis pͥuatoꝝ ſpēaliter initis ꝯſpicitur inſti. de iuſt. et iudi. §. ij.¶ Aus reipublice ſcꝫ alterius quā romanoꝝ quod eſt ius cuiuſſibꝫ ciuitatis indubitanter ẜm omnes qꝛ ciuitates regulariter vtuntur iure pͥuatoꝝ. vt. ff. de ver. ſigni. l. cum qui. et. C. e. ti. in rub. et. l. i. in.glo. i. li. xi.¶ Ius quaſi naturale eſt qd̓ dn̄s vl̓ patronus habet in ſeruū vel libertum.¶ Aus quiritum dicitur a quirino .i. a romulo Et eſt ꝓprie romanoꝝ quia nulli tenent hoc ius niſi quirites .i. romani ſcd̓ꝫyſi. li. v. ethi. et. l. ius quiritum. §. Suntet aūt talia. C. de legit. here. agitur enimin eo de legittimis heredibus. de tutelisde curationibus. de vſucapionibus.Conſtat aūt ius qui ritū ex legibus et plebiſcitis et ſenatuſconſultus ꝯſtitutionibus principum edictis ſenatoꝝ et reſponſis prudentū. Uel ſcd̓m yſi. ibidem ⁊ diſij. in prin. vbi de ſpeciebus romani iurisde quibus omnibꝰ videlicꝫ lex ꝓlebiſcitūſenatuſconſultū p̄toꝝ edicta reſpōſa prudentum ⁊cͣ. que ſiut require loco ſuo. ⁊ inſti. de iu. na. gen et ciui. §. cōſtat in ſeq̄n.vbi hoc ius apud romanos tantū reꝑit̉.diſ .i. ius quiritum. Et dicuntur romaniomnes qui romano imꝑio ſubſunt prout̓dicitur ꝓpriuꝫ romanoꝝ eſt habere filiosin poteſtate. Et etiam gentiles ſunt ſubromano imperio naꝫ imꝑator eſt prīcepstociuſ mundi vt ibi glo.¶ Ius ſibi facere vel dicere eſt aliquidfacere. quod manifeſte ſpectat ad iudicis officium ſcilicet quod a iudice faciendum ſit veluti quis rem ſuā ꝓpria rapuitauctoritate putanſ ſibi hoc licere in iureꝯfitetur ſe hͦ feciſſe. De quo querit̉ vtroqꝫ caſu ip̄e facit vnde debet ſuſtinere cōtrarium calculum .i. contrariam ſententiam vt ꝓ debito quo teneris alicui. Ispignus tuum capit te inuito ius quod ſibi iure competebat amittit.¶ Ius habere in re et ius habere in remſunt diuerſa de conceſ. p̄ben. li. vi. c. fi. etcle. vnica de ſequeſtra. poſſe. ver. nihilominus.¶ Ius p̄toriū eſt ꝙ p̄tores induxeruntadimēdi ſupplendi vel corrigēdi iuris ciuilis gracia. vt. ff. de inſti. et iu. l. ius aūtHoc etiam ius honorarium dicitur quiaqui honores gerūt ſcꝫ magiſtratꝰ auctoritatē huic iuri dederūt vt inſti. de iur̄. na.gen. et ciui. §. pretoriſqꝫ edicta.¶ Ius ſuccedendi habet heres. Itē patronus in bonis liberti.¶ Ius verſutum dicuntur p̄ſtigia veſtigia ſiue captiones verboꝝ quibus obūbrantur delicta. Et dicebantur verſuta.ſcd̓m azo. quia quis repellabatur ab ac