⁊ preiudiciales dicuntur quia quēadmodum exceptiones actionibus opponunt̉et ante primam queſtionem termināturSi autem quare non exceptiones ſed actiones dicantur quis querat hanc cauſaꝫaccipiat quia non eſt exceptio niſi ſit actionis excluſio. Hee vero p̄iudiciales nullam actōnem excludunt ſed non cōpetere dicunt. et ideo actiones dicuntur ⁊ nōexceptiones. Verbigr̄a preiudiciales actiones ꝓ tanto dici pn̄t ꝙ in ipſis tractatur de magno preiudicio. vel quia queſtioni mote preindicant vt agis ꝯtra me ⁊aliquid petis oppono tibi queſtionemſtatus dicendo ꝙ es filius meus vel ſeruusin poteſtate mea conſtitutus aut libertuſet ſic de ꝯſimilibus. Et preiudicabit actioni tue contra me mōte. Sunt et alie īrem actiones in quibus non dr̄ de dominio ſed de iure pignoris agitur vt ſeruiana et quaſi ſeruiana require in loco ſuo.¶ Actio preſcriptis verbis ex ꝯtractibꝰinnominatis deſcendit vbi ſcꝫ ciuilis cāſubeſt ſufficiens ad actionem introducedam ⁊ cum negocium non cadit in certūet ſpeciale nomen ꝯtractus nec cauſa huiuſmodi actioniſ exprimitur cetere hmōiactiones exprimūtur ſic. do vt des. faciovt facias do vt facias facio vt des. Ex qͥbus naſcitur actio preſcriptis verbis nominata alias ciuilis. Quando mihi aliquid adeſt vel abeſt vel affuturum eſt nectibi adeſt nec affuturū eſt aut michi nonabeſt nec tibi ad ē aūt ſi nec tibi aſſit necmihi abſit et ceſſes implere quod conuenit inter nos. ego autem feci in ſubſidiuꝫintentatur actio de dolo. Nam vbi vnceſſat implere quod in ſe eſt quod ꝓmiſitaltero implente locum habet hec actio.¶ Actiones pretorie que ſunt et quod require in ſpe. ti. de act. ſeu peti. ꝓpo. §. poſtremo. Dicuntur autem pretorie ſcd̓mazo. quia a pretore ſunt inducte vt inſtide act. in ſumma ſcd̓m eundem.¶ Actio pro ſocio que ex vtraqꝫ ꝑte dixecta eſt cōpetit ab vſufructu quem ſolusalter ſociorum percipit vel ſi dolum commiſit in rebus ꝯmunibus. Nam locū habet quando duo ineunt ꝯtractum ſocietatis. ita ꝙ tam lucrum quam damnum inter eos commune eſt. Et ſi aliquis ſociorum male et doloſe verſetur tunc altericontra eum datur hec actio Eſt autem ſocietas ſcd̓m azo. duoꝝ vel plurium ꝯuentio concracta obcommodiorem vſum vl̓vberiorem queſtum. Que diffinitio ſcd̓ꝫꝙ ipſe dicit non eſt in legibus ſed in marco tulio reperit̉. Naſcitur aūt hec actiodemum ſocietate finita que finitur pluribus modis ꝓut ꝓſequitur ipſe azo. in ſūma. e. ti.¶ Actio publiciana ex equitate datur eiqui rem bona fide emit a non domino. ⁊rem ſibi traditam bona fide cepit credēvendentē tempore venditionis et traditionis dn̄m eſſe. ff. de publi. Et ſi res. §.vlti. Et ſufficit emptori habuiſſe bonamfidem licet venditor malam fidem haburit et callido conſilio vendiderit. vt. ē. l. §p̄tor ait. Huic autem videtur ꝯtradicereautentica. C. de preſcrip. lon. tem. malefidei poſſeſſore alienante ceſſat longi tēporis preſcriptio. Solutio habetur ī gl.in. c. abbatem. de re iudi. li. vi. Si ergotalis emptor antequam vſu capiat vl̓ ante completam vſucaptionem a poſſeſſione cadit petat rem a poſſeſſore iure quaſidominij. Et appellatur actio publicianaa publitio auctore qui eam inuenit. inſti.de act. §. alie. Ad hoc autem vt actor obtineat oportet iſtum probare iuſtum titulum et rem ſibi fuiſſe traditam ⁊ bonamfidem habuiſſe temꝑe emptionis et venditionis. et quod preſumitur niſi contrarium probetur. et ꝙ credat modo venditorem vel donantem tempore contractꝰdn̄m non fuiſſe alias publiciana nō competerēt. Permittitur aūt tali venditōneac ſi vſucepiſſet vendicare. niſi forte verus dominus poſſideat vt quidam dicūtquia exceptio veri dominij publicianamexcludit. Si autem poſt vſucaptionem apoſſeſſione cadat tunc nō competit publiciana. ſed ciuilis actio vel rei vendicatio ſecundum quoſdam vtilis. ſecunduꝫquoſdam directa. ff. de puli. l. i. De hacmateria vide no. io. an. de ſe. et re. iudi.abbate ſane. li. vi. in gloī. vbi in fi. dr̄ ꝙrei vendicatio et publiciana non ſunt cōtraria ſed diuerſa cum ad eundem fiuemtendunt. ſecus cum tendunt ad fines diuerſos.