Diſtinc nona.

et omnes ille pulchre ſtelle et ſol radios ſuos iactarēt in pulchritudinēvnā. Scias hoc ꝓ certo ꝙ om̄is iilapulchritudo hūanam eſtimationemexcelleret. et tn̄ incomperabilis eſſetilla pulchritudo ad pulchritudinemcreatoris. ſicut nox cū tenebroſior ēad diē cū lucidior eſt. Ue ergo illisqͥ ſeꝑabunt̉ ab illa ineſtimabili gl̓a.Erāt duo milites ſocij.lxiiij.valde familiares quoꝝ vnꝰ dixit adſociū ſuū. Amice tali die curiaꝫ tenebo. et volo ꝙ tu ꝓmittas mihi ꝙ inea ſeruias Et ille rn̄t. Et ego tali diecuriā tenebo. et volo ꝙ tu ſimilit̓ ſeruias. et ꝓmiſerūt ſibi mutuo Anteꝙͣv̓o pͥmus teneret curiaꝫ ſuā ſociꝰ ſudefunctꝰ eſt. Cōſtituto aūt die vnustenebat curiā ſuā. et ecce in iſto prandio miles ille qͥ mortuꝰ erat aduenitet miniſtrauit Finito aūt prandio dixit ſocio ſuo. Socie ecce cōpleui qd̓tibi ꝓmiſi. qꝛ in curia tua miniſtrauivolo ergo ꝙ tu facias qd̓ tu mihi ꝓmiſiſti Ille rn̄dit Socie nōne mortuus es et quō poſſū ire ad curiā tuamIlle v̓o ait. Dn̄ica die qn̄ redibis demiſſa. inuenies an̄ ianua tuā ſtantemalbū equū inſellatuꝫ. et duos leporarios albos. et ipſi te ducent ad curiāmeā et reducent huc Prius tn̄ dic diligenter oīa pctā tua. Dn̄ica aūt diepꝰ miſſā inuenit miles equū ⁊ leporarios et ꝯfeſtim aſcēdit equū Interrogauerunt aūt quo iret; Ego inquitvadam quo deꝰ volet et reuertar Tc̄cepit ſequi leporiarios ꝑ campos etfiluas et deſerta. et equꝰ ibat tā velociter ꝙ nec ventꝰ poſſet eū ſequi. Inquoddā aūt nemꝰ veniētes inuener̄tdomū cuiuſdam eremite vbi ſubſtiterunt leporarij. Tunc miles recogitāsaliqͣ pctā. de quibꝰ nō fuerat ꝯfeſſusdeſcendit et illi eremite ꝯfeſſus fuit. ⁊iterū ſuꝑ equū aſcendit. Poſtea vene

runt an̄ magnū palatiū. et ibi ſubſtiterunt Miles aut deſcendit ⁊ ecce ſocius ſuus ſcꝫ ille mortuus egreſſus ēei obuiā dicens Ecce multū tardaſtiadhuc reſtat tn̄ vnū ferculū. de quominiſtrabis. intrans aūt pallatiū inuenit certā multitudinē comedētemincōꝑabilis pulchritudinis. Et illemiles qꝛ finitū erat ꝯuiuiū qͣſi ſolummō de vno ferculo miniſtrauit. Etacceſſit ad eū ſocius ſuus ille mortuus. et ait illi. chariſſime oꝫ te reuertiin domū tuā Et ille rn̄t. Dimitte meꝓ deo hic aliquātulū morari in iſtaſocietate Cui rn̄t ſocius oꝫ ꝙ tu ſtatim recedas qꝛ multo plus moratuseſt ꝙͣ credas. Tunc reduxit ad equūet ille ꝯtinue aſcendit et leporarij p̄cedebant eū. et venit ad locū vbi māſerat ille eremita cui ipſe ꝯfeſſus fuerat. ⁊ nō inuenit nec domū nec aliqͥdniſi monticuluꝫ in quo fuerat domꝰeremite. et poſtea venit miles iuxtavillam ſuā et vidit ſiluas extirpataset villas immutatas. et cepit ſupͣ modum ammirari. Tandem ꝑuenit addomū ſuā. et inuenit vbi domꝰ ſua fuerat abbatiā quandaꝫ edificatam etvenit ad porta et vocauit portariuꝫPortarius v̓o q̄ſiuit ab eo quis ipſeeſſet ⁊ quid vellet Ille v̓o rn̄dit ſe eēdominū illiꝰ loci ⁊ totius ville Portarius v̓o nūciauit abbati et v̓ba militis Tunc abbas venit ad portaꝫ. etinuenit ibi militem. ⁊ conuenit ꝯuentus et tota villa Cunqꝫ miles interrogaret vn̄ taꝫ cito veniſſet abbatiain manſione eiꝰ. rn̄t abbas ꝙ plus qͣꝫꝑducentos annos ibi fuerat Milesaūt affirmabat ꝙ eadeꝫ die de villailla diſceſſerat et abbatia nō erat. ſeddomus ſua Acceſſit aūt quidē ſenexqui dixit ſe audiſſe ab auo patris ſuiꝙ quidā dn̄s iſtius ville quondā diſceſſerat cū equo albo et duobꝰ lepoU iiij