Ex diuerſis
lam ſocietatē ⁊ audiēs ab eis p̄dicari de vanitate huiꝰ mundi. ⁊ de breuitate huiꝰ vite. ⁊ mercede relinquētiū omnia mūdana. ⁊ ſequētiū xp̄mcogitāsqͣꝫ ꝙ finis eſſꝫ omnibꝰ cōishis ⁊ illis intrauit ibi ordineꝫ. Qd̓cū patri ſuo fuiſſꝫ nunciatum ſupramodū aīo ꝯtriſtabatur. quia quemſperabat hr̄e heredē audiuit vniuerſe hereditati renūciaſſe. Qd̓ audiēsiuit ad monaſteriū dicēs ꝙ abbatiādeſtruēt niſi ſibi filiꝰ redderet̉. Sedcū diſcretꝰ puer furorem audiuit aitNe iraſcaris pr̄ mi. naꝫ ſi facias qd̓tibi dicam reuertar ad vitā mundanāͣ. ⁊ hereditatē tuā acceptabo. Tūcpater hilariter dixit. Omnia pro tefacere ſuꝫ paratus. dic quicqͥd volūeris ⁊ animo volenti fiet. Tūc iuuenis ait patri. Quedā ꝯſuetudo eſt īterra tua q̄ tenet totum ſpatium terre tue. que niſi adeſſꝫ ibi libentiſſimehabitarem. Et pater ait. Quecunqꝫilla fuerit eam penitꝰ amouebo ſi volueris ad ſeculū redire. Tunc filiusait. Conſuetudo eſt in t̓ra tua ꝙ itacito moriūtur iuuenes ſicut ſenes. qͣniſi prius remota fuerit ad terrā tuam vlterius nō redibo. hoc audiēspater impoſſibilitatē confeſſus. cuꝫſpiritum dei loqui audiſſꝫ per filiuꝫipſum in pace deo noſtro ſeruire ꝑ.cxxxviij.miſit.Quidam dominus pergēs venari inuenit beſtiā quā ſolus perſequebatur multum auide ſeruis eiꝰ occupatis circa alias feras. Peruenit tādem ad quoddam nemꝰ paruū. ⁊ audiuit vocem humanā ſatis dulceꝫ ⁊iocundam. Mirabatur igitur vndevox illa ſonuit. cogitauit eniꝫ ꝙ nōpotuit eſſe vox ſeruorū Intrauit igitur nemꝰ. ⁊ inuenit leproſū ſatis horribilē aſpectu. cuiꝰ carnes defluebāt.quē vt vidit erat multuꝫ ꝑplexꝰ. Aſ
ſūpſit tn̄ vires ⁊ iuit ad euꝫ. ⁊ ſalutauit eū dulciter ⁊ q̄ſiuit vnde ꝑueniſſꝫvox illa tā dulcis. Cui leproſus. egoillam emiſi. Tunc ammirans dominus dixit. Quomodo poteſtis letari in tantis doloribus conſtitutus?Reſpondit leproſus. Inter dominūdeum ⁊ me nō mediat niſi paries d̓luto hoc eſt corpus meum. Quo cōfracto atqꝫ interſtitio diſſipato adipſum perueniam. Uidens igitur qͦtidie diſſolui ac debilitari corpusmeum gaudeo ⁊ canto pre letitiacordis expectans diſſolutioneꝫ corporis ipſius vt ſine impedimēto addeum fontem viuum valeam peruenire.Munera.cxxxix¶Refert beatus bernardꝰ in librode ꝯſideratōe ad eugeniū ſic dicensDiguum eſt ad medium venire factum dulcis memorie martini noſtri. Hic enim cardinalis preſbyterfunctus aliquando legatione in dacia tam pauper remeauit vt pene expenſis ⁊ equis deficientibus vix perueniret florentiam Ibi epiſcopus loci donauit ei equum quo piſas vſqꝫvbi nos eramus tunc prouectus eſtPoſtridie credo ſecutꝰ eſt epiſcopꝰ.erat enim ei ibi cauſa cum aduerſario. et agendi aderat dies. Cepit itaqꝫ requirere ſuffragia amicorum. cūqꝫ per ſingulos ſolicitaretur. ventuꝫeſt ad martinuꝫ ⁊ fiducia multo maior erat in illo. quippe qui non poſſꝫimmemor eſſe recentis beneficij. Tūmartinus decepiſti me inquit. Neſciebam etenim tibi imminere negotium. Tolle autem equum tuum ecce in ſtabulo eſt. Et hora eadem reſignauit. Quid enim dices mi eugeni? Nonne alterius ſeculi res eſt. rediſſe legatum de terra auri ſine auro tranſiſſe; Per terram argenti ⁊