Druckschrift 
Vocabularius utriusque iuris
Einzelbild herunterladen
 

Excuſatio tutoꝝ fit ex varijs cauſis.Et quedam innuitur equitati. Quedamenim excuſantur ad tempus ſcꝫ qui cauſareipublice abeſſe ceperit et reuerſi ad nouam tutelam infra annum non vocanturſed veterem non cogentur ſtatum reciꝑere. vt inſti. de excu. tu. vel cura. §. ſe. etC. eo. xi. l. i. et. ff. e. ti. l. i. §. iteꝫ qui reipublice. Eſt et alia excuſatio a tutela que dicitur excuſatio veteranoꝝ qui excuſantura tutela ſi ſint a milicia dimiſſi honeſta.cauſa interueniente et iuſta puta ꝓpter infirmitatem vel aliam cauſam. Sed illaalio modo fit non vocatur honeſta ſꝫ caſſaria. vt. ff. de hijs qui no. infa. l. ij. §. cognomine. Et ꝑpetuo qui ſoluunt̉ a miliciapo. xx. annos. Sed ad tempus qui infra.xx. annos et hoc diuerſimode tenet̉ qꝛ ſiinfra. v. nullam ſibi vendicat immunitatem. Si vero poſt. v. annos ſolutus fuerit habet immunitarem vnius anni Poſtocto annos hꝫ immunitatē biennij. poſt.xij. triennij poſt. xvij. quedriennij poſt. xxannos habet excuſationē perpetuā. Enet alia tutele excuſatio eorū qui numeroliberoꝝ ſe excuſant vt romē liberoꝝ triuꝫC. eo. ti. l. i. cum concor. in ytalia. iiij. inꝓuincia. v. excuſatō eoꝝ qui morbo excuſantur vt ceci et ſurdi. muti. furioſi. etpetua valetudine detenti. C. e. ti. l. vnica Excuſatio eoruꝫ qui etate excuſanturſcꝫ qui habent tria onera tutele .i. tres.honores tutele ſcd̓m azo. que omnia habentur. C. ſub hijs ti. in rubro in nigrovide de hoc azo. ibidem in ſum. Excuſator ſcd̓m azo et ſꝑe. eo. ti. eſtvenit ad ꝓponendum cauſas abſencie alicuius qui non poterat ſimul rōne ſui velcauſe ꝓcuratorem conſtituere vt in cauſis criminalibus in quibꝰ licet ꝓcuratornon interueniat vt. in. l. i. ff. de pub. iudi.§. rei. excuſatur tamen allegatis cauſis.abſeutie bene admittitur ut in. l. abſens.ff. de procu. vel vocatus erat vt perſonaliter compareret. Executor ſcd̓m ſpe. eodeꝫ ti. eſt officialis quem litis executio vel ipſius cauſep̄peratio iubente iudice ſuo expeditur.Uel ſcd̓m azo. ꝓprie eſt ille qui diſcuſſamcauſam ſentenciaꝫ executioni mandat vocatur etiam in iure apparitor Require ſupra apparitores. alias etiam vocatur iniure diuerſimode de iſtis modis eſt glornotabilis. C. de execu. rei iudi. l. ſi vtponas. Quam proſequitur ſpe. in ti. de citatione. §. ſequitur ꝓpe princi. Atem appellatione executoris intelligitur de legatus. c. ſciſſitatus de reſcrip. et. c. ſi quis.contra de fo. compe. vnde executores ſūtilli per quos iudex ſentenciam ſuam exequitur et rem iudicatam mancipat effectui et mandat executionem. Et duplex ēexecutor. ſcilicet merus et mixtus. Executor merus dicitur cui quandoqꝫ per nuncium non eſt demandata aliquā cognitioſed tantum cauſe executio. Et talistalis non debet audire exceptiones vt. Cde ex. re iudi. l. ſi vt ꝓponis p̄al. et. c. cetero de re iudi. et. ff. de iudi. l. ſi pretor.Et de tali loquitur. c. paſtoralis. §. quiavero. de offi. dele. vbi bo. glo. de executōne duplici ẜm hoſti. tamen tenetur admijtere exceptionem excōmunicationis aliaſappellari poteſt. de hoc vide archi. de excep. pia. li. vi. Vel ſic executor merus eſtqui non poteſt de fraude interpoſita cognoſcere ab illo non appellatur niſi modūexecutionis excedat. ff. quoꝝ appel. reci. l. ab executore et de re iudi. qui ad conſultationem in fine. et. ij. q. vi. ſub illo. §.ſunt quorum. §. ab executore. et. c. ſi verum et. §. ſe. Sed a mixto executore beneappellatur ſi non admittit legittimā exceptionem vel alias ꝑtes grauauerint deapp. dilecto. c. vt debitus Sꝫ executormixtus eſt qui habet cognitionem canſeannexam vt in. c. nouit de ap. et de re iudi. ca. de cetero p̄al. de offi. dele. paſtoralis in glo. vt cum papa mandat alicui reſtitui rem ſuam vel alicui dare beneficiū⁊cͣ. Et talis debet recipere legittimas exceptiones quātumcunqꝫ ſcribat̉ ſibi abſolute a papa vt de offi. de le. ex partereſcrip. c. ſi quando et. c. cum adeo. xxv.q. iij. et ſi non. Exemptuſ dicitur qui a ſuo iudice ſiueiuriſdictione ordinarij ſubductus eſt. ⁊cͣ. Execrare eſt ab hominari vel deteſtari. et ꝓprie attribuitur delictis dicendo.hoc delictum eſt execrabile Exempla non ſunt ſemꝑ imittanda. ſꝫexemplum pape eſt nobis ſequendū. xvi