Druckschrift 
Sermonarium de peccatis per adventum et per duas quadragesimas : P. 1.2
Entstehung
Seite
2r
Einzelbild herunterladen
 

ſunt. peccatū ī ſe habet feditatem ſuā⁊ ī ſe trahit eternā infelicitatem. melius .n. eſt eligere tormentū quod perſe fedit̉atem eterna nō attrahit qͣꝫ peccatum quod cum feditate ſua doloresiūgit. hͨ ille. De peccato igit̉ ī generaliin iſto ſacro aduentu ut ꝑmiſimꝰ tractaturi in iſto ſermone tm̄ de eiꝰ denominatione deſcribemus. ⁊ qͣre mortale dicatur anotabimus. Propt̓ quodverba predicta apl̓i Pauli aſſūpſimꝰs. Hora eſt iam nos de ſomno .s. mortꝭpeccati ſurgere. Ait .n. quidā ph̓us ꝙſomnꝰ eſt mortis imago. Dicit̉ igiturpeccatū ſomnꝰ ſiue mors triplici morte. ⁊ cōſequenter mortale.pͥ morte nature.2º morte culpe.P morte gehenne.Pars pͥma huiꝰ ſermōis. in qua ponit̉quot modis noīat peccatū. ⁊ ꝙ dicit̉mortale rōne mortꝭ naͣe quā inducit.Rimo igitur in iſto ſermoneaduertendū ẜm Alex. de alesī ſecūda ꝑte ſūme in tractatude pctō in gnaͣli ꝙ pctm̄ ſeptē modisdenominat̉ Ip̄ peccatū dicit̉ maculainqͣꝫcuꝫ peccatū mortale cauſat deformitatē partis ſuꝑiorꝭ uel īferioris aīe.⁊ ita deponit defectuꝫ gre. uel maculadicit̉ inqͣꝫtū imago dei deformat̉. 2pctm̄ dicit̉ vitiū inqͣꝫtū cauſat defectūbonoꝝ naͣliū. ut patebit īferiꝰ 3º peccatū dr̄ crimē inqͣꝫtū ē accuſatiōe ⁊ pena dignū. ⁊ dr̄ crimē ꝓpe pctm̄ mortale. Sctm̄ eſt cōe ad mortale ⁊ veniale. Coīter tn̄ crime ⁊ pctm̄ ꝯuertūt̉.In̄ Iſidorꝰ vnū pro altero accipit. di.Multi a crimine corruūt in crimen. ꝙdiſtingue̓ ſua facta minora ꝯtemnūt.¶4º peccatū dr̄ offenſa. ꝗa ē ꝯͣ deū oēpctm̄ ⁊ eo deꝰ offendit̉ ¶3º dicit̉ ſcel̓inqͣꝫtū pctm̄ eſt ſpālit̓ in īiuriā dei. cūmaxime deꝰ offendit̉ 6º dr̄ nephasinqͣꝫtū pctm̄ maxīe illicitū ē ꝑſone ꝑpetrāti. Fas .n. idē ē qd̓ licitū. nephasidē eſt qd̓ illicitū. ita ꝙ ſcelus reſpicitdeum que maxime offendit. nephasreſpicit ꝑſonam que maxime delinꝗtcui maxime illicitum eſt. 7º diciturculpa ſiue reatus inqͣꝫtum obligat adpenam eternā. Merito iſtoꝝ oriturvnū dubiū. qͣre iſtis additur mortaleEt quia breuiter reſpondet̉: mortaledicitur quia dignū eſt morte uel mortem inducit. Querit̉ de qua morte intelligitur. Eſt .n. multiplex vita. nat̉egratie ⁊ glorie. cui reſpondet triplexmors. nature culpe ⁊ gehenne. Aquagͦ morte dicit̉ mortale? Nam ſi dicitmortale a morte nature. ẜm hͦ nullūdicitur mortale niſi ad quod conſeq̄retur ex debito mors. ſed illud videt̉tm̄ eſſe originale. gͦ originale tm̄ eſſetmortale. ſi gͦ originali debet̉ mors nature. quare non ſimiliter ipſi actualimortali de quo loquimur nūc: cum īvtroqꝫ ſit inobedientia. Si v̓o dicat̉mortale a morte gehēne. hͦ non videt̉cōuenienter. poteſt .n. aliquod eē peccatū mortale quod poſtea ꝑ penitētiādeleatur. ⁊ ſic non ſequatur mors gehenne. gͦ conditionaliter diceretur ſis. nō ſequatur penitentia finalis. Nānec mors gehēne proprie videtur dici mors. in illa .n. viuit homo ſentit ⁊ītelligit. que oīa atteſtātur vite. gͦ ⁊cͣ.Si v̓o dicatur mortale a morte culpe.ſcd̓m hoc nō videtur dici. Differentien. opponūtur reſpectu conſimiliū. ꝗadifferentie oppoſite reſpectu ꝯſimiliūdebēt accipi. Si gͦ veniale nō reſpiciata Z