Ex diuerſis.

rarijs qui dixit ſe reuerſurū Et ꝯputato tempore inuenerūt ꝙ miles illemoram fecerat plus qͣꝫ ducentos annos. qͥ tn̄ nō credebat ſe moratū fuiſſe ꝑ vnū diē Tātū em̄ gaudiū ⁊ tātādelectatōne habuerat in illo ꝯuiuioꝙ videbat̉ ſibi ꝙ ipſe morā nō feciſſꝫniſi vna hora cū tn̄ ꝑ ducētos ānosibi fuiſſet. ſic pꝫ quo ſocietas dei eſtdelectabilis.Legit̉ in li. exemploꝝ ꝙ fuit qͥdāmonachꝰ qͥ legens in matutinis cumalijs frībꝰ Mille āni an̄ oculos tuostanꝙͣ dies heſterna q̄ p̄terijt miratꝰeſt nimis. quomo illud eſſꝫ poſſibileErat em̄ ſanctꝰ et deuotꝰ valde Pꝰmatutinas ergo manſit in choro inſua deuotōne vt ꝯſueuerat. ⁊ petiuitſibi illū verſum reuelari a deo. et incepit diſcere. et cū ſtaret auis pulcherrima an oculos eius volauit et auolauit. Sequebat̉ eā qꝛ totꝰ fuit intentus ad viſionē eiꝰ. Tandē volauit extra eccīam tn̄ ſemꝑ ꝓpe ipſū vt poſſꝫvideri. et ita ꝓpe vt poſſet apprehēdiTandē deduxit eū extra clauſtrum.et vlteriꝰ deduxit eū ad vnū nemusqd̓ fuit an̄ clauſtrū magnū et ſpatioſū valde Et ibi monachū illū detinebat ꝑ dulcē melodiā ꝑ trecentos annos nunc auolando. nūc appropīqͣndo quouſqꝫ oēs monachi dicti mōaſterij eſſent defuncti Et pre dulcedīetātꝰ dicte auis nōº eſuriuit. nec ſitiuitnec comedit nec bibit. Poſtea auisauolans monachuꝫ dimiſit Statimmonachꝰ ad ſe reuerſus monaſteriūſuū petijt qꝛ ꝓpe erat. putans ſe eadēnocte pꝰ matutias receſſiſſe. Iā erathora tertia vt ſibi videbat̉ et ſe petiuit intromitti. Dixit portariꝰ qͥs eſſꝫQui dixit. Sū ſacriſta iſtiꝰ monaſterij. qui poſt matutinas egreſſus ſumPortariꝰ putās eū delirū nō cognouit eum omīno. tn̄ reqͥſiuit ab eo no-

mina fratrū ſcꝫ abbatis prioris ⁊ cellararij. Recitauit ergo noīa eoꝝ quierant tꝑibꝰ ſuis et portario omninoincogniti erant Et admirans monachus ꝙ nō intromitteret euꝫ et ſimularet ſe neſcire nomina fratrum. petiuit vt duceret eum ad abbatem. Ductus autem ad abbatem nec ipſe cognouit abbatem. nec abbas ē conuerſo eum. Et inquiſiuit abbatem de p̄deceſſore ſuo. et ſic inuentum fuit ꝙabbas ille cum alijs quos nomīauitante trecentos annos eſſet defunctꝰTunc oſtendit abbati omnibꝰ fratribus quid deus ſecum oꝑatus eſt pertot annos in eremo ꝑ auem et illumverſiculū Mille anni ⁊cͣ. ⁊ de gaudioꝑadiſi. et tunc ipſum in fratrem receperunt qui ſtatim ſumptis ſacramētis eccleſiaſticis dulciter obdormiuitin domino et ad gaudia vite eterneGulaꝑuenit..lxvj.¶ Auguſtinus in li. ꝯfeſſionuꝫ ait ꝙerat quedam decrepita mulier q̄ ꝓpt̓ſenectā ⁊ optimos mores honorabatur. hec curā gerebat filiarum mrīsauguſtī q̄ nō ꝑmittebat eas p̄ter horas quibus ad menſam ꝑntuꝫ moderatiſſime alebantur etiam ſi excandeſcerent ſiti nec aquā bibere. precauesconſuetudinē malam. et addens verbum ſanum et memoria dignum dicens puellis. Modo aquam bibitisqꝛ in poteſtate vinū nō habetis Cūautem ad maritos veneritis et facteeſtis dn̄e apothecarum et cellarioꝝaqua vobis tunc vileſcet et ſordebitSed mos potandi ꝑmanebit. et ſicfrenabat auiditate tenerioris etatiset ipſam puellarum ſitim ad honeſtūmodum deducebat vt iam non bibe.lxvij.rent quod non deceretSimiliter narrat auguſtinꝰ ꝙ mater ſua aliquando puella ad menſamꝑntum bibebat vinum modicū et ita