Diſtin. nona
⁊ argentum neſciſſe. Donū inſuꝑ qd̓poterat eſſe ſuſpectuꝫ ilico reieciſſe.Refert ibidē beatus bernardꝰ. reꝫ loquor quā vidi. Eram cum ep̄o carnotenſi in partibꝰ aqͥtanie. vbi ideꝫpreſul legationē ꝓprijs ſumptibꝰ ſtrēnue adminiſtrauit. et ecce a quodāp̄ſbytero preſentatꝰ eſt illi piſcis quēvulgo vocant ſturgionē. ꝑcunctatꝰlegatꝰ qͣnti venierit. non accipio inquit niſi receperis preciuꝫ. ⁊ reſignauit ſolidos qͥnqꝫ inuito ⁊ verecundoItem cū eſſemꝰ in quodā opido domina illiꝰ opidi obtulit ei pro deuotione cū manutergio tres vel duaspar apſides pulcras ligneas tamenquas aliqͣmdiu intuens homo ſcrupulo cōſcientie laudauit eas. ſed nōadquieuit acciꝑe. qn̄ argenteas accepiſſꝫ. qui ligneas refutauit̉. O ſi talium daretur copia viroꝝ.NigromantiaLegitur in ſcala celi ꝙ fuit apudtholetum qͥdam maximꝰ nigromanticus ad quē accedēs quidā ſcutiferpauꝑ ꝓpter diuitias ſe eius ſeruitiomancipauit. Cū aūt die qͣdā vna cūmgr̄o dn̄o ſuo ad nemꝰ cū aue venatica veniſſent viſum fuit illi ſcutifēoꝙ ad ripam cuiuſdā fluminis veniſſent vltra qd̓ erat caſtruꝫ mirabilisſtructute. Cunqꝫ requiſiuiſſꝫ mgr̄mcuiꝰ eſſꝫ illud caſtꝝ. reſpōdit. dn̄i meiē ⁊ cū eo ꝑnoctabimꝰ para te ad faciendum homagiū ſibi. Cunqꝫ incepiſſent ambo tranſire flumen ſpeculator clamauit qͥ eſſent qͥ flumen trāſirent. Rn̄dit magiſter. Ego amicusſum domini regis Tūc aꝑitur ponstornatilis. īclinatur ei. ⁊. xl. iuuenescum tortitijs occurrunt ⁊ etiaꝫ milites infiniti. Cunqꝫ introducti fuiſſētpalatium. ⁊ rex deſcendiſſꝫ de aureoſoleo iuxta ſe poſuit magiſtꝝ ⁊ q̄ſiuit
cām ſui aduentꝰ ⁊ magiſter Ideo veni vt dites ſocium meū pn̄tem ⁊ abeo recipias homagiū. Cunqꝫ ꝓ homagio fuiſſꝫ requiſitꝰ vt abnegaretpatrem ⁊ filiū ⁊ ſpūmſanctum iuuenis ſtupens ⁊ dexteraꝫ manū eleuāsſignauit ſe ⁊ ait. ego reddo me pr̄i ⁊filio ⁊ ſpirituiſancto. Tūc ſubito illatota curia cum rege ⁊ magiſtro ī abiſſum deſcendit. ſolo iuuene perterrito remanente. Oratiocxli.Legitur in vita ſce elizabethqꝛvenit aliqn̄ ad beatā elizabeth matrona quedā nobilis viſitādi gr̄a ⁊cum ea adoleſcens qͥdam bertoldꝰnoīe ſeculariter indutꝰ. quē ſeculi cōtemptrix eliſabeth ad ſe vocans dixit illi. videris nimis indiſcrete te habere ⁊ nimis diſſolute viuere. Reſpōdit iuuenis. O domina mea ſupplicovobis vt oretis pro me vt dominꝰdet mihi gratiam ſuam ſeruiendi ei.At illa velles ne ait vt ego orarempro te; Et ille vellem vtiqꝫ. Et illa.O inquit vt te habilites ad gratiaꝫdei ſimiliter orando ⁊ ego pro te libentiſſime orabo. Moxqꝫ prouolūtis genibus in loco competenti monaſterij in vverde cepit orare pro iuuene ipſeqꝫ iuuenis a longe oratiōiinſtabat. Et cum vtriqꝫ aliꝙͣdiuoraſſent. cepit iuuenis alta voce clamare dicens. O domina ceſſate aboratione. At illa feruētius inſtabatPoſtmodū altius vociferare cepit.dicens. O domina ceſſate quia iamdeficio. Nimio nanqꝫ calore iuuenis ſudabat toto qꝫ corpore fumabat ⁊ brachia totumqꝫ corpus hucillucqꝫ tanquam demens iactabatTunc domina ipſius iuuenis ⁊ duebeate elizabeth ancille accurrentestenuerunt eum. ⁊ inuenerunt euꝫ totum incaluiſſe. veſtes qͣꝫ eius nimio