Ex diuerſis

Iudore perfuſas. Sepiꝰ autē iteransclamorem tandeꝫ dixit. In nominedominitoro vt ceſſetis ab oratiōnequia iam igne conſumor. ⁊ que tenebant ip̄m vix calorem manibus poterant tolerare. Mox aūt vt ceſſauitoratio refrigeratus eſt. Et iuuenisille ad ordinem fratrū minoꝝ ſe trāſtulit ſic attractus. Contigit hoc frequentiꝰ ⁊ alijs pro quibꝰ ip̄a dn̄mexorabat..cxlij.Fuit quidam monachꝰ ciſtercienſis ordinis bn̄ religioſus ſecūdū datam ſibi gratiam in beate marie ſeruitio valde deuotꝰ. huic in vt calorereligioſi ꝓpoſiti eo vtiliꝰ quo humilius deſideraret ſuſcitauit chriſtꝰ emulum vnum de conclauſtralibus ſuisqͥ in omnibꝰ que ageret calūniam eiſtatuens. verbis ⁊ factis eū infectaretur. nec in hoc ſolum manꝰ dominiſuꝑ eū extenta. ſed adhuc in flagellisduobꝰ vno corporali altero ſpūali.quotiens em̄ tonabat auditum tonitrui ferre non valēs fere vſqꝫ ad exitum anime turbabatur. Sꝫ ⁊ guttaquā roſeam vocant certis tꝑibꝰ itafaciē eiꝰ exulcerabat. vt propt̓ aſpectus feditatem infirmitorium ſepiꝰ⁊ diutius tenere cogeret̉. Cūqꝫ hacinfirmitate grauatus quadā noctepoſt matutinas iſſet cubitum increpabat animam ſuaꝫ ꝑ dolorem compunctionis in lectulo corporee quietis. Paucis autem diebus ante euolutis breui tꝑis interuallo monaſterij patrem cum monachis fere quindecim ē corpore chriſtus vocaueratDū ergo ille in orationibꝰ vigilaretin extaſi factus vidit ꝑ medium infirmatoriū tranſire exercitum monachorum. inter quos abbatem ſuū etmonachos illos qui paulo ante obierunt recognouit. quorū vnꝰ ad euꝫdiuertens ⁊ ante lectum eiꝰ ſubſiſtēs

ait. Frater chariſſime nos qͥ hic trāſimꝰ in monaſterio dū in hoc corpore viueremꝰ ꝯuerſati ſumꝰ. omnes qͥdeꝫ gloriamur in ſpe ſed differimuradhuc a regni introitu ꝓpter quorūdam fratꝝ negligentiā. quorum alijtarde. alij tepide vel omnes ingrateſoluūt pſalmos ⁊ orationes qͣs debent pro animabꝰ noſtris. Nec ſolūmodo rei ſūt apud nos. ſed ip̄e xp̄smulta habꝫ aduerſus eos. Ip̄m eniꝫꝓuocant ⁊ excitant ad vomituꝫ dūtepide votum vite purioris emulantur. ⁊ ſancte p̄cepta regule ſine ſcrupulo conſcientie trāſgrediunt̉ Ip̄isſiquidem conueniētibꝰ in vnum tꝑe⁊ loco or̄onis ⁊ pſalmodie iam noneſt ſpiritualem eſcā manducare. duꝫvnuſqͥſqꝫ preſumit corde vanitatemad delectādum. ⁊ anima eoꝝ nauſeat ſuper māna celeſti quaſi leui cibo⁊ contemptibili. hoc aūt ara dei maxime prouocat. ꝙ in illa hora in qͣfratres ob reurentiam trinitatis inclinant aliqͥ cachinnant ⁊ de ocioſisocculte ſignificāt. Alij corpore ⁊ corde rigidi vix poſtꝙͣ gloria patri dictum eſt inclinant. ſed necdum ſpūiſancto erecti curioſi ꝑ parietes vagātur. Alij in modum ſtatuarū ad orādum ſtantes ſic ſomno ſepulti ſunt.vt neſciant quid agant circa ſe. ⁊ nihilominꝰ tn̄ incuruant ſe ⁊ erigunt ſicut ceteri miſera quadam conſu etudīne. Uade ⁊ dic abbati ex parte noſtra vt corrigere ſatagat has negligentias fratrum quibus ad hoc ſpeculator a domino datus eſt vt ānūciet eis peccata ipſorum. Sic diſparente defuncto monachus latenterſurgens ꝑrexit ad eccleſiam ⁊ an̄ qd̓dam altare priuatum toto affectucordis orare cepit. Statīqꝫ fuit ī ſpiritu. Et reſpiciens per feneſtrā queſuper altare erat vidit incande cere