quod erat etiam de oleo. Et contra hocnon licebat alicui beneficiū vel indulgentiam aut priuilegium impetrare et impetratum non valuit vt ibidem dicitur.Atem canonū quidam eſt late ſententiequidem ferende. Et primus exprimiturꝑ verbū ſit innōdatus vel eoip̄o. Scd̓usꝑ verbum innodetur. vt eſt glo. in. c. quicūqꝫ d̓ here. li. vi. Item canon habꝫ ſubſe qͣtuor ſpecies. xxv. q. iij. ſi qͥs dogmata¶ Canonia eſt nomen tituli ⁊ iuris. prebenda ꝟo nomē facti. ⁊ cadit in exͣneū vtno. īno. ī. c. cū in. d̓ ꝯſti. Quere. jͣ. p̄benda.¶ Capere eſt ita acciꝑe ꝙ id quod capiſtuū fiat. vnde aliud eſt capere ⁊ aliud accipere. quia caꝑe ē cū effectu qd̓ ſecum remanſurum eſt. Ideo non videtur qͥs capere quod erit reſtiturus. Sed accipere ēſi quis nō ſic accipiat vt habeat. ⁊ ſic accipere potes illd̓ qd̓ nō ſit tuū accipiēdorub. i. C. li. x. ⁊. ff. d̓ ꝟ. ſig. l. aliud eſt caꝑe¶ Capiendis .i. diſtrahendis pignoribꝰtributorum. Re. jͣ. pignus ⁊ tributa.¶ Captio .i. deceptio. Inde captioſum⁊ eſt deceptorium vel deceptioſum autdoloſum vt no. io. an. de offi. dele. ſi duoli. vi. in glo. i. in fi.¶ Captio cauſa mortis alias capio ſecūdum azo. eſt qn̄ ꝑ mortem alicutus occaſio capiendi obuenit alicui exceptis hijscapiendi figuris ⁊ cauſis que cerris ⁊ ꝓprijs nominibus nūcubantur vt hereditas legatum et fideicōmiſſum quia ſcꝫ tālis captio vel capio non incidit in naturāacceptionis hereditatis legati vel fideicōmiſſi. Et cauſa mortis capio ſcd̓m azoin ſum. C. de dona. cau. mor. Eſt cū poſtmortem alicuius aliquid datur alicui cāconditionis implende vel aliquid ꝓuenitad aliquem mortis occaſione nec tamenaliquo certo tranſlationis vel acceptōisnomine nuncuꝑatur. Uerbigr̄a. fundumtibi cōmiſi vt ticio dares cuꝫ tu poſt mortem meam non haberes fundū dare ticōdediſti ſticho qui forte eſt heres ⁊ ſtichtunc cauſa mortis capit cum fundus exdonatur cauſa mortis. quia donatio meram obtinet voluntatem vel libertatemet non emptam vel condictionatam.¶ Capitio. Re. s. Annona.¶ Capitatio ciuium cenſibus eximendacapitatio .i. cenſus capitis vnde dicebantur ciues romani ꝑ excellentiam exempti⁊ quedam orientales ꝓuincie. l. vnica. Ce. ti. li. xi. Quidam tn̄ dicunt ꝙ loquiturilla lex in plebe cuiuſlibet vrbis capitioſeper hoc quod dicit et excipitur.¶ Capite cenſure dr̄ qui dat cenſum procapite. C. ī qui. ca. colo. capi. cē. domi.accu. poſſunt. li. xi.¶ Tapitalis inimicus quis dicatur videaccur. ff. de arbi. l. licet autem. in glo. iij.⁊. ff. de teſti. l. iij. §. ij. in glo. ⁊ bar. ff. dequeſti. l. i. §. ſi quis dicatur.¶ Capituluꝫ vno modo eſt locus vbi recapitales firmantur. Scd̓o ſignificat lectionem. Tercio diſtinctionem. vt ille liber habet quinqꝫ capitula. Quarto ſignificat ꝯgregationem multorum ⁊ precipue virorum eccleſiaſticorum. ⁊ no. io.an. in. c. capitulum de reſcriptis¶ Captiui et poſtliminiū. reuerſi. Re. jͣ.poſtliminium.¶ Capitis diminutio eſt ſtatus ꝯmutatio vt qn̄ liber efficitur ſeruus Et eſt triplex diminutio capitis. ſcꝫ maxima mediā ⁊ minima. Minima capitis diminutio eſt quando quis nec ciuitatem in quamoratur nec libertatē amittit. ſed tn̄ patitur ꝯtra ſe ſtatus cōmutationem vel minoratōem circa familiaꝫ. vt qui turis ſuieſt. alieno iuri incipit eſſe ſubiectus. veluti ꝑ arrogationē aut cum quis emancipatur qui primo erat in aliena poteſtate.Et dꝫ intelligi p̄dicta p̄ſcriptio cum permutātur ſtatus hoīs facto eiꝰ interueniēte vl̓ in ꝯdēnando vel emāciꝑādo vl̓ arrogando vl̓ adopt̓ando vl̓ etiā in reuocando ex ingratitudine. vn̄ lꝫ patre alicꝰ mortuo mutet̉ eiꝰ ſtatꝰ qꝛ ſui iuris ē factꝰ noideo capite diminutꝰ ē. Et ſtatꝰ h̓ ponit̉ẜm azo. ꝓ ciuitate ⁊ libertate. vl̓ ciuitatetm̄. vl̓ patria ptāte ſeu ꝓpͥa ptāte aut mediā. Tria eī ſūt qͣ hꝫ hō ſcꝫ ciuitas libertas ⁊ familia. ⁊ ẜm hec tria ſūt tres capitis diminutōes. Mediā capitis diminutio ē cū ſalua libertate ciuitas amittit̉ vtcū qͥs deportat̉ ſeu relegat̉ ad exiliū ꝑ quīquēniū vl̓ bānit̉ Maxīa capitꝭ diminutōē cū ciuitas amittit̉. nec libertas retinet̉vt cū d̓portat̉ qͥs ī inſulā ⁊ẜuꝰ efficit̉ autin mētallū dampnat̉. ⁊ ſic etiā bannitur