Diſtin. nona.
ad illud modicum modica quotidiana addendo in eam conſuetudinemprolapſa eſt vt plenos mero calicesfaciliter et hiāter hauriet. Unde cuꝫancilla quedam cum ea quadam dielitigaret. obiecit ei hoc crime vocāseam meribibulaꝫ Quo verbo tantaverecundia eſt ꝑcuſſa ꝙ fetiditatemſue ꝯſuetudinis reſpexit et de ceteroſe in hoc correxit.lxviij.Uidi enim quendam deuotū religloſum qui cum fuiſſet in infirmitorio aliquanto tꝑe et appropinquarꝫei dies in quo oportebat eum rediēad conuentum. aduertens qd̓ agebatur in anima ſua dixit in quodam ſolatio et hilaritate ꝙ ita videbatur eidifficile redire ad conuentum ſicuta principio relicto ſeculo intrare ordinem Ualde ergo cauendum eſt viris ſanctis ab hmoi illaqueatione.Legit̉ in ſcala celi ꝙ fuit di .lxix.ues quidem qui de ſuo corꝑe quātūpoterat curabat. delitias in cibis etpotibus. in vnguentis et balneis. inlectis in indumentis et ornamentisauidiſſime requirebat. Quia v̓o eratſapiens quo ad mundum. factus eſtſenaſcallus regis francie. ⁊ tunc incepit in tātū delitijs affluere ꝙ pinguedo eius per cutem vix poterat reſtrīgi Coquꝰ aūt ſuus qui ei cū magnoſtudio ſeruiebat ſemel dixit ſibi O ꝙͣmagna inflāmatio erit dn̄e mi. quando iſta pinguedo veſtra erit coniuncta igni inferni. Quod ille ꝯſiderāsincepit dicere intra ſe Uere iſte dicitverum. ſed nō ſic erit. et aſſumpta penitentia deum per carnem placuit qͥꝑ eam vituꝑatus et offenſus erat.Quidā archiepūs vir ma .lxx.gne honeſtatis cū ſe poſuiſſet in mēſa et apportate fuiſſent ei ficus quasmultum diligebat accepit vnam vofens eam comedere ante benedictio-
uem quaꝫ tradiderat obliuioni. Cūautem hoc aduertiſſet depoſuit eamet dixit gule ſue. Domina gula nimium feſtinabatis et ideo faciatis hācpenitentiam quia hodie non comedetis ficus et ſtantibus ficubus corāſe non comedit ex eis per totā mēſaꝫHumilitasRex quidam norwegie dacie etanglie nomine chnoth cum floreretmaximo vigore imperij ſui ſedile ſuum in litore maris aſcendentis ſtatīponi iuſſit. et alloquēs mare ait. Impero tibi ne aſcendas terram meamnec veſtes nec membra dominatoristui madefacere preſumas Nihilominus mare aſcendit et terrā ac pedeseius madefecit. Quo facto ille reſiliens ait Sciant omnes habitatoresorbis vanam et friuolam eſſe regispotentiam. nec regis quempiam nomine dignum preter eum cuius nutui celum et terra et mare obediunt.Et nunꝙͣ poſtea capiti ſuo coronaꝫauream impoſuit ſed ſuper imaginēſaluatoris in cruce eam poſuit in laudem regis eterni. Ih̓s.lxxij¶Refert vincentiꝰ qꝛ mos eſt cluniacenſis monaſterij pre ceteris ſolennitatibꝰ natiuitatē dn̄i quodā ſingulari affectu agere. et cantuū melodiis. cereoꝝ accenſionibꝰ. quodqꝫ lōgepreſtantiꝰ eſt ſpūali deuotione ml̓cacum lachrymaruꝫ ꝑfuſione. cum angelis ſolenniſare. Hac igitur inſtante feſtiuitate fratres more ſolito ſe etſua oīa preparauerunt Uenerabilisille pater hugo qui adhuc ſenex ſuperat capitulum vbi fratres conuenerant ingreſſus hec ad omnes verba protulit Noueritis fratres benignum hieſum diſpoſuiſſe noſtris inter eſſe ſolennijs. At contra hoſtemnequaꝫ inuidia laborare ut aliquastenebrarum ſuarum nebulas tanto