¶ Abſentia eſt quintuplex. et quādo qͥsobtentu abſentiaꝝ in integꝝ reſtituaturvide glo. l. ff. de in inte. reſti. Item abſētiarum alia neceſſaria alia ꝓbabilis aliahoneſta ſiue voluntaria Neceſſaria vtcauſa reipublice vel de mandato principis ꝓficiſcenti ſubuenitur. per in inte. reſti. ff. ex qui. cau. ma. l. i. et. l. necnon Ibſencia ꝓbabilis vt cauſa ſtudioꝝ vel meicature Vel voluntaria vt ꝑegrinationiſſi ꝓcuratorem non dimiſit abſens nō itafacile ſubuenitur ei. vt. l. nec non p̄al̓. Sꝫabſens contumaciter non auditur. vtj. Cquo app. non reci. l. i.¶ Abſens ꝓprie dr̄ qui eſt extra ꝓuinciāvt. C. de bo. aut iudi. poſſi. l. fi. §. vlt.Tn̄ qn̄qꝫ accipitur ꝓ eo qui pn̄s non ē eoloco vbi petitur. ff de ver. ſig. in. l. abſentem Unde abſens multis capitur modiPrimo ille dr̄ abſens qui aliū audire et ītelligere non pōt. ſic capit̉ ibi cū dr̄ ſtipulatio non pōt fieri inter abſentes. inſti. d̓inuti. ſtipu. §. ita verboꝝ. Secundo abſens dr̄ qui non eſt in eadē ꝓuincia. vt. Cde p̄ſcrip. lon. temp. l. fi.Tercio abſens dr̄ vt hic ſequit̉ teſtiū productio non pōt fieri ꝑte abſente ſi velitadeſſe. ⁊ ſic dr̄ abſens qui non videt producere vel iurare teſtes. vt. l. ſi qn̄. C. d̓teſta. Quarto abſens eſt qui nō eſt in domo ſeu reſpectu cuius nunciandū eſt nouum opus. ff. de. no. oꝑ. nū. l. de pupillo.§. ſi quis. Quinto dr̄ ille abſens qui faciliter nō pōt ꝯueniri. vt dicendo pn̄te pͥncipali fideiuſſor non poteſt ꝯueniri. ⁊ itaabſente p̄t ꝯueniri. C. de fideiuſ. aut pu.Sic etiam accipitur in. l. preſens. ff. d̓ ꝓcu. vbi dr̄ preſens eſt qui in ortis eſt ideſtqui faci iter poteſt ꝯueniri. Sexto abſēsdr̄. qui ad lucrandas diſtributiones materiales pn̄ciaꝝ abeſt. ſcꝫ qui nō eſt ī choro hora determinata Et ita licet ſit in eccleſia. tamen extra choꝝ in certis horisdicitur abſens.¶ Abſolutio differta reuocatione Naꝫabſolutio fit a ſententia excōicatōnis ſuſpenſionis vel interdicti iuxta formā eccleſie cum baculo dicendo pſalmū. Miſerere et Deprofundis. et fit cū ſolēnitateSed reuocatio ē ſentētia verbalis ſine ſolēnitate. Etiam abſolutio ſit ſi excōicatio tenuit. et ſi non tenuit fit reuocatio.Item abſolutio reddit qd̓ excōicatio intulit p̄terꝙͣ fructus quos excōicatus iuſte ꝑdidit. quia per abſolutionē tales nōrecuꝑat vt in aucͣ. vt cum de app. cogno.§. generalem. ver. ſi vero poſt coll̓. viij.abſolutio ex falſa cauſa ſuper nota imꝑetrata non tenet. et eſt nulla vt no. in. c. qd̓ſuper hijs de fi. inſtru. Sed licet excōicatio lata ſit ex falſa cauſa. tamen bene tenet. xi. q. iij. c. i. et de offi. or. ex parte inglo. Et an pecunia poſſit peti vel dari ꝓabſolutione de ſymo. ad aures. in. c. dilectus. et. i. q. i. nullus ep̄us.¶ Abſqꝫ eſt pͥuatiuū. vt in. l. minus. C.de act. poſſeſ. et qn̄ ponit̉ excluſiue. et qn̄incluſiue. no. archi. de ꝓcu. qui generalit̓li. vi.ac¶ Acceptilatio eſt liberatio per mutuāinterrogationem qua vtriſqꝫ cōtingit abeo nexū abſolutio .i. diſſolutio. ff. e. ti. l.pluribus et. l. i. Unde acceptifero acceꝑticuli acceptilatū ꝟbū ꝯpoſitū aqͦ veītacceptilatio. et ē ymaginaria ſolutio q̄ ſimulat debitorem ſuū ſibi ſoluiſſe qd̓ nōſoluit. idqꝫ facit animo remittendi. quiailla verba dicendo quicquid tibi ꝑ ſtipulationeꝫ ꝓmiſi vel ex ſtipulatū debūi habes ne acceptum et reſpondeas habeo.acceptumqꝫ fero quaſi dicas ꝓinde habeo ac ſi accepiſſem a te ꝑ veram ſolutionem. Et ſic ſicut vera ſolutione liberateſſes ita hac acceptilatione liberaris vt.C. e. ti. l. i. glo. ij. Item acceptilatio inutilis dicitur rōne acceptationis vt tractatur. ff. e. ti. l. an inutilis in glo. i.¶ Acceſſio dicitur aliquid adiacens alteri vel omne id qd̓ eſt acceſſorium ⁊ neceſſarium in principali. vt capiſtrū equo vl̓veſtis ſeruo. vt. ff. de po. l. i. §. que in depoſitis. Si em̄ ſeruum emeris et veſtemin qua traditur acquiris. et ſi de eo mentio non ſit facta. Et acceſſiones ciuilesvt vſure non veniuūt in ꝯtractu ſtricti iuris etiam poſt lit. conte. C. de condi. ind̓l. i. in glo. et. ff. de vſu. l. mora in glo. ꝟ.difficilis Et in. c. venerabiles d̓ exceptio¶ Acceſſorium idem eſt quod acceſſio etſequitur naturam ſui principalis inſti. d̓