ſuis indixerūt. Et ꝗdē ph̓i alterā v̓tutū eſſe voluerūt: altera vitioꝝ. hͨ ille.Nihilominꝰ ī iſto volumine de alteravia tm̄: videlꝫ vitioꝝ deſcribere conabimur. Ait .n. Iſocrates ph̓s ⁊ oratorp̄clarꝰ. Verere crimīa etiā ſi falſa ſint.Nam pleriqꝫ vitatē ignorat: opinionem aut cōiecturant: magis formidacrimē qͣꝫ damnū. Plato vtiqꝫ aliꝰ ph̓singenuꝰ inꝗͣt. Triuphus īnocētie eſtnon peccare vbi liceat poſſe. De vitijsigit̉ ⁊ pct̄īs aīam in igne et̓nū ducēti.bus dn̄o cōcedēte tractare cupiētes hͨordine ꝓſeꝗmur. ꝗa pͥmo ꝑ totū ſacꝝtēpꝰ aduentꝰ dn̄i de pctō ī gnē̓ deſcribemꝰ. In ſacra v̓o qͣdrageſima ſequenti de tribꝰ principalibus vitijs. cū ſpēciebꝰ eoꝝ .s. ſuꝑbia auaritia ⁊ luxurialate diffuſeqꝫ aperiemus: ꝑ alia aūt qͣdrageſimā de reliqͥs qͣtuor vitijs capitalibus. gula .s. īuidia ira ⁊ accidia. cūſpebꝰ ſuis: lucide ⁊ apte p̄dicabimꝰ.Quibꝰ oīuꝫ vitiorū fiet apta oībꝰ noticia ad euadēdū pena etnam ⁊ cōſequēdū ſūma ⁊ īmarceſſibile gloriamin ſecula ſeculoꝝ. Amen.Dn̄ica pͥma d̓ aduentu. de denominatione peccati mortalis. quot .s. modisnoīatur. ⁊ qͣre mortale dicit̉. Sermoprimus huiꝰ oꝑis.Ora ē iamnos de ſomno ſurgere.Scribūt̉ hͨ v̓ba ad Ro13. ⁊ in epl̓a occurrentisdn̄ice. Solēt hoīes ſicut ⁊ oīa aīalia eaq̄ ſūt ẜm naͣm auidiꝰ q̄rere. iocūdiuspoſſidere. ea v̓o q̄ ſūt ꝯͣ naͣm horribi.lius fugere. moleſtiꝰ ſuſtinere. Et iōcum ſuper oīa ſit eis naturalis vita ⁊LA IDES.M S2H IAGxmors cōtraria. ꝗa ꝯmētator ſuꝑ 2º deaīa ait. ꝙ omne naturaliter deſideratſui ꝑmanentia. Hinc eſt ꝙ vitā ipſa ēeis deſiderabilior ⁊ iocūdior. mors v̓o.horribilior ⁊ moleſtior. Et cū verū ſitde morte corporis. aīa v̓o ſit nobiliorincōparabiliter corpore ſi naturalemordinem hō ſēquatur: ſicut d̓ ncc̄itatemagꝭ appetit vitam aīe qͣꝫ corporis. magis abhorrebit mortem aīe qꝛ corporisquia ẜm ph̓m 2º degnatione. naturaſꝑ deſiderat qd̓ melius eſt. Et in 2 decelo ⁊ mūdo ⁊ de ſenectute ⁊ iuuētute. Natura inꝗt ſꝑ facit qd̓ optimū ē.Sꝫ quia nihil pōt auferre vitā ⁊ inferre mortē aīe niſi peccatū mortale cuicalamnitate ⁊ damnū quia ipſi miſeripeccatores non cognoſcūt in ipſo continuo ꝑmanet: demūqꝫ pimūt. Et abhac ignorantia ſiue inconſiderationeegritudinis proprie oritur obliuio penitērie. Propt̓ea Augꝰ ſuꝑ psͣ. §0. ait.Nemo inſanabilior eſt qͣꝫ qui ſibi ſanvidet̉. Et ad ſil̓e Sen. ad Lucillū aitepl̓a. 51. Non eſt extrinſecum malumnoſtrū. intra nos eſt. ī viſceribꝰ ipſisſedet. ideo ad difficultate ipſiꝰ venimus quia egrotare ignoramus. hͨ ille.Id circo crebro cogitaui nihil vtiusfore qͣꝫ tractare de grauitate ipſiꝰ peccati cuiꝰ tanta eſt grauitas ut mox nominatū appareat audientibus horridum abhominabile deteſtandum fugiendum. Un̄ Augꝰ in liº meditationum. ca. 24. ait. Heu peccatum horrendum nomen. res deteſtabilis. nullo modo cōparabilis. cecus nō videt̉foueam in quam cadit. inſanus putatſe debere quod facit: quia ſponte facitpeccatū. videns ⁊ ſciens precipitio ſetradit. mors ⁊ tormenta quelibet tm̄ſūt. ⁊ in ſe feda non ſunt: ꝗa ordinataELSE. ICII
Druckschrift
Sermonarium de peccatis per adventum et per duas quadragesimas : P. 1.2
Seite
1v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten